سعدی : قطعات
شماره ۹۵ - رسم و آیین پادشاهانست
رسم و آیین پادشاهانست عطار نیشابوری : باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
شماره ۸۲ - ای شمع! تُرا ز سوز محروم کنند
ای شمع! تُرا ز سوز محروم کنند عطار نیشابوری : خسرونامه
در نعت سیدالمرسلین خاتم النبیین صلی اللّه علیه و آله و سلم
ثنایی کان ورای عقل و جانست اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۳۴۲ - عشق همان به که به زاری بود
عشق همان به که به زاری بود خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۶۶۲ - آید ز نی حدیثی هر دم بگوش جانم
آید ز نی حدیثی هر دم بگوش جانم مولوی : دفتر سوم
بخش ۱۳۰ - معنی حزم و مثال مرد حازم
یا به حالِ اَوَّلینان بِنْگَرید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۲۲ - ریزش اشک ندامت غافلان را بس بود
ریزش اشک ندامت غافلان را بس بود قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل ۳۴ - دولت آنست که از در صنمی تازه درآید
دولت آنست که از در صنمی تازه درآید کمال خجندی : غزلیات
شماره ۹۸ - باز عقلم برد از سر کاکل مشکین دوست
باز عقلم برد از سر کاکل مشکین دوست هجویری : باب التّوبة و ما یتعلّق بها
- بدان که نماز عبادتی است که از ابتدا تا انتها، مریدان، راه حق اندر آن یابند و مقا
بدان که نماز عبادتی است که از ابتدا تا انتها، مریدان، راه حق اندر آن یابند و مقاماتشان اندر آن کشف گردد؛ چنانکه توبه مریدان را به جای طهارت بود و تعلق به پیری به جای اصابت قبله و قیام به مجاهدتِ نفس به جای قیام و ذکر دوام به جای قرائت و تواضع به جای رکوع و معرفة النفس به جای سجود و مقام انس به جای تشهد و تفرید ازدنیا و بیرون آمدن از بند مقامات به جای سلام. و از آن بود که چون رسول صلّی اللّه علیه از کل مشارب منقطع شدی اندر محل کمال حیرت، طالب شوقی گشتی و تعلق مشربی کردی، گفتی: «أرِحْنا یا بِلالُ بالصَّلوةِ. یا بلال ما را به نماز و بانگ نماز خرم گردان.» اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۲۷ - تا کی ز دهانش بود ایدل سخن تو
تا کی ز دهانش بود ایدل سخن تو حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۱۵ - یار با ما یک زمانی در میان آید مگر
یار با ما یک زمانی در میان آید مگر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۲۰ - غمگین نیم که خلق شمارند بد مرا
غمگین نیم که خلق شمارند بد مرا سوزنی سمرقندی : قصاید
شماره ۳۹ - حسین غاتفری رخت برد سوی جحیم
حسین غاتفری رخت برد سوی جحیم امیر پازواری : چهاربیتیها
شماره ۸۲ - دُونا اُونِهْ که مَجْنِهْ زَمونهیِ چَمْ
دُونا اُونِهْ که مَجْنِهْ زَمونهیِ چَمْ اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۳۰ - تا بتوانی مدام می باش به ذکر
تا بتوانی مدام می باش به ذکر عطار نیشابوری : باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن
شماره ۲۷ - جانی است درین راه خطرناک شده
جانی است درین راه خطرناک شده جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۱۸۶ - ای بت سنگین دل سیمین بدن
ای بت سنگین دل سیمین بدن شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۷۶ - در خرابات عشق سرمستم
در خرابات عشق سرمستم فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۵۳ - تا دورم از تو ای بت نامهربان من
تا دورم از تو ای بت نامهربان من
شماره ۹۵ - رسم و آیین پادشاهانست
رسم و آیین پادشاهانست عطار نیشابوری : باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
شماره ۸۲ - ای شمع! تُرا ز سوز محروم کنند
ای شمع! تُرا ز سوز محروم کنند عطار نیشابوری : خسرونامه
در نعت سیدالمرسلین خاتم النبیین صلی اللّه علیه و آله و سلم
ثنایی کان ورای عقل و جانست اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۳۴۲ - عشق همان به که به زاری بود
عشق همان به که به زاری بود خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۶۶۲ - آید ز نی حدیثی هر دم بگوش جانم
آید ز نی حدیثی هر دم بگوش جانم مولوی : دفتر سوم
بخش ۱۳۰ - معنی حزم و مثال مرد حازم
یا به حالِ اَوَّلینان بِنْگَرید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۲۲ - ریزش اشک ندامت غافلان را بس بود
ریزش اشک ندامت غافلان را بس بود قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل ۳۴ - دولت آنست که از در صنمی تازه درآید
دولت آنست که از در صنمی تازه درآید کمال خجندی : غزلیات
شماره ۹۸ - باز عقلم برد از سر کاکل مشکین دوست
باز عقلم برد از سر کاکل مشکین دوست هجویری : باب التّوبة و ما یتعلّق بها
- بدان که نماز عبادتی است که از ابتدا تا انتها، مریدان، راه حق اندر آن یابند و مقا
بدان که نماز عبادتی است که از ابتدا تا انتها، مریدان، راه حق اندر آن یابند و مقاماتشان اندر آن کشف گردد؛ چنانکه توبه مریدان را به جای طهارت بود و تعلق به پیری به جای اصابت قبله و قیام به مجاهدتِ نفس به جای قیام و ذکر دوام به جای قرائت و تواضع به جای رکوع و معرفة النفس به جای سجود و مقام انس به جای تشهد و تفرید ازدنیا و بیرون آمدن از بند مقامات به جای سلام. و از آن بود که چون رسول صلّی اللّه علیه از کل مشارب منقطع شدی اندر محل کمال حیرت، طالب شوقی گشتی و تعلق مشربی کردی، گفتی: «أرِحْنا یا بِلالُ بالصَّلوةِ. یا بلال ما را به نماز و بانگ نماز خرم گردان.» اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۲۷ - تا کی ز دهانش بود ایدل سخن تو
تا کی ز دهانش بود ایدل سخن تو حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۱۵ - یار با ما یک زمانی در میان آید مگر
یار با ما یک زمانی در میان آید مگر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۲۰ - غمگین نیم که خلق شمارند بد مرا
غمگین نیم که خلق شمارند بد مرا سوزنی سمرقندی : قصاید
شماره ۳۹ - حسین غاتفری رخت برد سوی جحیم
حسین غاتفری رخت برد سوی جحیم امیر پازواری : چهاربیتیها
شماره ۸۲ - دُونا اُونِهْ که مَجْنِهْ زَمونهیِ چَمْ
دُونا اُونِهْ که مَجْنِهْ زَمونهیِ چَمْ اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۳۰ - تا بتوانی مدام می باش به ذکر
تا بتوانی مدام می باش به ذکر عطار نیشابوری : باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن
شماره ۲۷ - جانی است درین راه خطرناک شده
جانی است درین راه خطرناک شده جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۱۸۶ - ای بت سنگین دل سیمین بدن
ای بت سنگین دل سیمین بدن شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۷۶ - در خرابات عشق سرمستم
در خرابات عشق سرمستم فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۵۳ - تا دورم از تو ای بت نامهربان من
تا دورم از تو ای بت نامهربان من
