کمال خجندی : مقطعات
شماره ۵۰ - صوفیی علم لغت میکرد بحث
صوفیی علم لغت میکرد بحث امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۶۵ - مرگ فرهاد نه آن بود و هلاک شیرین
مرگ فرهاد نه آن بود و هلاک شیرین الهامی کرمانشاهی : خیابان اول
بخش ۹۸ - در ذکر نماز گذاردن حر و سپاهش با امام علیه السلام و خطبه خواندن آن حضرت
شهنشه به حر گفت یک سو خرام نصرالله منشی : باب البوم و الغراب
بخش ۲ - زاغان و بومان
آوردهاند که در کوهی بلند در ختی بود بزرگ، شاخهای آهخته ازو جسته، و برگ بسیار گرد او درآمده. و دران قریب هزار خانه زاغ بود. و آن زاغان را ملکی بود که همه در فرمان و متابعت او بودند ی، و اوامر و نواهی او را در ل و عقد امتثال نمودند ی. شبی ملک بومان بسبب دشمنایگی که میان بوم و زاغست بیرون آمد و بطریق شبیخون برزاغان زود و کام تمام براند، و مظفر و منصور و موید و مسرور بازگشت. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۵۶ - ای آه جگرسوز ز شست تو خدنگی
ای آه جگرسوز ز شست تو خدنگی فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۵۷ - ای توده که جهل در سرشت من و توست
ای توده که جهل در سرشت من و توست انوری : رباعیات
رباعی ۲۸۳ - تاب رخ یار من نداری ای گل
تاب رخ یار من نداری ای گل سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۲۵ - دربیان آنکه چون خدا خواهد که قومی را هلاک کند خصمان را در نظر ایشان خوار و بیمقدار و اندک نماید اگرچه بسیار و بیشمار باشند و یقللکم فی اعینهم لیقضی الله امراً کان مفعولا
آن شنیدی که قوم بد طالع مجد همگر : رباعیات
شماره ۴۹۵ - یک یک هنرم بین و گنه ده ده بخش
یک یک هنرم بین و گنه ده ده بخش بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۱۲۷ - بس که در هجر تو فرسود از ضعیفی پیکرم
بس که در هجر تو فرسود از ضعیفی پیکرم جلال عضد : غزلیّات
شماره ۸۵ - مه را چو تو رخ باز کنی تاب نباشد
مه را چو تو رخ باز کنی تاب نباشد نیما یوشیج : مجموعه اشعار
شب است
شب است، فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۶۴ - آنانکه بپا بنای هستی دارند
آنانکه بپا بنای هستی دارند ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۶٢٠ - فراق حضرت گردونجناب سرور عهد
فراق حضرت گردونجناب سرور عهد فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۲۱ - دل رفت بر کسی که بیماش خوش است
دل رفت بر کسی که بیماش خوش است ابن حسام خوسفی : رباعیات
رباعی ۳۲ - چون لاله و سبزه باهم آمیخته شد
چون لاله و سبزه باهم آمیخته شد حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۰۲ - نکهت زلف تو را شمال ندارد
نکهت زلف تو را شمال ندارد نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۷۹ - این گل گلشن دل یا رخ دلدار منست
این گل گلشن دل یا رخ دلدار منست حیدر شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۶۲ - و له ایضا
ساقی! بیار باده و مطرب بساز ساز عبدالقادر گیلانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۲ - شب وصل حبیب
آن که آتش افکند درخلق جانان من است
شماره ۵۰ - صوفیی علم لغت میکرد بحث
صوفیی علم لغت میکرد بحث امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۶۵ - مرگ فرهاد نه آن بود و هلاک شیرین
مرگ فرهاد نه آن بود و هلاک شیرین الهامی کرمانشاهی : خیابان اول
بخش ۹۸ - در ذکر نماز گذاردن حر و سپاهش با امام علیه السلام و خطبه خواندن آن حضرت
شهنشه به حر گفت یک سو خرام نصرالله منشی : باب البوم و الغراب
بخش ۲ - زاغان و بومان
آوردهاند که در کوهی بلند در ختی بود بزرگ، شاخهای آهخته ازو جسته، و برگ بسیار گرد او درآمده. و دران قریب هزار خانه زاغ بود. و آن زاغان را ملکی بود که همه در فرمان و متابعت او بودند ی، و اوامر و نواهی او را در ل و عقد امتثال نمودند ی. شبی ملک بومان بسبب دشمنایگی که میان بوم و زاغست بیرون آمد و بطریق شبیخون برزاغان زود و کام تمام براند، و مظفر و منصور و موید و مسرور بازگشت. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۵۶ - ای آه جگرسوز ز شست تو خدنگی
ای آه جگرسوز ز شست تو خدنگی فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۵۷ - ای توده که جهل در سرشت من و توست
ای توده که جهل در سرشت من و توست انوری : رباعیات
رباعی ۲۸۳ - تاب رخ یار من نداری ای گل
تاب رخ یار من نداری ای گل سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۲۵ - دربیان آنکه چون خدا خواهد که قومی را هلاک کند خصمان را در نظر ایشان خوار و بیمقدار و اندک نماید اگرچه بسیار و بیشمار باشند و یقللکم فی اعینهم لیقضی الله امراً کان مفعولا
آن شنیدی که قوم بد طالع مجد همگر : رباعیات
شماره ۴۹۵ - یک یک هنرم بین و گنه ده ده بخش
یک یک هنرم بین و گنه ده ده بخش بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۱۲۷ - بس که در هجر تو فرسود از ضعیفی پیکرم
بس که در هجر تو فرسود از ضعیفی پیکرم جلال عضد : غزلیّات
شماره ۸۵ - مه را چو تو رخ باز کنی تاب نباشد
مه را چو تو رخ باز کنی تاب نباشد نیما یوشیج : مجموعه اشعار
شب است
شب است، فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۶۴ - آنانکه بپا بنای هستی دارند
آنانکه بپا بنای هستی دارند ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۶٢٠ - فراق حضرت گردونجناب سرور عهد
فراق حضرت گردونجناب سرور عهد فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۲۱ - دل رفت بر کسی که بیماش خوش است
دل رفت بر کسی که بیماش خوش است ابن حسام خوسفی : رباعیات
رباعی ۳۲ - چون لاله و سبزه باهم آمیخته شد
چون لاله و سبزه باهم آمیخته شد حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۰۲ - نکهت زلف تو را شمال ندارد
نکهت زلف تو را شمال ندارد نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۷۹ - این گل گلشن دل یا رخ دلدار منست
این گل گلشن دل یا رخ دلدار منست حیدر شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۶۲ - و له ایضا
ساقی! بیار باده و مطرب بساز ساز عبدالقادر گیلانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۲ - شب وصل حبیب
آن که آتش افکند درخلق جانان من است
