بابافغانی : غزلیات
شماره ۱۰۳ - دوا خواهم ز تو ادراکم اینست
دوا خواهم ز تو ادراکم اینست عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۳۵۱ - آن کس که مرا با دل غمناک بر آورد
آن کس که مرا با دل غمناک بر آورد بابافغانی : غزلیات
شماره ۴۸۶ - دارم دلی هوای بسی خوبرو درو
دارم دلی هوای بسی خوبرو درو عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۱۷۹ - دل ما را به فسون جادوی بابل نبرد
دل ما را به فسون جادوی بابل نبرد بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۷ - نخواهد گشت خالی ساغر می شادکامان را
نخواهد گشت خالی ساغر می شادکامان را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۹۳ - برخیز تا به عالم بی چند و چون رویم
برخیز تا به عالم بی چند و چون رویم حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۷۲ - به خاموشی صفیر آشنایی می توانم زد
به خاموشی صفیر آشنایی می توانم زد جامی : دفتر اول
بخش ۱۶۲ - در بیان آنکه چون کسی را با حضرت رسالت صلی الله علیه و سلم نسبت دینی درست نباشد دعوی نسبت طینی سودی ندارد
پادشاهانه مجلسی می ساخت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۳۹ - گلی که بلبل ما برگ عیش ازو دارد
گلی که بلبل ما برگ عیش ازو دارد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۷۷ - سعی کن در عزت سی پاره ماه صیام
سعی کن در عزت سی پاره ماه صیام خاقانی : غزلیات
غزل ۱۴۷ - مکن کز چشم من بر خاک سیل آتشین خیزد
مکن کز چشم من بر خاک سیل آتشین خیزد عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۳۹۴ - تا برده ام به مدرسهٔ عشق رخت خویش
تا برده ام به مدرسهٔ عشق رخت خویش اسدی توسی : گرشاسپنامه
در نعت نبی علیه السلام
ثنا باد بر جان پیغمبرش فلکی شروانی : رباعیات
شماره ۹ - کوشیدم و درد درد تو نوشیدم
کوشیدم و درد درد تو نوشیدم جامی : دفتر اول
بخش ۳۴ - در بیان آنکه حضرت خواجه بزرگوار قدس سره می فرمودند که بنای کار را به نفس می باید کرد چنانکه اشتغال به وظیفه و زمان حال از تذکر ماضی و تفکر در مستقبل را مشغول گرداند و نفس را مگذارد که ضایع گذرد
خواجه پاک دین پاک نفس خاقانی : غزلیات
غزل ۲۸۹ - تا دل غم او دارد نتوان غم جان خوردن
تا دل غم او دارد نتوان غم جان خوردن جامی : تحفةالاحرار
بخش ۲۴ - مقاله دوم در بیان آفرینش آدم که آیینه ذات و مظهر جمعیت اسماء و صفات آفریننده است سبحانه و تعالی
پیش که از ابر صفا نم نبود نسیمی : غزلیات
شماره ۱۰۸ - گشودم در ازل مصحف، رخ یارم به فال آمد
گشودم در ازل مصحف، رخ یارم به فال آمد قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۲۶۷ - سرکن سخن از آن لب و دفع ممات کن
سرکن سخن از آن لب و دفع ممات کن ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۱۰۷ - ای برده هوا سوی سماکت به سمک
ای برده هوا سوی سماکت به سمک
شماره ۱۰۳ - دوا خواهم ز تو ادراکم اینست
دوا خواهم ز تو ادراکم اینست عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۳۵۱ - آن کس که مرا با دل غمناک بر آورد
آن کس که مرا با دل غمناک بر آورد بابافغانی : غزلیات
شماره ۴۸۶ - دارم دلی هوای بسی خوبرو درو
دارم دلی هوای بسی خوبرو درو عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۱۷۹ - دل ما را به فسون جادوی بابل نبرد
دل ما را به فسون جادوی بابل نبرد بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۷ - نخواهد گشت خالی ساغر می شادکامان را
نخواهد گشت خالی ساغر می شادکامان را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۹۳ - برخیز تا به عالم بی چند و چون رویم
برخیز تا به عالم بی چند و چون رویم حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۷۲ - به خاموشی صفیر آشنایی می توانم زد
به خاموشی صفیر آشنایی می توانم زد جامی : دفتر اول
بخش ۱۶۲ - در بیان آنکه چون کسی را با حضرت رسالت صلی الله علیه و سلم نسبت دینی درست نباشد دعوی نسبت طینی سودی ندارد
پادشاهانه مجلسی می ساخت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۳۹ - گلی که بلبل ما برگ عیش ازو دارد
گلی که بلبل ما برگ عیش ازو دارد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۷۷ - سعی کن در عزت سی پاره ماه صیام
سعی کن در عزت سی پاره ماه صیام خاقانی : غزلیات
غزل ۱۴۷ - مکن کز چشم من بر خاک سیل آتشین خیزد
مکن کز چشم من بر خاک سیل آتشین خیزد عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۳۹۴ - تا برده ام به مدرسهٔ عشق رخت خویش
تا برده ام به مدرسهٔ عشق رخت خویش اسدی توسی : گرشاسپنامه
در نعت نبی علیه السلام
ثنا باد بر جان پیغمبرش فلکی شروانی : رباعیات
شماره ۹ - کوشیدم و درد درد تو نوشیدم
کوشیدم و درد درد تو نوشیدم جامی : دفتر اول
بخش ۳۴ - در بیان آنکه حضرت خواجه بزرگوار قدس سره می فرمودند که بنای کار را به نفس می باید کرد چنانکه اشتغال به وظیفه و زمان حال از تذکر ماضی و تفکر در مستقبل را مشغول گرداند و نفس را مگذارد که ضایع گذرد
خواجه پاک دین پاک نفس خاقانی : غزلیات
غزل ۲۸۹ - تا دل غم او دارد نتوان غم جان خوردن
تا دل غم او دارد نتوان غم جان خوردن جامی : تحفةالاحرار
بخش ۲۴ - مقاله دوم در بیان آفرینش آدم که آیینه ذات و مظهر جمعیت اسماء و صفات آفریننده است سبحانه و تعالی
پیش که از ابر صفا نم نبود نسیمی : غزلیات
شماره ۱۰۸ - گشودم در ازل مصحف، رخ یارم به فال آمد
گشودم در ازل مصحف، رخ یارم به فال آمد قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۲۶۷ - سرکن سخن از آن لب و دفع ممات کن
سرکن سخن از آن لب و دفع ممات کن ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۱۰۷ - ای برده هوا سوی سماکت به سمک
ای برده هوا سوی سماکت به سمک
