خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر درد و رنج عاشقانه، احساس تنهایی و ناکامی در عشق است. شاعر از فراق یار و دل‌سوختگی می‌گوید و با تصاویری مانند خاک و خون، شب هجران و روز سیاه، عمق غم خود را نشان می‌دهد. همچنین، اشاره‌ای به پذیرش این رنج و حتی زیبایی‌یافتن در آن دارد.
محتوا شامل مضامین عمیق عاشقانه و رنج‌های روحی است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار بوده و ممکن است برای آنان سنگین باشد. همچنین، برخی تصاویر مانند 'خاک و خون' یا 'شب هجران' نیاز به بلوغ عاطفی برای درک مناسب دارد.
شماره ۱۶۰ - گوارا باد آیات تجلی بر لب هوشم
گوارا باد آیات تجلی بر لب هوشم
اگر بخشد ثوابش را به دوزخ دیده و گوشم ۱
همه دردم همه داغم همه آهم افغان
محبت کاش سازد در دل یاران فراموشم ۲
مهیا می‌کنم از بهر خویش اسباب ناکامی
چو مستوری همه چشمم چو خاموشی همه گوشم ۳
نگنجد دوست در یاد و نه بی‌یادش توان بودن
چو مرغ نیم بسمل می‌طپد در خاک و خون هوشم ۴
ببین بیداد مرهم بر دل ریش و مزن طعنه
اگر رقصد ز شادی زیر نعش عافیت دوشم ۵
سر زلف نگارم در پریشانی سزد زیبم
شب هجرانم و روز سیه زیبد هم‌آغوشم ۶
فصیحی چشم شوقم قیمت نظاره می‌دانم
توان کرد از نگه در فرقت احباب خس‌پوشم ۷
اگر بخشد ثوابش را به دوزخ دیده و گوشم ۱
همه دردم همه داغم همه آهم افغان
محبت کاش سازد در دل یاران فراموشم ۲
مهیا می‌کنم از بهر خویش اسباب ناکامی
چو مستوری همه چشمم چو خاموشی همه گوشم ۳
نگنجد دوست در یاد و نه بی‌یادش توان بودن
چو مرغ نیم بسمل می‌طپد در خاک و خون هوشم ۴
ببین بیداد مرهم بر دل ریش و مزن طعنه
اگر رقصد ز شادی زیر نعش عافیت دوشم ۵
سر زلف نگارم در پریشانی سزد زیبم
شب هجرانم و روز سیه زیبد هم‌آغوشم ۶
فصیحی چشم شوقم قیمت نظاره می‌دانم
توان کرد از نگه در فرقت احباب خس‌پوشم ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۹ - نوبهارست و در انجام طرب می‌کوشم
گوهر بعدی:شماره ۱۶۱ - دیریست که از گریه بهار دل ریشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
