جامی : سبحةالابرار
بخش ۴۴ - حکایت آن شیر زن موصلی که به روبه بازی موصل اخبار خواجه ای که طالب مواصلت وی بود پای توکل از پیشه فقر بیرون ننهاد
بود مردانه زنی در موصل مهدی اخوان ثالث : آخر شاهنامه
خزانی
پاییز جان! چه شوم، چه وحشتناک ساختار و قالبهای شعری : مقدمه
ردیف
به پایان هر مصراع یا در پایان هر بیت اگر واژه یا واژه هایی با یک معنی بعد از قافیه تكرار شود به این واژه ها ردیف گویند. این تكرار تأثیر موسیقی شعر را قوی تر می كند. مژده ای دل كه مسیحا نفسی می آید كه ز انفاس خوشش بوی كسی می آید "می آید" در بیت بالا، ردیف است. رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۲۱ - در مدح اتسز خوارزمشاه
جانا فکنده ام ز غم تو سپر بر آب ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۹ - توئی که مهر تو دلبند و دلگشاست مرا
توئی که مهر تو دلبند و دلگشاست مرا مولوی : دفتر دوم
بخش ۶۲ - بیدار کردن ابلیس معاویه را کی خیز وقت نمازست
در خَبَر آمد که خالِ مؤمنان حافظ : غزلیات
غزل ۲۶۸ - گلعذاری ز گلستان جهان ما را بس
گلعذاری ز گلستان جهان ما را بس صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۸۶ - باز این دل غمدیده به دام تو در افتاد
باز این دل غمدیده به دام تو در افتاد نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۵۴۱ - سوی هرکس به عنایت نظر انداخته ای
سوی هرکس به عنایت نظر انداخته ای مولوی : غزلیات
غزل ۴۰۴ - هله ای آن که بخوردی سحری باده، که نوشت
هَله ای آن کِه بِخوردی سَحَری باده، که نوشَت فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۷۳ - در مسلک ما که عزت و ذلت نیست
در مسلک ما که عزت و ذلت نیست رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۳ - النوبة الثانیة: قوله تعالى وَ إِذا قِیلَ لَهُمْ آمِنُوا پیش از آنک معنى آیت گوئیم بدانک این آیت
قوله تعالى وَ إِذا قِیلَ لَهُمْ آمِنُوا پیش از آنک معنى آیت گوئیم بدانک این آیت اشارت بدو گروه است از آن قوم که رسول را دیدند: یک گروه از ایشان اهل صدق و وفاقاند، و دیگر گروه اهل شک و نفاق، و ما وصف و سیرت هر دو گروه بگوئیم آن گه بمعنى آیت باز آئیم ان شاء اللَّه. اما گروه اول که اهل صدق و وفاقاند صحابه رسولاند، خیار خلق و مصابیح هدى، اعلام دین و صیارفه حق، سادات دنیا و شفعاء آخرت رسول خداى را بپذیرفتند و باخلاص دل وى را گواهى دادند و بر تصدیق یقین وى را پیشوا گزیدند و بتعظیم و مهر بوى پى بردند و بر سنّت وى خداى را پرستیدند. ایشانند که اللَّه گفت ایشان را کُنْتُمْ خَیْرَ أُمَّةٍ جَعَلْناکُمْ أُمَّةً وَسَطاً شما اید امّت گزیده پسندیده. ایرج میرزا : غزل ها
غزل ۶ - نشسته بودم و دیدم ز در بشیر آمد
نشسته بودم و دیدم ز در بشیر آمد نسیمی : غزلیات
شماره ۲۷۰ - گمان مبر که به صد جور و صد دل آزاری
گمان مبر که به صد جور و صد دل آزاری صامت بروجردی : کتاب الروایات و المصائب
شمارهٔ ۱۳ - در وفات حضرت یوسف(ع)
چنین ز بغض کتب شد روایتی تحقیق مولوی : غزلیات
غزل ۱۵۸۵ - ای جهان آب و گل تا من تو را بشناختم
ای جهانِ آب و گِل تا من تو را بِشْناختم مولوی : غزلیات
غزل ۱۶۷۷ - یک دمی خوش چو گلستان کندم
یک دَمی خوشْ چو گُلِستان کُنَدَم خاقانی : رباعیات
شماره ۲۹۲ - گفتی که تو را شوم مدار اندیشه
گفتی که تو را شوم مدار اندیشه جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۶۱ - سهی سرو مرا بالابلندست
سهی سرو مرا بالابلندست مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۷۴ - در فنای محض افشانند مردان آستی
در فَنایِ مَحْض اَفْشانند مَردانْ آستی
بخش ۴۴ - حکایت آن شیر زن موصلی که به روبه بازی موصل اخبار خواجه ای که طالب مواصلت وی بود پای توکل از پیشه فقر بیرون ننهاد
بود مردانه زنی در موصل مهدی اخوان ثالث : آخر شاهنامه
خزانی
پاییز جان! چه شوم، چه وحشتناک ساختار و قالبهای شعری : مقدمه
ردیف
به پایان هر مصراع یا در پایان هر بیت اگر واژه یا واژه هایی با یک معنی بعد از قافیه تكرار شود به این واژه ها ردیف گویند. این تكرار تأثیر موسیقی شعر را قوی تر می كند. مژده ای دل كه مسیحا نفسی می آید كه ز انفاس خوشش بوی كسی می آید "می آید" در بیت بالا، ردیف است. رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۲۱ - در مدح اتسز خوارزمشاه
جانا فکنده ام ز غم تو سپر بر آب ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۹ - توئی که مهر تو دلبند و دلگشاست مرا
توئی که مهر تو دلبند و دلگشاست مرا مولوی : دفتر دوم
بخش ۶۲ - بیدار کردن ابلیس معاویه را کی خیز وقت نمازست
در خَبَر آمد که خالِ مؤمنان حافظ : غزلیات
غزل ۲۶۸ - گلعذاری ز گلستان جهان ما را بس
گلعذاری ز گلستان جهان ما را بس صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۸۶ - باز این دل غمدیده به دام تو در افتاد
باز این دل غمدیده به دام تو در افتاد نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۵۴۱ - سوی هرکس به عنایت نظر انداخته ای
سوی هرکس به عنایت نظر انداخته ای مولوی : غزلیات
غزل ۴۰۴ - هله ای آن که بخوردی سحری باده، که نوشت
هَله ای آن کِه بِخوردی سَحَری باده، که نوشَت فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۷۳ - در مسلک ما که عزت و ذلت نیست
در مسلک ما که عزت و ذلت نیست رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۳ - النوبة الثانیة: قوله تعالى وَ إِذا قِیلَ لَهُمْ آمِنُوا پیش از آنک معنى آیت گوئیم بدانک این آیت
قوله تعالى وَ إِذا قِیلَ لَهُمْ آمِنُوا پیش از آنک معنى آیت گوئیم بدانک این آیت اشارت بدو گروه است از آن قوم که رسول را دیدند: یک گروه از ایشان اهل صدق و وفاقاند، و دیگر گروه اهل شک و نفاق، و ما وصف و سیرت هر دو گروه بگوئیم آن گه بمعنى آیت باز آئیم ان شاء اللَّه. اما گروه اول که اهل صدق و وفاقاند صحابه رسولاند، خیار خلق و مصابیح هدى، اعلام دین و صیارفه حق، سادات دنیا و شفعاء آخرت رسول خداى را بپذیرفتند و باخلاص دل وى را گواهى دادند و بر تصدیق یقین وى را پیشوا گزیدند و بتعظیم و مهر بوى پى بردند و بر سنّت وى خداى را پرستیدند. ایشانند که اللَّه گفت ایشان را کُنْتُمْ خَیْرَ أُمَّةٍ جَعَلْناکُمْ أُمَّةً وَسَطاً شما اید امّت گزیده پسندیده. ایرج میرزا : غزل ها
غزل ۶ - نشسته بودم و دیدم ز در بشیر آمد
نشسته بودم و دیدم ز در بشیر آمد نسیمی : غزلیات
شماره ۲۷۰ - گمان مبر که به صد جور و صد دل آزاری
گمان مبر که به صد جور و صد دل آزاری صامت بروجردی : کتاب الروایات و المصائب
شمارهٔ ۱۳ - در وفات حضرت یوسف(ع)
چنین ز بغض کتب شد روایتی تحقیق مولوی : غزلیات
غزل ۱۵۸۵ - ای جهان آب و گل تا من تو را بشناختم
ای جهانِ آب و گِل تا من تو را بِشْناختم مولوی : غزلیات
غزل ۱۶۷۷ - یک دمی خوش چو گلستان کندم
یک دَمی خوشْ چو گُلِستان کُنَدَم خاقانی : رباعیات
شماره ۲۹۲ - گفتی که تو را شوم مدار اندیشه
گفتی که تو را شوم مدار اندیشه جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۶۱ - سهی سرو مرا بالابلندست
سهی سرو مرا بالابلندست مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۷۴ - در فنای محض افشانند مردان آستی
در فَنایِ مَحْض اَفْشانند مَردانْ آستی
