خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، توصیفی زیبا و پراحساس از معشوق و حالات عاشقانه شاعر ارائه می‌دهد. در آن، معشوق با ویژگی‌هایی مانند موهای پیچ‌دار، ابروان کمانی، و لب‌های شیرین توصیف شده و شاعر از درد هجران و عشق شدید خود می‌نالد. همچنین، اشاره‌ای به ناپایداری دنیا و جفای زمانه دارد.
این شعر حاوی مضامین عاشقانه عمیق و احساسات پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای سنین پایین دشوار باشد.
شماره ۱۶۱ - سهی سرو مرا بالابلندست
سهی سرو مرا بالابلندست
رخش چون آتش و لبها چو قندست ۱
رخش چون آتش است و لب پر از قند
بر آن آتش دل و جانها سپندست ۲
در آن زلفین پیچاپیچ یارم
دل مسکین چو مرغی پای بندست ۳
خم طاق دو ابرویش کمانست
سر زلفین پر چینش کمندست ۴
تنم از بار عشقش زار گشته
دلم از درد هجرش مستمندست ۵
چه پرسی حالم از دوران غدّار
جفا بر من فزون از چون و چندست ۶
جهان از آرزوی روی جانان
جهانی را ز پیش دل فکندست ۷
رخش چون آتش و لبها چو قندست ۱
رخش چون آتش است و لب پر از قند
بر آن آتش دل و جانها سپندست ۲
در آن زلفین پیچاپیچ یارم
دل مسکین چو مرغی پای بندست ۳
خم طاق دو ابرویش کمانست
سر زلفین پر چینش کمندست ۴
تنم از بار عشقش زار گشته
دلم از درد هجرش مستمندست ۵
چه پرسی حالم از دوران غدّار
جفا بر من فزون از چون و چندست ۶
جهان از آرزوی روی جانان
جهانی را ز پیش دل فکندست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۰ - سهی سرو مرا بالا بلندست
گوهر بعدی:شماره ۱۶۲ - که آن لعل لب نوشین گزیدست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
