اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۵۰۲ - مدتی من به کار خود بودم
مدتی من به کار خود بودم جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۳۶ - از موج چین، جبین هر آن کس که ساده است
از موج چین، جبین هر آن کس که ساده است مولوی : رباعیات
رباعی ۳۷۸ - گرمای تموز از دل پردرد شماست
گرمای تموز از دل پردرد شماست کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۱۳۸ - ایضا له
به ذات خویش اگر چند مرد نیک بود صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۹۰۰ - خرابحالی این قصرهای محکم را
خرابحالی این قصرهای محکم را بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۹۶۰ - به یادتگردش رنگم به هرجا بار میبندد
به یادتگردش رنگم به هرجا بار میبندد خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۱۱۴ - الهی کدام درد بود ازین بیش که معشوق توانگر و عاشق درویش.
الهی کدام درد بود ازین بیش که معشوق توانگر و عاشق درویش. هلالی جغتایی : شاه و درویش
بخش ۴۴ - ایضا فی الموعظه النصیحه
لالهزار جهان عجب باغیست فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۲۱۶ - سر و برگ من محزون نداری
سر و برگ من محزون نداری امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۲۰ - تتبع خواجه
نسیم صبح بگو آن نهال رعنا را بلند اقبال : غزلیات
شماره ۱۶۰ - خبر گر از دل آشفته ما یار ما می شد
خبر گر از دل آشفته ما یار ما می شد سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۱۰ - مه و خورشید اگرچه رخ نیکو دارند
مه و خورشید اگرچه رخ نیکو دارند مولوی : رباعیات
رباعی ۶۷ - لاحول ولا دور کند آن غم را
لاحول ولا دور کند آن غم را سعیدا : غزلیات
شماره ۶۳ - دیوانه شدم باز جنون می کنم امشب
دیوانه شدم باز جنون می کنم امشب طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۵۳۶ - تا توان از باغ وصلش صد گل یکدست چید
تا توان از باغ وصلش صد گل یکدست چید بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۱۰۱ - اگر نظّاره گل میتوان کرد
اگر نظّاره گل میتوان کرد سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۴۵۷ - نمی آیی به بالینم نمی گیری خبر از من
نمی آیی به بالینم نمی گیری خبر از من امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۸ - چشم تو برانداخت به می، خانه ی ما را
چشم تو برانداخت به می، خانه ی ما را میرزاده عشقی : کفن سیاه
بخش ۱ - کفن سیاه
این هم چند قطره اشک دیگر که از دیدن ویرانه های مداین از دیده طبع عشقی بدین اوراق چکیده. موضوع این منظومه نو و شیوا: سرگذشت یک زن باستانی به نام «خسرو دخت » و سرنوشت «زنان ایرانی » در نظر او، هنگام ورود به «مه آباد» است. سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۵ - باز تابی در ده آن زلفین عالم سوز را
باز تابی در ده آن زلفین عالم سوز را
غزل ۵۰۲ - مدتی من به کار خود بودم
مدتی من به کار خود بودم جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۳۶ - از موج چین، جبین هر آن کس که ساده است
از موج چین، جبین هر آن کس که ساده است مولوی : رباعیات
رباعی ۳۷۸ - گرمای تموز از دل پردرد شماست
گرمای تموز از دل پردرد شماست کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۱۳۸ - ایضا له
به ذات خویش اگر چند مرد نیک بود صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۹۰۰ - خرابحالی این قصرهای محکم را
خرابحالی این قصرهای محکم را بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۹۶۰ - به یادتگردش رنگم به هرجا بار میبندد
به یادتگردش رنگم به هرجا بار میبندد خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۱۱۴ - الهی کدام درد بود ازین بیش که معشوق توانگر و عاشق درویش.
الهی کدام درد بود ازین بیش که معشوق توانگر و عاشق درویش. هلالی جغتایی : شاه و درویش
بخش ۴۴ - ایضا فی الموعظه النصیحه
لالهزار جهان عجب باغیست فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۲۱۶ - سر و برگ من محزون نداری
سر و برگ من محزون نداری امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۲۰ - تتبع خواجه
نسیم صبح بگو آن نهال رعنا را بلند اقبال : غزلیات
شماره ۱۶۰ - خبر گر از دل آشفته ما یار ما می شد
خبر گر از دل آشفته ما یار ما می شد سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۱۰ - مه و خورشید اگرچه رخ نیکو دارند
مه و خورشید اگرچه رخ نیکو دارند مولوی : رباعیات
رباعی ۶۷ - لاحول ولا دور کند آن غم را
لاحول ولا دور کند آن غم را سعیدا : غزلیات
شماره ۶۳ - دیوانه شدم باز جنون می کنم امشب
دیوانه شدم باز جنون می کنم امشب طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۵۳۶ - تا توان از باغ وصلش صد گل یکدست چید
تا توان از باغ وصلش صد گل یکدست چید بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۱۰۱ - اگر نظّاره گل میتوان کرد
اگر نظّاره گل میتوان کرد سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۴۵۷ - نمی آیی به بالینم نمی گیری خبر از من
نمی آیی به بالینم نمی گیری خبر از من امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۸ - چشم تو برانداخت به می، خانه ی ما را
چشم تو برانداخت به می، خانه ی ما را میرزاده عشقی : کفن سیاه
بخش ۱ - کفن سیاه
این هم چند قطره اشک دیگر که از دیدن ویرانه های مداین از دیده طبع عشقی بدین اوراق چکیده. موضوع این منظومه نو و شیوا: سرگذشت یک زن باستانی به نام «خسرو دخت » و سرنوشت «زنان ایرانی » در نظر او، هنگام ورود به «مه آباد» است. سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۵ - باز تابی در ده آن زلفین عالم سوز را
باز تابی در ده آن زلفین عالم سوز را
