سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۵۷ - زبان که یاد دل بوالفضول می آرد
زبان که یاد دل بوالفضول می آرد
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۹۳۵ - خوش بود گر ز سر هر هوسی برخیزی
خوش بود گر ز سر هر هوسی برخیزی
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۶۷ - زهی حدیث غمت چون می طرب شیرین
زهی حدیث غمت چون می طرب شیرین
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۵۳ - بر ما دمی نمی گذرد بی شراب تلخ
بر ما دمی نمی گذرد بی شراب تلخ
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۵۶ - سودی به ره عشق ز تدبیر نباشد
سودی به ره عشق ز تدبیر نباشد
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۷۰ - خاطر من نشکفد از وصل یار خویشتن
خاطر من نشکفد از وصل یار خویشتن
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۶۸ - رسیده ایم به بزم تو، مهربانی کن
رسیده ایم به بزم تو، مهربانی کن
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۴۵ - عشق دیگر در فغان آورده ناقوس مرا
عشق دیگر در فغان آورده ناقوس مرا
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۷۹ - به تیغ کج نشود راست هیچ کار اینجا
به تیغ کج نشود راست هیچ کار اینجا
نهج البلاغه : نامه ها
نامه به شریح قاضی
و من كتاب له عليه‌السلام لشريح بن الحارث قاضيه وَ رُوِيَ أَنَّ شُرَيْحَ بْنَ اَلْحَارِثِ قَاضِيَ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ عليه‌السلام
نهج البلاغه : نامه ها
نامه به ابو موسی اشعری در باز داشتن او از فتنه انگيزى
و من كتاب له عليه‌السلام إلى أبي موسى الأشعري و هو عامله على الكوفة و قد بلغه عنه تثبيطه الناس عن الخروج إليه لما ندبهم لحرب أصحاب الجمل
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۶۶ - ساقی ز کار من گره توبه باز کن
ساقی ز کار من گره توبه باز کن
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۶۴ - آینه در دست گیر و یاد حیرانی بکن
آینه در دست گیر و یاد حیرانی بکن
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۶۵ - عجب مدار ز زاهد شراب ما خوردن
عجب مدار ز زاهد شراب ما خوردن
عطار نیشابوری : باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
شماره ۹۵ - در عشقِ تو عقل و سمع میباید باخت
در عشقِ تو عقل و سمع میباید باخت
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۸۹۵ - مکن ملامت اگر شهر بند کوی توام
مکن ملامت اگر شهر بند کوی توام
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۱۹ - همچو مرغان قفس ما را ز گل بویی بس است
همچو مرغان قفس ما را ز گل بویی بس است
رشیدالدین وطواط : مقطعات
شمارهٔ ۷۶ - در وصف قصر خوارزمشاه اتسز
زهی ! قصر خوارزمشاهی ، که دولت
خاقانی : رباعیات
شماره ۳۷ - مسکین دلم از خلق وفائی می‌جست
مسکین دلم از خلق وفائی می‌جست
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۹۰ - چو به تیغ کین ز خشمم بسر رکاب آیی
چو به تیغ کین ز خشمم بسر رکاب آیی