این متن شعری است که بر اهمیت صداقت، پاکی دل، تلاش و گذشت از دنیای مادی تأکید دارد. شاعر از مفاهیمی مانند قیامت، رستاخیز، و ارزشهای اخلاقی مانند ایثار و فداکاری سخن میگوید. همچنین، اشارههایی به طبیعت و نمادهای آن مانند گل و خار دارد که نشاندهنده تضادهای زندگی است.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین، برخی از اشارات به قیامت و مفاهیم انتزاعی ممکن است برای کودکان نامفهوم باشد.
غزل ۵۷۹ - به تیغ کج نشود راست هیچ کار اینجا
دل دو نیم کند کار ذوالفقار اینجا ۱
ز صدق، صبح نفس زد به آفتاب رسید
به صدق دل، نفسی از جگر برآر اینجا ۲
خوشا گشاده جبینی که چون گل رعنا
خزان خویشتن آمیخت با بهار اینجا ۳
جمال شاهد مقصود چشم بر راه است
بکوش و پاک کن آیینه از غبار اینجا ۴
شوی ز نعمت الوان خلد کامروا
به خون دل گذرانی اگر مدار اینجا ۵
در آن چمن گل بی خار، سینه چاک کسی است
که ریخت گل به گریبان ز خار خار اینجا ۶
چگونه مار نپیچد به گردنت فردا؟
ترا که طول امل کرده در مهار اینجا ۷
رهی دراز ترا پیش پا گذاشته اند
مزن چو شعله نفس های بی شمار اینجا ۸
ز برگریز قیامت اگر خبر داری
نهال خویش سبک کن ز برگ و بار اینجا ۹
ز تنگنای لحد می جهد برون چون تیر
سبکروی که سبکبار شد ز بار اینجا ۱۰
ز آفتاب قیامت کباب تا نشوی
ز دست جود به بی حاصلان ببار اینجا ۱۱
چه پای در گل اندیشه مانده ای صائب؟
ز تخم اشک، تو هم دانه ای بکار اینجا ۱۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.