بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۴۵۰ - هرکه در اظهار مطلب هرزه‌نالی می‌کند
هرکه در اظهار مطلب هرزه‌نالی می‌کند
هجویری : بابٌ فی فرقِ فِرَقهم و مذاهِبهم و آیاتِهم و مقاماتِهم و حکایاتِهم
- ماند این‌جا خلافی که هست میان ما و میان گروهی که گویند: «اظهار جمع نفی تفرقه باش
ماند این‌جا خلافی که هست میان ما و میان گروهی که گویند: «اظهار جمع نفی تفرقه باشد؛ از آن‌چه هر دو متضادند که چون سلطان هدایت مستولی شد ولایت کسب و مجاهدت ساقط شود.»
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۲۳ - شوقی، که چو گل دل شکفاند، عشق است
شوقی، که چو گل دل شکفاند، عشق است
نشاط اصفهانی : رباعیات
شماره ۶۶ - ای عشق تو راحت دل و جان بودی
ای عشق تو راحت دل و جان بودی
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۴۵۲ - رفتی به سلامت به سلامت به سلامت
رفتی به سلامت به سلامت به سلامت
ایرج میرزا : قصیده ها
در مدح امیرنظام
جانا چه شود گر تو درِ مِهر گشایی
فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۷۰ - بیا بیا، که نسیم بهار می‌گذرد
بیا بیا، که نسیم بهار می‌گذرد
هجویری : بابٌ فی فرقِ فِرَقهم و مذاهِبهم و آیاتِهم و مقاماتِهم و حکایاتِهم
الکلام فی حقیقة الایثار
قال اللّه، تعالی: «ویُؤْثِرُونَ عَلی أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ کانَ بِهِمْ خَصاصَةُ (۹/الحشر). ایثار کنند اگرچه بدان حاجتمند باشند.»
فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۶۳ - ای کاهن خودپرست، معبود تو کیست
ای کاهن خودپرست، معبود تو کیست
غبار همدانی : غزلیات
شماره ۷۱ - چشم اگر پوشی ز کار خویشتن
چشم اگر پوشی ز کار خویشتن
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۳۹۰ - چشم دلم چو دیده از آن شمع روشن است
چشم دلم چو دیده از آن شمع روشن است
غبار همدانی : غزلیات
شماره ۷۵ - با خویشتن فتاد مگر باز کار من
با خویشتن فتاد مگر باز کار من
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۴۳۴ - درد من خاطر نشان یار بی پروا نشد
درد من خاطر نشان یار بی پروا نشد
فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۷۰ - عدلیه که داد باید از داد کند
عدلیه که داد باید از داد کند
عطار نیشابوری : بخش هفتم
الحکایه و التمثیل
یکی پشه شکایت کرد از باد
فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۴ - هر روز در این خرابه جنگی دگر است
هر روز در این خرابه جنگی دگر است
فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۳۵۲ - در اول وهله پا فشردیم همه
در اول وهله پا فشردیم همه
خاقانی : غزلیات
غزل ۱۲۳ - دل از آن راحت جان نشکیبد
دل از آن راحت جان نشکیبد
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۹۶ - گر زمین جان برود، باد هوایی کم گیر
گر زمین جان برود، باد هوایی کم گیر
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۷۷۴ - هر روز کافتاب برآرد زبانه ای
هر روز کافتاب برآرد زبانه ای