سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۷۸ - مدعی را کرد یار خویشتن
مدعی را کرد یار خویشتن حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۱۹۸ - تا حرفی از آن لعل می آلود برآمد
تا حرفی از آن لعل می آلود برآمد بلند اقبال : بخش چهارم
بخش ۲ - نصایح
چونکه گفتی او خداوند است و بس صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۹۵ - کار موقّت به وقت است، که چون وقت رسید
کار موقّت به وقت است، که چون وقت رسید میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۳۵ - مشو با روی آتشناک، شبها شمع محفلها
مشو با روی آتشناک، شبها شمع محفلها اوحدالدین کرمانی : الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان
شماره ۶۳ - با ما خبری نداری ای بینایی
با ما خبری نداری ای بینایی میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۷۵ - خوش آنکه بیخودم از نشاهٔ نیاز کنی
خوش آنکه بیخودم از نشاهٔ نیاز کنی شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۵۲۲ - مظهری باید که تا مظهر به او ظاهر شود
مظهری باید که تا مظهر به او ظاهر شود کمالالدین اسماعیل : غزلیات
شماره ۴۷ - زلف تو کان همه سرها دارد
زلف تو کان همه سرها دارد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۹۳۴ - بتا تا مهر تو در بر گرفتم
بتا تا مهر تو در بر گرفتم غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۹۴ - گلشن به فضای چمن سینه ما نیست
گلشن به فضای چمن سینه ما نیست عطار نیشابوری : دفتر اول
در تجلی جلال و ناپدید شدن اشیاء فرماید
جلال من فنای جاودانیست مولوی : غزلیات
غزل ۸۹۱ - دی شد و بهمن گذشت فصل بهاران رسید
دِیْ شُد و بهمن گذشت فَصلِ بهاران رَسید مجد همگر : رباعیات
شماره ۲۸۹ - وقتی که چمن به کام بلبل گردد
وقتی که چمن به کام بلبل گردد قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۳۳ - روشن شده از حسن تو کاشانهام امشب
روشن شده از حسن تو کاشانهام امشب اقبال لاهوری : پیام مشرق
عقابان را بهای کم نهد عشق
عقابان را بهای کم نهد عشق صغیر اصفهانی : قطعات
شمارهٔ ۱۴ - قطعه
راستی آنچه تصور رود از بهر بشر نهج البلاغه : حکمت ها
فریبندگی ظاهر روزگار
وَ قَالَ عليهالسلام مَا قَالَ اَلنَّاسُ لِشَيْءٍ طُوبَى لَهُ إِلاَّ وَ قَدْ خَبَأَ لَهُ اَلدَّهْرُ يَوْمَ سَوْءٍ مولوی : غزلیات
غزل ۱۳۴۸ - امروز روز شادی و امسال سال گل
امروزْ روزِ شادی و امسالْ سالِ گُل شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۶۷۶ - عالم از جود او بود موجود
عالم از جود او بود موجود
شماره ۲۷۸ - مدعی را کرد یار خویشتن
مدعی را کرد یار خویشتن حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۱۹۸ - تا حرفی از آن لعل می آلود برآمد
تا حرفی از آن لعل می آلود برآمد بلند اقبال : بخش چهارم
بخش ۲ - نصایح
چونکه گفتی او خداوند است و بس صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۹۵ - کار موقّت به وقت است، که چون وقت رسید
کار موقّت به وقت است، که چون وقت رسید میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۳۵ - مشو با روی آتشناک، شبها شمع محفلها
مشو با روی آتشناک، شبها شمع محفلها اوحدالدین کرمانی : الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان
شماره ۶۳ - با ما خبری نداری ای بینایی
با ما خبری نداری ای بینایی میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۷۵ - خوش آنکه بیخودم از نشاهٔ نیاز کنی
خوش آنکه بیخودم از نشاهٔ نیاز کنی شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۵۲۲ - مظهری باید که تا مظهر به او ظاهر شود
مظهری باید که تا مظهر به او ظاهر شود کمالالدین اسماعیل : غزلیات
شماره ۴۷ - زلف تو کان همه سرها دارد
زلف تو کان همه سرها دارد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۹۳۴ - بتا تا مهر تو در بر گرفتم
بتا تا مهر تو در بر گرفتم غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۹۴ - گلشن به فضای چمن سینه ما نیست
گلشن به فضای چمن سینه ما نیست عطار نیشابوری : دفتر اول
در تجلی جلال و ناپدید شدن اشیاء فرماید
جلال من فنای جاودانیست مولوی : غزلیات
غزل ۸۹۱ - دی شد و بهمن گذشت فصل بهاران رسید
دِیْ شُد و بهمن گذشت فَصلِ بهاران رَسید مجد همگر : رباعیات
شماره ۲۸۹ - وقتی که چمن به کام بلبل گردد
وقتی که چمن به کام بلبل گردد قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۳۳ - روشن شده از حسن تو کاشانهام امشب
روشن شده از حسن تو کاشانهام امشب اقبال لاهوری : پیام مشرق
عقابان را بهای کم نهد عشق
عقابان را بهای کم نهد عشق صغیر اصفهانی : قطعات
شمارهٔ ۱۴ - قطعه
راستی آنچه تصور رود از بهر بشر نهج البلاغه : حکمت ها
فریبندگی ظاهر روزگار
وَ قَالَ عليهالسلام مَا قَالَ اَلنَّاسُ لِشَيْءٍ طُوبَى لَهُ إِلاَّ وَ قَدْ خَبَأَ لَهُ اَلدَّهْرُ يَوْمَ سَوْءٍ مولوی : غزلیات
غزل ۱۳۴۸ - امروز روز شادی و امسال سال گل
امروزْ روزِ شادی و امسالْ سالِ گُل شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۶۷۶ - عالم از جود او بود موجود
عالم از جود او بود موجود