این متن دربارهٔ مهماننوازی و رفتار نیکو بدون نیاز به درخواست یا گفتوگو است. صاحب خانه بهطور طبیعی و بدون توقع، نیاز مهمان را برآورده میکند و این رفتار پسندیده است.
متن دارای مفاهیم اخلاقی و اجتماعی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابلدرک و آموزنده است. همچنین، بهدلیل استفاده از زبان شعر کلاسیک، ممکن است برای کودکان کمسنوسال چالشبرانگیز باشد.
رباعی ۱۶۵۵ - آن خوش باشد که صاحب تمییزی
بیآنکه بگویند و بگوید چیزی ۱
بیگفت و تقاضا برسد مهمانرا
تروندهٔ خوش ز صاحب پالیزی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.