خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از دل‌هایی سخن می‌گوید که با یاد تو صبور شده‌اند، اما با دوری تو به تو نزدیکتر شده‌اند. همچنین، از تلخی‌های ناشی از تغافل و شورش در ساغر عشق شکایت می‌کند.
متن دارای مفاهیم عاطفی پیچیده و غم‌انگیز است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و ممکن است مناسب نباشد.
رباعی ۱۶۵۶ - آن دل که به یاد خود صبورش کردی
آن دل که به یاد خود صبورش کردی
نزدیکتر تو شد چو دورش کردی ۱
در ساغر ما ز هر تغافل تا چند
تلخیش نماند بسکه شورش کردی ۲
نزدیکتر تو شد چو دورش کردی ۱
در ساغر ما ز هر تغافل تا چند
تلخیش نماند بسکه شورش کردی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶۵۵ - آن خوش باشد که صاحب تمییزی
گوهر بعدی:رباعی ۱۶۵۷ - آن را که نکرد ز هر سود ایساقی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
