وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۳۰۶ - کی بود کز تو جان فکاری نداشتم
کی بود کز تو جان فکاری نداشتم فضولی : قصاید
شماره ۳۸ - دلی دارم پر از خون چون صراحی از غم عالم
دلی دارم پر از خون چون صراحی از غم عالم امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۷۷ - برداشتن نظر ز نگاری نمی توان
برداشتن نظر ز نگاری نمی توان عطار نیشابوری : باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن
شماره ۳۵ - گر عقل تو کامل است کم خور غم خویش
گر عقل تو کامل است کم خور غم خویش ادیب صابر : غزلیات
شماره ۴ - دوش نبرده ست مرا هیچ خواب
دوش نبرده ست مرا هیچ خواب مجد همگر : رباعیات
شماره ۵۰۵ - ای جور تو از صبر من غمگین بیش
ای جور تو از صبر من غمگین بیش امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۵۵۸ - بتی کز دیدنش جان مست گردد
بتی کز دیدنش جان مست گردد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۷۵ - ای بی خبر، ز دیده بی خواب عاشقان
ای بی خبر، ز دیده بی خواب عاشقان وحشی بافقی : ناظر و منظور
در منشاء انشاء این نامه غریبالمعانی و باعث تصنیف این نسخهٔ نادر بیانی
شبی سامان ده سد ماتم وغم هجویری : بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین
۱۰- ابواسحاق ابراهیم بن ادهم بن منصور، رضی اللّه عنه
و منهم: امیر امراء و سالک طریق لقا، ابواسحاق ابراهیم بن ادهم بن منصور، رضی اللّه عنه ایرانشان : کوشنامه
بخش ۱۷۶ - پیمان ستدن فرستاده ی طیهور از کوش
ز دریا چو بر شد فرستاده مرد امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۳۷ - تتبع خواجه سلمان
در چمن گل را نظاره کردم از روی حبیب سنایی غزنوی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۴ - آن شاعر این شعر را در پاسخ حکیم سنایی فرستاد
باش تا حسن نگارم خیمه بر صحرا زند رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۱۱۳ - همه در مدح اتسز گویند
ای در نظم گشته از تو فراز مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۲۸۴ - از بلبل نالنده تر و زارترم
از بلبل نالنده تر و زارترم عطار نیشابوری : باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
شماره ۱۱ - عمری بدویدم از سر بیخبری
عمری بدویدم از سر بیخبری قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۲۸۰ - به خطّش میتوان گردید رام آهسته آهسته
به خطّش میتوان گردید رام آهسته آهسته عطار نیشابوری : باب پنجاهم: در ختم كتاب
شماره ۲۱ - جمشید یقین شدم ز پیدایی خویش
جمشید یقین شدم ز پیدایی خویش صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۹۳۶ - چون زمین نرم از من گرد بر میآورند
چون زمین نرم از من گرد بر میآورند مولوی : رباعیات
رباعی ۶۳ - گر من میرم مرا بیارید شما
گر من میرم مرا بیارید شما
غزل ۳۰۶ - کی بود کز تو جان فکاری نداشتم
کی بود کز تو جان فکاری نداشتم فضولی : قصاید
شماره ۳۸ - دلی دارم پر از خون چون صراحی از غم عالم
دلی دارم پر از خون چون صراحی از غم عالم امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۷۷ - برداشتن نظر ز نگاری نمی توان
برداشتن نظر ز نگاری نمی توان عطار نیشابوری : باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن
شماره ۳۵ - گر عقل تو کامل است کم خور غم خویش
گر عقل تو کامل است کم خور غم خویش ادیب صابر : غزلیات
شماره ۴ - دوش نبرده ست مرا هیچ خواب
دوش نبرده ست مرا هیچ خواب مجد همگر : رباعیات
شماره ۵۰۵ - ای جور تو از صبر من غمگین بیش
ای جور تو از صبر من غمگین بیش امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۵۵۸ - بتی کز دیدنش جان مست گردد
بتی کز دیدنش جان مست گردد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۷۵ - ای بی خبر، ز دیده بی خواب عاشقان
ای بی خبر، ز دیده بی خواب عاشقان وحشی بافقی : ناظر و منظور
در منشاء انشاء این نامه غریبالمعانی و باعث تصنیف این نسخهٔ نادر بیانی
شبی سامان ده سد ماتم وغم هجویری : بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین
۱۰- ابواسحاق ابراهیم بن ادهم بن منصور، رضی اللّه عنه
و منهم: امیر امراء و سالک طریق لقا، ابواسحاق ابراهیم بن ادهم بن منصور، رضی اللّه عنه ایرانشان : کوشنامه
بخش ۱۷۶ - پیمان ستدن فرستاده ی طیهور از کوش
ز دریا چو بر شد فرستاده مرد امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۳۷ - تتبع خواجه سلمان
در چمن گل را نظاره کردم از روی حبیب سنایی غزنوی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۴ - آن شاعر این شعر را در پاسخ حکیم سنایی فرستاد
باش تا حسن نگارم خیمه بر صحرا زند رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۱۱۳ - همه در مدح اتسز گویند
ای در نظم گشته از تو فراز مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۲۸۴ - از بلبل نالنده تر و زارترم
از بلبل نالنده تر و زارترم عطار نیشابوری : باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
شماره ۱۱ - عمری بدویدم از سر بیخبری
عمری بدویدم از سر بیخبری قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۲۸۰ - به خطّش میتوان گردید رام آهسته آهسته
به خطّش میتوان گردید رام آهسته آهسته عطار نیشابوری : باب پنجاهم: در ختم كتاب
شماره ۲۱ - جمشید یقین شدم ز پیدایی خویش
جمشید یقین شدم ز پیدایی خویش صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۹۳۶ - چون زمین نرم از من گرد بر میآورند
چون زمین نرم از من گرد بر میآورند مولوی : رباعیات
رباعی ۶۳ - گر من میرم مرا بیارید شما
گر من میرم مرا بیارید شما
