صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۰۵ - جهان به راه شناسان دیده ور تنگ است
جهان به راه شناسان دیده ور تنگ است بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۶۱۹ - هزار نغمه به‌ساز شکست ماست‌گره
هزار نغمه به‌ساز شکست ماست‌گره انوری : رباعیات
رباعی ۱۵۳ - چون سایه دویدم از پسش روزی چند
چون سایه دویدم از پسش روزی چند مولوی : غزلیات
غزل ۱۹۶۳ - پرده بردار ای حیات جان و جان افزای من
پَرده بَردار ای حَیاتِ جان و جانْ اَفْزایِ من بلند اقبال : قطعات
شمارهٔ ۴۰ - قطعه
خونین جگرم ز گردش چرخ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۵۳۲ - از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده است
از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده است امام خمینی : رباعیات
چراغ فطرت
فاطی که به قول خویش، اهل نظر است جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۴۷۰ - گریهٔ مستی شگون دارد حریفان سر کنید
گریهٔ مستی شگون دارد حریفان سر کنید قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۱۲۹ - دایماً چون دو دست اهل دعا
دایماً چون دو دست اهل دعا خیام : رباعیات
رباعی ۱۳۴ - یک چند به کودکی به استاد شدیم
یک چند به کودکی به استاد شدیم امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۷ - دُومِهْ دِچِشْمُونِ تِهْ، ابرو هِلالْ کِتْ
دُومِهْ دِچِشْمُونِ تِهْ، ابرو هِلالْ کِتْ امام خمینی : غزلیات
یاد دوست
یاد روزی که به عشق تو گرفتار شدم اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۶۶۳ - گر چه امید ندارم که: شوم شاد از تو
گر چه امید ندارم که: شوم شاد از تو صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۳۸ - سرالتجلی
یکی از بهرت تسکین و تسلی یغمای جندقی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۰ - گو ببین بر لب وی ساغر می هر که ندید
گو ببین بر لب وی ساغر می هر که ندید فریدون مشیری : ابر و کوچه
توضیحات
۳ ــ ابر و کوچه ــ ۱۳۴۱ ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۶۲ - هر حادثه ئی که آمد از نرم و درشت
هر حادثه ئی که آمد از نرم و درشت سنایی غزنوی : الباب التاسع فیالحکمة والامثال و مثالب شعراء‌المدّعین ومذّمة‌الاطباء والمنجّمین
اندر مذمّت خویش صوفی گوید
باز اگر خویش باشدت صوفی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۴۰ - هویی که مرا از دل دیوانه برآید
هویی که مرا از دل دیوانه برآید قوامی رازی : دیوان اشعار
شمارهٔ ۹۲ - در غزل است
معشوق و بهار و باغ و باده
غزل ۱۷۰۵ - جهان به راه شناسان دیده ور تنگ است
جهان به راه شناسان دیده ور تنگ است بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۶۱۹ - هزار نغمه به‌ساز شکست ماست‌گره
هزار نغمه به‌ساز شکست ماست‌گره انوری : رباعیات
رباعی ۱۵۳ - چون سایه دویدم از پسش روزی چند
چون سایه دویدم از پسش روزی چند مولوی : غزلیات
غزل ۱۹۶۳ - پرده بردار ای حیات جان و جان افزای من
پَرده بَردار ای حَیاتِ جان و جانْ اَفْزایِ من بلند اقبال : قطعات
شمارهٔ ۴۰ - قطعه
خونین جگرم ز گردش چرخ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۵۳۲ - از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده است
از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده است امام خمینی : رباعیات
چراغ فطرت
فاطی که به قول خویش، اهل نظر است جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۴۷۰ - گریهٔ مستی شگون دارد حریفان سر کنید
گریهٔ مستی شگون دارد حریفان سر کنید قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۱۲۹ - دایماً چون دو دست اهل دعا
دایماً چون دو دست اهل دعا خیام : رباعیات
رباعی ۱۳۴ - یک چند به کودکی به استاد شدیم
یک چند به کودکی به استاد شدیم امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۷ - دُومِهْ دِچِشْمُونِ تِهْ، ابرو هِلالْ کِتْ
دُومِهْ دِچِشْمُونِ تِهْ، ابرو هِلالْ کِتْ امام خمینی : غزلیات
یاد دوست
یاد روزی که به عشق تو گرفتار شدم اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۶۶۳ - گر چه امید ندارم که: شوم شاد از تو
گر چه امید ندارم که: شوم شاد از تو صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۳۸ - سرالتجلی
یکی از بهرت تسکین و تسلی یغمای جندقی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۰ - گو ببین بر لب وی ساغر می هر که ندید
گو ببین بر لب وی ساغر می هر که ندید فریدون مشیری : ابر و کوچه
توضیحات
۳ ــ ابر و کوچه ــ ۱۳۴۱ ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۶۲ - هر حادثه ئی که آمد از نرم و درشت
هر حادثه ئی که آمد از نرم و درشت سنایی غزنوی : الباب التاسع فیالحکمة والامثال و مثالب شعراء‌المدّعین ومذّمة‌الاطباء والمنجّمین
اندر مذمّت خویش صوفی گوید
باز اگر خویش باشدت صوفی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۴۰ - هویی که مرا از دل دیوانه برآید
هویی که مرا از دل دیوانه برآید قوامی رازی : دیوان اشعار
شمارهٔ ۹۲ - در غزل است
معشوق و بهار و باغ و باده