خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن به توصیف زیبایی معشوق و تأثیر عمیق او بر زندگی خود می‌پردازد. او از چشمان و ابروهای معشوق به‌عنوان نمادهای زیبایی یاد می‌کند و بیان می‌کند که حضور معشوق باعث روشنی روز و شب‌های او شده است.
این متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مناسب است. همچنین، استفاده از زبان شعر و استعاره‌های ادبی ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
شماره ۷ - دُومِهْ دِچِشْمُونِ تِهْ، ابرو هِلالْ کِتْ
دُومِهْ دِچِشْمُونِ تِهْ، ابرو هِلالْ کِتْ
شوُ وُ روُزنِئو، کِهْ شُو وُ روُزْ بِهْ سٰالْ کِتْ ۱
واه که دل به دوم ته پری رخسارکتْ
مِنِ روشنه روز و شو، حال به حال کتْ ۲
شوُ وُ روُزنِئو، کِهْ شُو وُ روُزْ بِهْ سٰالْ کِتْ ۱
واه که دل به دوم ته پری رخسارکتْ
مِنِ روشنه روز و شو، حال به حال کتْ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - واهْ کاکِلْ مشکین به گردِ عِذارکِت
گوهر بعدی:شماره ۸ - زَنْگی دیمه گرد گله باغ بزو تخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
