مولوی : دفتر چهارم
بخش ۹۸ - تفسیر کنت کنزا مخفیا فاحببت ان اعرف
خانه بَر کَن کَزْ عَقیقِ این یَمَن مسعود سعد سلمان : مقطعات
شمارهٔ ۵۴ - ستایش پادشاه
ملکا جهان ز عدل تو به نوبهار ماند مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۱۹ - یار نخواهم که بود بدخو و غم خوار و ترش
یار نخواهم که بُوَد بَدخو و غَم خوار و تُرُش یغمای جندقی : بخش اول
شمارهٔ ۱۰۱ - به یکی از دوستان نگاشته
از زیارت نامه شیوا نگارت روان را آرامشی سهلان سنگ و جان را رامشی البرز درنگ خاست، چون آیه رحمتش تعویذ گردن و طوق پیراهن کردم آستان ستایش را بر سلامت پاک وجودت تهیه تحیت و سجود نمودم، که نصیحت دوست و فضیحت دشمن وجود بی هست و بودم را از نظر رحمت انداخته باشد و نقش محبتم را که نگاشته خامه صفا و حقیقت است و محضر قبول ارباب شریعت و اصحاب طریقت وسوسه لامذهبی چند پرداخته. پاک یزدان را سپاس که بنده مولا شناس رامکرر در خلوات و جلوات آزموده اند و در هستی و هوشیاری و خواب و بیداری با او بوده. اگر بی خبران و کوته نظران به قیاس آلودگی های خویش در حق این بنده و حضرت اندیشه دیگر سگالند، عصمت عشق و عفت حسن را چه زیان خواهد داشت و معاملات آمیزش و ارتباط ما را که سروا و سرود اغلب ابنای زمان است کدام نقصان خواهد خاست، بیت: عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۱۱۸ - ای خواجه چو از تو مرگ جان خواهد برد
ای خواجه چو از تو مرگ جان خواهد برد امیرعلیشیر نوایی : مقطعات
شماره ۱۵ - یا رب چه بناست اینکه باشد
یا رب چه بناست اینکه باشد سلیم تهرانی : قصاید
شمارهٔ ۲۱ - در ستایش یوسف خان
ازان چو لاله نجنبم ز جا درین گلشن ایرانشان : کوش‌نامه
بخش ۱۸۷ - نامه ی فرارنگ به پدر درباره ی پیروزی فریدون و بند کردن ضحاک
ز ناگه بیامد سرِ ماهِ نو صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۸۰ - سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگردد
سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگردد سیف فرغانی : رباعیات
شماره ۱۹ - ای جوهر دینت بزرو سیم گرو
ای جوهر دینت بزرو سیم گرو مولوی : غزلیات
غزل ۳۹۰ - ساربانا اشتران بین سر به سر قطار مست
ساربانا اُشتران بین سَر به سَر قَطّارْ مَست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۸۳۵ - فصل گل نوروز شد دارد جهان حالی دگر
فصل گل نوروز شد دارد جهان حالی دگر عطار نیشابوری : باب سی و هفتم: در صفت خط و خال معشوق
شماره ۸ - از تیرِ غمت بسی جگر دوختهای
از تیرِ غمت بسی جگر دوختهای ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۲ - به چشم نهان بین نهان جهان را
به چشم نهان بین نهان جهان را صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۳۶۴ - سواد موی تو اندر بیاض روی نکو
سواد موی تو اندر بیاض روی نکو یغمای جندقی : بخش اول
شمارهٔ ۸۴ - به یکی از بزرگان نگارش رفته
پس از نمازی سراپا نیاز، بوسه اندیش بزم بهشت انباز می گردد که همان هنگام بدرود فرخ فرگاه سرکاری کاخ مینوفر بها را پی سپار آمدم، و فرمایش های والا را که آراسته راستی بود و پیراسته کاستی پیغام گزار. چون آن گناه نرفته و گزاف نگفته یاوه شاخچه بندان بود نه زاده دل و جان نیک پسندان، بی آنکه گزارش بارها گفتن خواهد و راز پیام به پایان نرفته از سر گرفتن، به گوش اندر آویزه سارش جای گیر افتاد، و چون نوشداروی خوش گوارش دل پذیر آمد. باد نیک پنداری، خاشاک بدگمانی از سامان نهادش پاکیزه فرو رفت، و پاک بپرداخت و رامش ساخت و سازش رخت تیمار از دل بیمار ده مرده بر در افکند و چار اسبه بر خر بست. آب یکتائی خاک توئی و مائی بر باد داد و مهر بر رسته کین بر بسته از بیخ و بنیاد کند. مغز از پوست پرداخته شد و دشمن از دوست شناخته، شعر: صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۷۶ - ما در شکست گوهر یکدانه خودیم
ما در شکست گوهر یکدانه خودیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۶۰ - اشک ریز از مالش چرخ دغا آسوده است
اشک ریز از مالش چرخ دغا آسوده است سعدی : غزلیات
غزل ۷۴ - شراب از دست خوبان سلسبیلست
شراب از دست خوبان سلسبیلست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۸۸ - بر باد می دهد سر بی مغز چون حباب
بر باد می دهد سر بی مغز چون حباب
بخش ۹۸ - تفسیر کنت کنزا مخفیا فاحببت ان اعرف
خانه بَر کَن کَزْ عَقیقِ این یَمَن مسعود سعد سلمان : مقطعات
شمارهٔ ۵۴ - ستایش پادشاه
ملکا جهان ز عدل تو به نوبهار ماند مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۱۹ - یار نخواهم که بود بدخو و غم خوار و ترش
یار نخواهم که بُوَد بَدخو و غَم خوار و تُرُش یغمای جندقی : بخش اول
شمارهٔ ۱۰۱ - به یکی از دوستان نگاشته
از زیارت نامه شیوا نگارت روان را آرامشی سهلان سنگ و جان را رامشی البرز درنگ خاست، چون آیه رحمتش تعویذ گردن و طوق پیراهن کردم آستان ستایش را بر سلامت پاک وجودت تهیه تحیت و سجود نمودم، که نصیحت دوست و فضیحت دشمن وجود بی هست و بودم را از نظر رحمت انداخته باشد و نقش محبتم را که نگاشته خامه صفا و حقیقت است و محضر قبول ارباب شریعت و اصحاب طریقت وسوسه لامذهبی چند پرداخته. پاک یزدان را سپاس که بنده مولا شناس رامکرر در خلوات و جلوات آزموده اند و در هستی و هوشیاری و خواب و بیداری با او بوده. اگر بی خبران و کوته نظران به قیاس آلودگی های خویش در حق این بنده و حضرت اندیشه دیگر سگالند، عصمت عشق و عفت حسن را چه زیان خواهد داشت و معاملات آمیزش و ارتباط ما را که سروا و سرود اغلب ابنای زمان است کدام نقصان خواهد خاست، بیت: عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۱۱۸ - ای خواجه چو از تو مرگ جان خواهد برد
ای خواجه چو از تو مرگ جان خواهد برد امیرعلیشیر نوایی : مقطعات
شماره ۱۵ - یا رب چه بناست اینکه باشد
یا رب چه بناست اینکه باشد سلیم تهرانی : قصاید
شمارهٔ ۲۱ - در ستایش یوسف خان
ازان چو لاله نجنبم ز جا درین گلشن ایرانشان : کوش‌نامه
بخش ۱۸۷ - نامه ی فرارنگ به پدر درباره ی پیروزی فریدون و بند کردن ضحاک
ز ناگه بیامد سرِ ماهِ نو صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۸۰ - سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگردد
سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگردد سیف فرغانی : رباعیات
شماره ۱۹ - ای جوهر دینت بزرو سیم گرو
ای جوهر دینت بزرو سیم گرو مولوی : غزلیات
غزل ۳۹۰ - ساربانا اشتران بین سر به سر قطار مست
ساربانا اُشتران بین سَر به سَر قَطّارْ مَست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۸۳۵ - فصل گل نوروز شد دارد جهان حالی دگر
فصل گل نوروز شد دارد جهان حالی دگر عطار نیشابوری : باب سی و هفتم: در صفت خط و خال معشوق
شماره ۸ - از تیرِ غمت بسی جگر دوختهای
از تیرِ غمت بسی جگر دوختهای ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۲ - به چشم نهان بین نهان جهان را
به چشم نهان بین نهان جهان را صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۳۶۴ - سواد موی تو اندر بیاض روی نکو
سواد موی تو اندر بیاض روی نکو یغمای جندقی : بخش اول
شمارهٔ ۸۴ - به یکی از بزرگان نگارش رفته
پس از نمازی سراپا نیاز، بوسه اندیش بزم بهشت انباز می گردد که همان هنگام بدرود فرخ فرگاه سرکاری کاخ مینوفر بها را پی سپار آمدم، و فرمایش های والا را که آراسته راستی بود و پیراسته کاستی پیغام گزار. چون آن گناه نرفته و گزاف نگفته یاوه شاخچه بندان بود نه زاده دل و جان نیک پسندان، بی آنکه گزارش بارها گفتن خواهد و راز پیام به پایان نرفته از سر گرفتن، به گوش اندر آویزه سارش جای گیر افتاد، و چون نوشداروی خوش گوارش دل پذیر آمد. باد نیک پنداری، خاشاک بدگمانی از سامان نهادش پاکیزه فرو رفت، و پاک بپرداخت و رامش ساخت و سازش رخت تیمار از دل بیمار ده مرده بر در افکند و چار اسبه بر خر بست. آب یکتائی خاک توئی و مائی بر باد داد و مهر بر رسته کین بر بسته از بیخ و بنیاد کند. مغز از پوست پرداخته شد و دشمن از دوست شناخته، شعر: صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۷۶ - ما در شکست گوهر یکدانه خودیم
ما در شکست گوهر یکدانه خودیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۶۰ - اشک ریز از مالش چرخ دغا آسوده است
اشک ریز از مالش چرخ دغا آسوده است سعدی : غزلیات
غزل ۷۴ - شراب از دست خوبان سلسبیلست
شراب از دست خوبان سلسبیلست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۸۸ - بر باد می دهد سر بی مغز چون حباب
بر باد می دهد سر بی مغز چون حباب