فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۳۱۷ - آن که به دیوانگی در غمش افسانه‌ام
آن که به دیوانگی در غمش افسانه‌ام
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۳۰۴ - آن را که اول از همه خواندی به سوی خویش
آن را که اول از همه خواندی به سوی خویش
فایز دشتی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۲۰ - مرا در پیش راهی پر ز بیم است
مرا در پیش راهی پر ز بیم است
واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۱۲۳ - ای دل، تو به تنگم از جفا آوردی
ای دل، تو به تنگم از جفا آوردی
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۹۶ - نگه داشت غزالی دل مرا به نگاهش
نگه داشت غزالی دل مرا به نگاهش
فایز دشتی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۰ - بگو با دلبر ترسایی امشب
بگو با دلبر ترسایی امشب
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۹۰ - خوشا دلی که تو باشی نگار پرده‌نشینش
خوشا دلی که تو باشی نگار پرده‌نشینش
نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۹۱ - اندرز شیرین خسرو را در داد و دانش
به نزهت بود روزی با دل‌افروز
فایز دشتی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۸ - نسیم روح‌پرور دارد امشب
نسیم روح‌پرور دارد امشب
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۸۳ - چو باد بر شکند چین زلف غالیه بارش
چو باد بر شکند چین زلف غالیه بارش
رشیدالدین میبدی : ۱۱۳- سورة- الفلق- مدنیة و قیل مکیة
النوبة الاولى
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۴۱ - زلف و خط دلکشش دام بنی آدمند
زلف و خط دلکشش دام بنی آدمند
رشیدالدین میبدی : ۱۰۹- سورة الکافرون- مکیة
النوبة الثانیة
این سوره مکّى است، به مکّه فرود آمد. نود و چهار حرف است و بیست و شش کلمه، شش آیت. و درین سوره یک آیت منسوخ است.
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۲۱ - عید آمد و مرغان ره گل‌زار گرفتند
عید آمد و مرغان ره گل‌زار گرفتند
رشیدالدین میبدی : ۱۰۸- سورة الکوثر- مکیة
النوبة الثانیة
این سوره چهل و دو حرفست، ده کلمه، سه آیت، به مکّه فرو آمد، و از مکّیّات شمرند. و درین سوره هیچ ناسخ و منسوخ نیست. و در خبر ابى بن کعب است از پیغامبر (ص): «هر که این سوره برخواند، اللَّه تعالى او را از جویهاى بهشت آب دهد و بعدد هر کسى که روز عید اضحى قربان کند او را ده نیکى بنویسد. قوله: إِنَّا أَعْطَیْناکَ الْکَوْثَرَ و قرئ «انطیناک». و «الکوثر» الخیر الکثیر، و هو فوعل من الکثرة.
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۰۲ - تا صورت زیبای تو از پرده عیان شد
تا صورت زیبای تو از پرده عیان شد
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۲۶ - چو ماه نوجمال عالم افروزش که می بینم
چو ماه نوجمال عالم افروزش که می بینم
رشیدالدین میبدی : ۱۰۴- سورة- الهمزة- مکیة
النوبة الثانیة
این سوره صد و سى حرفست. سى و سه کلمه. نه آیت، جمله به مکه فرو آمد.
ملک‌الشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۶۷ - صبر و ثبات
مرد باید که ز گشت فلک و اختر
رشیدالدین میبدی : ۱۰۴- سورة- الهمزة- مکیة
النوبة الاولى
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.