عنصری بلخی : بحر متقارب
شماره ۱ - بجستند تاراج و زشتیش را
بجستند تاراج و زشتیش را
امیرخسرو دهلوی : مطلع‌الانوار
بخش ۱۲ - بهار و خزان طبیعت و شباهت طبیعت آدمی به آن
باغ در ایام بهاران خوش است
امیرخسرو دهلوی : مطلع‌الانوار
بخش ۹ - حکایت جوان مردی شیر خدا
بود یدالله بوغا در مصاف
ملا مسیح پانی پتی : رام و سیتا
بخش ۱۱۸ - جنگ رام با لو و کش و خسته شدن رام از دست ایشان
ز جا شیری فلک فرسای جنبید
عنصری بلخی : قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
شماره ۱۳۱ - همی بوستان سازی از دشت او
همی بوستان سازی از دشت او
عنصری بلخی : قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
شماره ۹۴ - بدان ماند بنفشه بر لب جوی
بدان ماند بنفشه بر لب جوی
عنصری بلخی : قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
شماره ۹۲ - مگر ز چشمۀ خورشید روز دولت تو
مگر ز چشمۀ خورشید روز دولت تو
انوری : مقطعات
شماره ۳۶۸ - به خدایی که قائمست به ذات
به خدایی که قائمست به ذات
فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۲۰ - ناگه از میکده فغان برخاست
ناگه از میکده فغان برخاست
عنصری بلخی : قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
شماره ۶۶ - چورای کوره و داود و نامور چیپال
چورای کوره و داود و نامور چیپال
مولوی : دفتر پنجم
بخش ۵۹ - داستان آن کنیزک کی با خر خاتون شهوت می‌راند و او را چون بز و خرس آموخته بود شهوت راندن آدمیانه و کدویی در قضیب خر می‌کرد تا از اندازه نگذرد خاتون بر آن وقوف یافت لکن دقیقهٔ کدو را ندید کنیزک را ببهانه براه کرد جای دور و با خر جمع شد بی‌کدو و هلاک شد بفضیحت کنیزک بیگاه باز آمد و نوحه کرد که ای جانم و ای چشم روشنم کیر دیدی کدو ندیدی ذکر دیدی آن دگر ندیدی کل ناقص ملعون یعنی کل نظر و فهم ناقص ملعون و اگر نه ناقصان ظاهر جسم مرحوم‌اند ملعون نه‌اند بر خوان لیس علی الاعمی حرج نفی حرج کرد و نفی لعنت و نفی عتاب و غضب
یک کَنیزک یک خَری بر خود فَکَند
امیرخسرو دهلوی : مثنویات
شمارهٔ ۵۹ - مراعات النظیر
آهوی مشکین و سرش باد شاخ
مفاتیح الجنان : فضیلت و اعمال ماه شعبان
اعمال روز اول ماه شعبان
روزه ی این روز فضیلت بسیار دارد؛ از امام صادق(علیه السلام) روایت شده: هرکه روز اول شعبان را روزه بگیرد، بی تردید بهشت بر او واجب می شود؛ و سید ابن طاووس از حضرت رسول(صلی الله علیه وآله) ثواب بسیاری روایت کرده برای کسی که سه روز اوّل این ماه را روزه بگیرد و در شب های آن، دو رکعت نماز بخواند با این ترتیب که: در هر رکعت سوره «حمد» «یک بار» و سوره «توحید» «یازده بار» خوانده شود.
امیرخسرو دهلوی : مثنویات
شمارهٔ ۵۱ - حسن تعلیل
جانب سایه شده مردم روان
صفی علیشاه : غزلیات
شماره ۳ - دل نداد از دست یک مو زلف یار خویش را
دل نداد از دست یک مو زلف یار خویش را
امیرخسرو دهلوی : مثنویات
شمارهٔ ۴۸ - صبح
چون دل شب حاملهٔ مهر گشت
عنصری بلخی : قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
شماره ۳۷ - دل و دامن تنور کرد و غدیر
دل و دامن تنور کرد و غدیر
فردوسی : کیقباد
بخش ۳ - برفت از لب رود نزد پشنگ
برفت از لب رود نزد پشنگ
عنصری بلخی : قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
شماره ۳۵ - بسوی خورابه رایت کشید
بسوی خورابه رایت کشید
عنصری بلخی : قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
شماره ۲۴ - مشکین شود چو باد بزلف تو بگذرد
مشکین شود چو باد بزلف تو بگذرد