سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۲۱ - چمن از رنگ و بو چون شد تهی بلبل فنا گردد
چمن از رنگ و بو چون شد تهی بلبل فنا گردد
عطار نیشابوری : بخش هجدهم
(۲) حکایت سلیمان علیه السلام و شادروانش
مگر یک روز می‌شد با سپاهی
وحشی بافقی : رباعیات
رباعی ۳ - شد یار و به غم ساخت گرفتار مرا
شد یار و به غم ساخت گرفتار مرا
عطار نیشابوری : وصلت نامه
فی الموت
از آتش دل چو دود برخواهی خواست
اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۷۹۷ - زخم دل گر شده بیکار به مرهم ندهیم
زخم دل گر شده بیکار به مرهم ندهیم
مولوی : غزلیات
غزل ۲۴۸۶ - ای زده مطرب غمت در دل ما ترانه‌یی
ای زَده مُطربِ غَمَت در دلِ ما تَرانه‌یی
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۱۵ - سلطان همّتم، ز جهان شسته دست را
سلطان همّتم، ز جهان شسته دست را
عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۴۷۴ - ای برده به آب‌روی آبم
ای برده به آب‌روی آبم
جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۵۰ - بر ذکر تو دایماً زبانم جاریست
بر ذکر تو دایماً زبانم جاریست
جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۰۰۷ - دمیده همچو مهر از مشرق خوبی جمال او
دمیده همچو مهر از مشرق خوبی جمال او
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۳۳۲ - هر که چون غنچه سر خود به گریبان نبرد
هر که چون غنچه سر خود به گریبان نبرد
ملک‌الشعرای بهار : غزلیات
شماره ۹۰ - جان قرین رخ جانان شود انشاء‌الله
جان قرین رخ جانان شود انشاء‌الله
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۱۲۶ - سگ توییم و بر آن در شکسته حال خوشیم
سگ توییم و بر آن در شکسته حال خوشیم
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۷۲ - خوش آنکه دور فلک بر مراد من میگشت
خوش آنکه دور فلک بر مراد من میگشت
نشاط اصفهانی : رباعیات
شماره ۶۶ - ای عشق تو راحت دل و جان بودی
ای عشق تو راحت دل و جان بودی
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۳۸۲ - رخت ازین دنیای پر وحشت به یک سومی کشم
رخت ازین دنیای پر وحشت به یک سومی کشم
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۷۰۵ - کی آمدی ز تتار ای صبای مشک نسیم
کی آمدی ز تتار ای صبای مشک نسیم
نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۲۱ - نمودن شاپور صورت خسرو را بار دوم
چو بر زد بامدادن بور گلرنگ
رشیدالدین میبدی : ۹۴- سورة الانشراح - مکیة
النوبة الثالثة
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ. بیاد این نام عزیز و پیغام شریف، خطاب خطیر و نظام بى‏نظیر، بارگاه نور اعظم و حلقه در سراى قدم، دست آویز بندگان و دلاویز دوستان، در هجده هزار عالم کس نتواند که قدم بر بساط توفیق نهد مگر بمدد لطف این نام و کس را در هر دو سراى زندگى مسلّم نبود مگر برعایت و عنایت این نام. از جمله کلمات قدم که آن منبع الطاف کرم بسمع نبوّت رسانیدند، و مؤمنان و دوستان را بتعلیم آن رتبت تخصیص دادند، هیچ کلمه در نظم و صیغت و در نثر لغت آن عزّت و حرمت و آن شرف و رفعت ندارد که این آیت تسمیت دارد: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ هر حرفى ازو درّ تحقیق و تمکین را صدفى است، هر کلمه‏اى ازو شراب رحیق و تسنیم را و سیلتى است و آن نقطه که در تحت باء «بسم اللَّه» است، اگر چه در نظر بشریّت اختصارى و اقتصارى دارد. آن در آسمان قرآن بر مثال زهره کمال است و بر رخسار حقیقت بر مثال خال جمال است و بر جمله همى دان که این آیت تسمیت معادن حقائق است و منابع دقائق و مشارع شرایع.
فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۱۰۹ - اندرین ره هر که او یکتا شود
اندرین ره هر که او یکتا شود