سلمان ساوجی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱ - در مدح سلطان اویس
ای غبار موکبت چشم فلک را توتیا سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۹۲ - ای وزیری که دلت همت اگر در بندد
ای وزیری که دلت همت اگر در بندد نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۴۷ - نظر بر روی او دزدیده بگشا
نظر بر روی او دزدیده بگشا مجیرالدین بیلقانی : شکوائیه
شماره ۱ - کاشکی از همدمی روزی خبر بودی مرا
کاشکی از همدمی روزی خبر بودی مرا اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۱۴۹ - آیا تو ز نادانی و سرگردانی
آیا تو ز نادانی و سرگردانی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۴۶۲ - شکوه اهل دل از خلق نهان می باشد
شکوه اهل دل از خلق نهان می باشد بابافغانی : غزلیات
شماره ۴۰۸ - دیده را فرش حریم حرمت ساخته ام
دیده را فرش حریم حرمت ساخته ام فریدون مشیری : تا صبح تابناک اهورایی
گرداب
زان پیشتر که از سر ما آب بگذرد اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۷۷ - ای مهر آسمان ملاحت خوش آمدی
ای مهر آسمان ملاحت خوش آمدی مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۱۷۷ - نه دم ز بلندی و نه از پستی زن
نه دم ز بلندی و نه از پستی زن پروین اعتصامی : قصاید
قصیده ۸ - ای عجب! این راه نه راه خداست
ای عجب! این راه نه راه خداست یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۴۳ - بعد مردن بر کف از لوح مزارم سنگ‌هاست
بعد مردن بر کف از لوح مزارم سنگ‌هاست مولوی : غزلیات
غزل ۲۸۷۱ - به دغل کی بگزیند دل یارم یاری؟
به دَغَل کِی بِگُزیند دلِ یارم یاری؟ مولوی : رباعیات
رباعی ۷۳۲ - سرهای درختان گل تر میچینند
سرهای درختان گل تر میچینند نهج البلاغه : حکمت ها
دعاى طلب باران
وَ قَالَ عليه‌السلام فِي دُعَاءٍ اِسْتَسْقَى بِهِ اَللَّهُمَّ اِسْقِنَا ذُلُلَ اَلسَّحَابِ دُونَ صِعَابِهَا عثمان مختاری : شهریارنامه
بخش ۱۱۳ - دادن شهریار فرانک را به ارژنگ شاه گوید
یکی سخت پیمان کنون یاد دار سوزنی سمرقندی : قطعات
شمارهٔ ۲ - صدر دنیا و دین
صدر دنیا و دین که خاک درت محمد بن منور : فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته
حکایت ۳۷ - روزی شیخ در نشابور مجلس می‌گفت، در میان سخن گفت از سر خانقاه تا ببُن خانقاه همه گوهرست ریخته، چرا برنچینید؟ خلق بازنگریستند پنداشتند گوهرست تا برگیرند
روزی شیخ در نشابور مجلس می‌گفت، در میان سخن گفت از سر خانقاه تا ببُن خانقاه همه گوهرست ریخته، چرا برنچینید؟ خلق بازنگریستند پنداشتند گوهرست تا برگیرند، چون ندیدند گفتند ای شیخ ما گوهر نمی‌بینیم! شیخ گفت: خدمت! خدمت! صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۲۱ - نیست درظاهر مرا گر گلعذاری درنظر
نیست درظاهر مرا گر گلعذاری درنظر جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۵۸ - تا یاد ترا کرده دلم راهبر خویش
تا یاد ترا کرده دلم راهبر خویش
قصیدهٔ شمارهٔ ۱ - در مدح سلطان اویس
ای غبار موکبت چشم فلک را توتیا سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۹۲ - ای وزیری که دلت همت اگر در بندد
ای وزیری که دلت همت اگر در بندد نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۴۷ - نظر بر روی او دزدیده بگشا
نظر بر روی او دزدیده بگشا مجیرالدین بیلقانی : شکوائیه
شماره ۱ - کاشکی از همدمی روزی خبر بودی مرا
کاشکی از همدمی روزی خبر بودی مرا اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۱۴۹ - آیا تو ز نادانی و سرگردانی
آیا تو ز نادانی و سرگردانی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۴۶۲ - شکوه اهل دل از خلق نهان می باشد
شکوه اهل دل از خلق نهان می باشد بابافغانی : غزلیات
شماره ۴۰۸ - دیده را فرش حریم حرمت ساخته ام
دیده را فرش حریم حرمت ساخته ام فریدون مشیری : تا صبح تابناک اهورایی
گرداب
زان پیشتر که از سر ما آب بگذرد اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۷۷ - ای مهر آسمان ملاحت خوش آمدی
ای مهر آسمان ملاحت خوش آمدی مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۱۷۷ - نه دم ز بلندی و نه از پستی زن
نه دم ز بلندی و نه از پستی زن پروین اعتصامی : قصاید
قصیده ۸ - ای عجب! این راه نه راه خداست
ای عجب! این راه نه راه خداست یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۴۳ - بعد مردن بر کف از لوح مزارم سنگ‌هاست
بعد مردن بر کف از لوح مزارم سنگ‌هاست مولوی : غزلیات
غزل ۲۸۷۱ - به دغل کی بگزیند دل یارم یاری؟
به دَغَل کِی بِگُزیند دلِ یارم یاری؟ مولوی : رباعیات
رباعی ۷۳۲ - سرهای درختان گل تر میچینند
سرهای درختان گل تر میچینند نهج البلاغه : حکمت ها
دعاى طلب باران
وَ قَالَ عليه‌السلام فِي دُعَاءٍ اِسْتَسْقَى بِهِ اَللَّهُمَّ اِسْقِنَا ذُلُلَ اَلسَّحَابِ دُونَ صِعَابِهَا عثمان مختاری : شهریارنامه
بخش ۱۱۳ - دادن شهریار فرانک را به ارژنگ شاه گوید
یکی سخت پیمان کنون یاد دار سوزنی سمرقندی : قطعات
شمارهٔ ۲ - صدر دنیا و دین
صدر دنیا و دین که خاک درت محمد بن منور : فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته
حکایت ۳۷ - روزی شیخ در نشابور مجلس می‌گفت، در میان سخن گفت از سر خانقاه تا ببُن خانقاه همه گوهرست ریخته، چرا برنچینید؟ خلق بازنگریستند پنداشتند گوهرست تا برگیرند
روزی شیخ در نشابور مجلس می‌گفت، در میان سخن گفت از سر خانقاه تا ببُن خانقاه همه گوهرست ریخته، چرا برنچینید؟ خلق بازنگریستند پنداشتند گوهرست تا برگیرند، چون ندیدند گفتند ای شیخ ما گوهر نمی‌بینیم! شیخ گفت: خدمت! خدمت! صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۲۱ - نیست درظاهر مرا گر گلعذاری درنظر
نیست درظاهر مرا گر گلعذاری درنظر جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۵۸ - تا یاد ترا کرده دلم راهبر خویش
تا یاد ترا کرده دلم راهبر خویش