خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر به مخاطب خود می‌گوید که از نادانی و سرگردانی خود و دیگران را آزار می‌دهد. او اشاره می‌کند که آنچه متعلق به توست را کسی از تو نمی‌گیرد و آنچه متعلق به تو نیست را نیز از دیگران نمی‌توانی بگیری.
مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی موجود در متن برای درک و تحلیل نیاز به بلوغ فکری دارد که معمولاً از سن نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۱۴۹ - آیا تو ز نادانی و سرگردانی
آیا تو ز نادانی و سرگردانی
خود را و مرا به هرزه می رنجانی ۱
آنچ آن توَست از تو نستاند کس
وآنچ آن تو نیست از کسش نستانی ۲
خود را و مرا به هرزه می رنجانی ۱
آنچ آن توَست از تو نستاند کس
وآنچ آن تو نیست از کسش نستانی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۸ - کنجی و قناعت از قباد و کی به
گوهر بعدی:شماره ۱۵۰ - بر سنگ قناعت ار غباری داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
