درختان با وجود بیبرگی ناامید نمیشوند و همچنان استوار میمانند، گویی در دل خود گوهری ارزشمند دارند.
متن دارای مفاهیم تمثیلی و ادبی است که درک آن برای کودکان کمسنوسال دشوار است. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند از ظرافتهای معنایی و زیباییهای ادبی آن لذت ببرند.
رباعی ۷۳۲ - سرهای درختان گل تر میچینند
و اندر دل خود کان گهر میبینند ۱
چون بر سر پایند که با بیبرگی
نومید نگردند و ز پا میشینند ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.