امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۲۰۵ - تتبع مخدوم
یا رب چه بلائیست که آن شوخ قدح نوش مولوی : رباعیات
رباعی ۱۲۶۱ - عشق آمد و گفت تا بر او باشم
عشق آمد و گفت تا بر او باشم اوحدی مراغه‌ای : جام جم
در مضمون این کتاب
نامهٔ اولیاست این نامه سعیدا : غزلیات
شماره ۴۱۴ - آخر دمید بر رخ جانان، بهار خط
آخر دمید بر رخ جانان، بهار خط ملا احمد نراقی : باب چهارم
مذمت فاش کردن راز مردم
صفت دهم: مذمت فاش کردن راز مردم و فضیلت رازداری است و این اعم است از اظهار عیوب مردم، زیرا «راز» می تواند شد از عیوب باشد و می تواند شد نباشد لیکن حد افشای آن موجب ایذاء و اهانت به حق دوستان یا غیرایشان است و این عمل در شرع، مذموم، و صاحب آن در نزد عقل، معاتب و ملوم است. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۳۲ - سرگشته ساخت خال دلارای او مرا
سرگشته ساخت خال دلارای او مرا امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۲۶۰ - سی داغْ به منه دلْ دَره ته ابرویی
سی داغْ به منه دلْ دَره ته ابرویی محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۵۷۰ - دل را اگر ز صبر به جان آورد کسی
دل را اگر ز صبر به جان آورد کسی خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۳۸۹ - چون سایبان آفتاب از مشک تاتاری کند
چون سایبان آفتاب از مشک تاتاری کند اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۴ - وهومعکم زین معیت حق چه خواست
وهومعکم زین معیت حق چه خواست بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۳۵۴ - مدعا دل بود اگر نیرنگ امکان ریختند
مدعا دل بود اگر نیرنگ امکان ریختند اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۹۳ - هر گاه که در معنی قرآن برسی
هر گاه که در معنی قرآن برسی حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۰۹ - جانِ من و عقلِ من و هوشِ من
جانِ من و عقلِ من و هوشِ من قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۸۵ - ای وزیری که صدر قدر ترا
ای وزیری که صدر قدر ترا سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۷۴ - جواب دادن فرامرز
که این کوه نبود بجز آدمی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۶۲ - دل گشاده من گلستان من باشد
دل گشاده من گلستان من باشد خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۷۴ - قصیده
امروز مال و جاه خسان دارند جمال‌الدین عبدالرزاق : مقطعات
شمارهٔ ۱۲۳ - پوستین
پوستینی بخواستیم از تو فضولی : غزلیات
شماره ۳۶۳ - نمی خواهم که گوید هیچ کس احوال من با او
نمی خواهم که گوید هیچ کس احوال من با او فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۳۲۶ - با دولت نو رسم کهن می گویم
با دولت نو رسم کهن می گویم
شمارهٔ ۲۰۵ - تتبع مخدوم
یا رب چه بلائیست که آن شوخ قدح نوش مولوی : رباعیات
رباعی ۱۲۶۱ - عشق آمد و گفت تا بر او باشم
عشق آمد و گفت تا بر او باشم اوحدی مراغه‌ای : جام جم
در مضمون این کتاب
نامهٔ اولیاست این نامه سعیدا : غزلیات
شماره ۴۱۴ - آخر دمید بر رخ جانان، بهار خط
آخر دمید بر رخ جانان، بهار خط ملا احمد نراقی : باب چهارم
مذمت فاش کردن راز مردم
صفت دهم: مذمت فاش کردن راز مردم و فضیلت رازداری است و این اعم است از اظهار عیوب مردم، زیرا «راز» می تواند شد از عیوب باشد و می تواند شد نباشد لیکن حد افشای آن موجب ایذاء و اهانت به حق دوستان یا غیرایشان است و این عمل در شرع، مذموم، و صاحب آن در نزد عقل، معاتب و ملوم است. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۳۲ - سرگشته ساخت خال دلارای او مرا
سرگشته ساخت خال دلارای او مرا امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۲۶۰ - سی داغْ به منه دلْ دَره ته ابرویی
سی داغْ به منه دلْ دَره ته ابرویی محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۵۷۰ - دل را اگر ز صبر به جان آورد کسی
دل را اگر ز صبر به جان آورد کسی خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۳۸۹ - چون سایبان آفتاب از مشک تاتاری کند
چون سایبان آفتاب از مشک تاتاری کند اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۴ - وهومعکم زین معیت حق چه خواست
وهومعکم زین معیت حق چه خواست بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۳۵۴ - مدعا دل بود اگر نیرنگ امکان ریختند
مدعا دل بود اگر نیرنگ امکان ریختند اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۹۳ - هر گاه که در معنی قرآن برسی
هر گاه که در معنی قرآن برسی حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۰۹ - جانِ من و عقلِ من و هوشِ من
جانِ من و عقلِ من و هوشِ من قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۸۵ - ای وزیری که صدر قدر ترا
ای وزیری که صدر قدر ترا سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۷۴ - جواب دادن فرامرز
که این کوه نبود بجز آدمی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۶۲ - دل گشاده من گلستان من باشد
دل گشاده من گلستان من باشد خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۷۴ - قصیده
امروز مال و جاه خسان دارند جمال‌الدین عبدالرزاق : مقطعات
شمارهٔ ۱۲۳ - پوستین
پوستینی بخواستیم از تو فضولی : غزلیات
شماره ۳۶۳ - نمی خواهم که گوید هیچ کس احوال من با او
نمی خواهم که گوید هیچ کس احوال من با او فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۳۲۶ - با دولت نو رسم کهن می گویم
با دولت نو رسم کهن می گویم