خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از درد دل و فراق یار می‌گوید و از ابروی معشوق به عنوان نمادی از جذابیت و دل‌ربایی یاد می‌کند. او از رنگ‌های مختلف و تأثیر آن‌ها بر احساساتش سخن می‌گوید و در نهایت، آرزوی دیدار یار را دارد.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۲۶۰ - سی داغْ به منه دلْ دَره ته ابرویی
سی داغْ به منه دلْ دَره ته ابرویی
عَجبْ ویمّه که داغْ به دلْ مه بَرویی ۱
وشْکو رنگْ به رَنگْ دیمهْ کنارهْ جُویی
سَرْوَنگْ هدا بُو، دارْمه ته یارِ بُویی ۲
عَجبْ ویمّه که داغْ به دلْ مه بَرویی ۱
وشْکو رنگْ به رَنگْ دیمهْ کنارهْ جُویی
سَرْوَنگْ هدا بُو، دارْمه ته یارِ بُویی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۹ - کَمنّه مشک و عنبر، عَرقْ گلویی
گوهر بعدی:شماره ۲۶۱ - شاهْ نیشته، شرابْ خرْنه به جامِ شاهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
