اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۲۳ - سرومن، صد خارم از دست تو در پا رفته است
سرومن، صد خارم از دست تو در پا رفته است
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۱۹ - در کودکی از جبهه من عشق عیان بود
در کودکی از جبهه من عشق عیان بود
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۰ - چه پروا از غبار خط مشکین است آن لب را؟
چه پروا از غبار خط مشکین است آن لب را؟
قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۷۵ - از زبان من غرض گو گرنه حرفی تازه بست
از زبان من غرض گو گرنه حرفی تازه بست
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۷۱ - چون ز می صفحه رخسار تو گلگون گردد
چون ز می صفحه رخسار تو گلگون گردد
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۴۴ - از شرم ناله ام که دل از کار می برد
از شرم ناله ام که دل از کار می برد
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۶۳ - ساغر پر می علاج جان محزون می کند
ساغر پر می علاج جان محزون می کند
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۱۳ - می شود مغلوب، خصم از بردباری بیشتر
می شود مغلوب، خصم از بردباری بیشتر
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۰۰ - کوه را پای ادب در دامن تمکین ازوست
کوه را پای ادب در دامن تمکین ازوست
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۰۷ - مجو آسایش از دل تا مرادی در نظر دارد
مجو آسایش از دل تا مرادی در نظر دارد
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۴۹ - اگر چه گریه سرشار من، تر کرد دریا را
اگر چه گریه سرشار من، تر کرد دریا را
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۲۱ - جلوه ای سرکن که خون از چشم بلبل سر کند
جلوه ای سرکن که خون از چشم بلبل سر کند
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۰ - سخت دشوارست پیچیدن عنان ناله را
سخت دشوارست پیچیدن عنان ناله را
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۸ - شمع چندانی که سوزد بال و پر پروانه را
شمع چندانی که سوزد بال و پر پروانه را
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۵ - هر نفس تازه گلی زیب کنارست مرا
هر نفس تازه گلی زیب کنارست مرا
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۳۰ - عزلت از عالم دلگیر برآورد مرا
عزلت از عالم دلگیر برآورد مرا
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۵۱ - کباب شد دلم از بویش این شراب کجاست؟
کباب شد دلم از بویش این شراب کجاست؟
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۱۷ - نشاط عالم فانی ملال می آرد
نشاط عالم فانی ملال می آرد
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۲۹ - چشمی کز انتظار سفیدش نمی کنند
چشمی کز انتظار سفیدش نمی کنند
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۵ - چهره ات خورشید سیما می کند آیینه را
چهره ات خورشید سیما می کند آیینه را