سلیم تهرانی : قطعات
شمارهٔ ۳۵ - هجو خواجه حسن
با هرکه نشنید نفسی، خواجه حسن را قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۷۴ - تو شاه جهانی و ندانم که چه شاهی؟
تو شاه جهانی و ندانم که چه شاهی؟ ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۲۹ - دل سیر شد از تو خوب رویی می خواست
دل سیر شد از تو خوب رویی می خواست جامی : دفتر اول
بخش ۱۴۰ - حکایت بر سبیل تمثیل
سائلی گفت با کسی به عجب مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۲۸۵ - تهنیت فتح هندوستان
ای ذکر خنجر تو به عالم سمر شده بلند اقبال : غزلیات
شماره ۲۵۷ - شده است دل بر ما خون ز دست دلبر خویش
شده است دل بر ما خون ز دست دلبر خویش مولوی : دفتر ششم
بخش ۱۳۷ - رجوع کردن به قصهٔ پروردن حق تعالی نمرود را بیواسطهٔ مادر و دایه در طفلی
حاصِل آن روضه چو باغِ عارفان جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۱۱۲ - ایدوست خط مشگین بر روی آب منویس
ایدوست خط مشگین بر روی آب منویس مجد همگر : رباعیات
شماره ۴۱۲ - می جز ز کف تو نوش لب خوش نبود
می جز ز کف تو نوش لب خوش نبود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۷۱۵ - به حرف و صوف ز لب مهر از چه بردارم
به حرف و صوف ز لب مهر از چه بردارم قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۵ - و له ایضاً فی مدحه
شه قبای خریشتن بخشد به صاحب اختیار جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۶۴ - چه کنم دوستی یگانه نماند
چه کنم دوستی یگانه نماند رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۱۶۷ - هاشمی کرمانی قُدِّسَ سِرّه
و هو العارف باللّه میر محمد هاشم شاه، مشهور به جهان شاه و مکنّی به ابوعبداللّه. خلف الصدق میر محمد مؤمن عرشی. از یک طرف نسبش به شاه نورالدین نعمت اللّه ولی و از طرفی به شاه قاسم انوار میرسد. اباً عَنْجدّ مقبول خواص و عوام و مقتدای اهل ایام بودهاند. وی در دهلی به ترویج مذهب حقه و تنسیخ آرای باطله اشتغال داشت. به قوت کمال نفسانی و فضایل روحانی علمای زمان خود را مغلوب فرمود. درگهش مرجع فضلا و مجلسش مجمع عرفا ومثنوی مظهرالآثار از اوست. در آتشکده نوشته که او شیخ الاسلام بخاراست و یک بیتش ثبت است. دیگرباره در ضمن شعرای کرمان دو بیت از مظهر الآثار وی مندرج است. همانا دو کس پنداشته و از حالاتش چنانکه باید استحضاری نداشته. ولادتش در سنهٔ ۱۰۷۳. شهادتش در سنهٔ ۱۱۵۰ بوده. از اوست: اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۷۶ - در طریقت ره روانرا رهنمائی میکنم
در طریقت ره روانرا رهنمائی میکنم کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۶ - پر داغ دل از جور جهانیست مرا
پر داغ دل از جور جهانیست مرا مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۳۱۴ - قصیده
فتح و ظفر و نصرت و پیروزی و اقبال قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۳۳۹ - پاکیزهسرشت عاجز غم نشود
پاکیزهسرشت عاجز غم نشود جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۳۱ - درتهنیت عید غدیر و منقبت مولای متقیان علی بن ابیطالب علیه السلام
بت من که از لطافت بودش ز روح عنصر خاقانی : غزلیات
غزل ۱۸۸ - پیش لب تو حلقه به گوشم بنفشهوار
پیش لب تو حلقه به گوشم بنفشهوار وحیدالزمان قزوینی : شهرآشوب کوچک
بخش ۲۷ - صفت شعربافان
با تار نظاره، رشته ی جان
شمارهٔ ۳۵ - هجو خواجه حسن
با هرکه نشنید نفسی، خواجه حسن را قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۷۴ - تو شاه جهانی و ندانم که چه شاهی؟
تو شاه جهانی و ندانم که چه شاهی؟ ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۲۹ - دل سیر شد از تو خوب رویی می خواست
دل سیر شد از تو خوب رویی می خواست جامی : دفتر اول
بخش ۱۴۰ - حکایت بر سبیل تمثیل
سائلی گفت با کسی به عجب مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۲۸۵ - تهنیت فتح هندوستان
ای ذکر خنجر تو به عالم سمر شده بلند اقبال : غزلیات
شماره ۲۵۷ - شده است دل بر ما خون ز دست دلبر خویش
شده است دل بر ما خون ز دست دلبر خویش مولوی : دفتر ششم
بخش ۱۳۷ - رجوع کردن به قصهٔ پروردن حق تعالی نمرود را بیواسطهٔ مادر و دایه در طفلی
حاصِل آن روضه چو باغِ عارفان جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۱۱۲ - ایدوست خط مشگین بر روی آب منویس
ایدوست خط مشگین بر روی آب منویس مجد همگر : رباعیات
شماره ۴۱۲ - می جز ز کف تو نوش لب خوش نبود
می جز ز کف تو نوش لب خوش نبود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۷۱۵ - به حرف و صوف ز لب مهر از چه بردارم
به حرف و صوف ز لب مهر از چه بردارم قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۵ - و له ایضاً فی مدحه
شه قبای خریشتن بخشد به صاحب اختیار جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۶۴ - چه کنم دوستی یگانه نماند
چه کنم دوستی یگانه نماند رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۱۶۷ - هاشمی کرمانی قُدِّسَ سِرّه
و هو العارف باللّه میر محمد هاشم شاه، مشهور به جهان شاه و مکنّی به ابوعبداللّه. خلف الصدق میر محمد مؤمن عرشی. از یک طرف نسبش به شاه نورالدین نعمت اللّه ولی و از طرفی به شاه قاسم انوار میرسد. اباً عَنْجدّ مقبول خواص و عوام و مقتدای اهل ایام بودهاند. وی در دهلی به ترویج مذهب حقه و تنسیخ آرای باطله اشتغال داشت. به قوت کمال نفسانی و فضایل روحانی علمای زمان خود را مغلوب فرمود. درگهش مرجع فضلا و مجلسش مجمع عرفا ومثنوی مظهرالآثار از اوست. در آتشکده نوشته که او شیخ الاسلام بخاراست و یک بیتش ثبت است. دیگرباره در ضمن شعرای کرمان دو بیت از مظهر الآثار وی مندرج است. همانا دو کس پنداشته و از حالاتش چنانکه باید استحضاری نداشته. ولادتش در سنهٔ ۱۰۷۳. شهادتش در سنهٔ ۱۱۵۰ بوده. از اوست: اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۷۶ - در طریقت ره روانرا رهنمائی میکنم
در طریقت ره روانرا رهنمائی میکنم کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۶ - پر داغ دل از جور جهانیست مرا
پر داغ دل از جور جهانیست مرا مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۳۱۴ - قصیده
فتح و ظفر و نصرت و پیروزی و اقبال قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۳۳۹ - پاکیزهسرشت عاجز غم نشود
پاکیزهسرشت عاجز غم نشود جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۳۱ - درتهنیت عید غدیر و منقبت مولای متقیان علی بن ابیطالب علیه السلام
بت من که از لطافت بودش ز روح عنصر خاقانی : غزلیات
غزل ۱۸۸ - پیش لب تو حلقه به گوشم بنفشهوار
پیش لب تو حلقه به گوشم بنفشهوار وحیدالزمان قزوینی : شهرآشوب کوچک
بخش ۲۷ - صفت شعربافان
با تار نظاره، رشته ی جان
