اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
چو بلبل نالهٔ زاری نداری
چو بلبل نالهٔ زاری نداری ادیب الممالک : قصاید
شمارهٔ ۳۷ - المطلع الثانی
باز بهم آن پری طره طرار زد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۱۷۵ - کدام دل که ز تاب حسد گداخته نیست
کدام دل که ز تاب حسد گداخته نیست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۴۵۲ - به روی چون گلت هر گه که این چشم ترم افتد
به روی چون گلت هر گه که این چشم ترم افتد عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۱۷۵ - اگر دردت دوای جان نگردد
اگر دردت دوای جان نگردد سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۱۱۸ - پناه زمره اسلام تاج دولت و دین
پناه زمره اسلام تاج دولت و دین مجد همگر : رباعیات
شماره ۱۹۶ - گیرم که به مهر ما دل گرمت نیست
گیرم که به مهر ما دل گرمت نیست میرداماد : رباعیات
شماره ۸۰ - هر درد کزو دیده دوران خیره ست
هر درد کزو دیده دوران خیره ست صغیر اصفهانی : مثنویات
شمارهٔ ۵۰ - گل و شبنم
گل و شبنم به هم در بوستانی عطار نیشابوری : باب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح دارد
شماره ۲۷ - پنهان گهریست در پسِ پردهٔ راز
پنهان گهریست در پسِ پردهٔ راز نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۱۳۹ - عشق مرا زبان حکایت بریدنیست
عشق مرا زبان حکایت بریدنیست ملا احمد نراقی : باب چهارم
فایده - حسد ورزی هر صنفی به صنف خود
بدان که اکثر اسباب مذکوره حسد، میان اشخاصی است که با یکدیگر ربطی دارند، و در مجالس و محافل یکدیگر جمع هستند، و منظور ایشان یک مطلب است و از این جهت است که اغلب، ما بین اشخاصی که شهرهای ایشان از هم دور است حسدی نمی باشد، زیرا که رابطه ای میان ایشان نیست و از این سبب است که غالب، آن است که هر صنفی حسد به صنف خود می برند نه به صنفی دیگر، چون مقصود اهل یک صنف، یک چیز و هر یک مزاحم دیگری می گردند پس عالم به عالم حسد می برد نه به عابد و تاجر به تاجر حسد می برد نه به عالم مگر به سبب دیگری که باز باعث رابطه گردد. ادیب الممالک : مثنویات
شماره ۱۹ - آن شنیدم که گفت پشه به کیک
آن شنیدم که گفت پشه به کیک صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۱۲۷ - چراغ روی ترا شمع گشته پروانه
چراغ روی ترا شمع گشته پروانه میرزا آقاخان کرمانی : نامهٔ باستان
بخش ۴۱ - شاهنشاهی اکوس (اخواست)
اکوس اندر آمد به تخت مهی فضولی : رباعیات
شماره ۶۵ - چون برگ گلست روی نیکوی تو خوش
چون برگ گلست روی نیکوی تو خوش عطار نیشابوری : باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
شماره ۴۳ - گل خندان شد ز گریهٔ ابر بهار
گل خندان شد ز گریهٔ ابر بهار فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۷۱ - ترا خاطر به سوی دشمن بدخوست میدانم
ترا خاطر به سوی دشمن بدخوست میدانم مهستی گنجوی : رباعیات
رباعی ۱۴۱ - دی خوش پسری دیدم اندر زوزن
دی خوش پسری دیدم اندر زوزن شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۴۲ - درس حال
اگر بلاکش بیداد را به داد رسی
چو بلبل نالهٔ زاری نداری
چو بلبل نالهٔ زاری نداری ادیب الممالک : قصاید
شمارهٔ ۳۷ - المطلع الثانی
باز بهم آن پری طره طرار زد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۱۷۵ - کدام دل که ز تاب حسد گداخته نیست
کدام دل که ز تاب حسد گداخته نیست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۴۵۲ - به روی چون گلت هر گه که این چشم ترم افتد
به روی چون گلت هر گه که این چشم ترم افتد عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۱۷۵ - اگر دردت دوای جان نگردد
اگر دردت دوای جان نگردد سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۱۱۸ - پناه زمره اسلام تاج دولت و دین
پناه زمره اسلام تاج دولت و دین مجد همگر : رباعیات
شماره ۱۹۶ - گیرم که به مهر ما دل گرمت نیست
گیرم که به مهر ما دل گرمت نیست میرداماد : رباعیات
شماره ۸۰ - هر درد کزو دیده دوران خیره ست
هر درد کزو دیده دوران خیره ست صغیر اصفهانی : مثنویات
شمارهٔ ۵۰ - گل و شبنم
گل و شبنم به هم در بوستانی عطار نیشابوری : باب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح دارد
شماره ۲۷ - پنهان گهریست در پسِ پردهٔ راز
پنهان گهریست در پسِ پردهٔ راز نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۱۳۹ - عشق مرا زبان حکایت بریدنیست
عشق مرا زبان حکایت بریدنیست ملا احمد نراقی : باب چهارم
فایده - حسد ورزی هر صنفی به صنف خود
بدان که اکثر اسباب مذکوره حسد، میان اشخاصی است که با یکدیگر ربطی دارند، و در مجالس و محافل یکدیگر جمع هستند، و منظور ایشان یک مطلب است و از این جهت است که اغلب، ما بین اشخاصی که شهرهای ایشان از هم دور است حسدی نمی باشد، زیرا که رابطه ای میان ایشان نیست و از این سبب است که غالب، آن است که هر صنفی حسد به صنف خود می برند نه به صنفی دیگر، چون مقصود اهل یک صنف، یک چیز و هر یک مزاحم دیگری می گردند پس عالم به عالم حسد می برد نه به عابد و تاجر به تاجر حسد می برد نه به عالم مگر به سبب دیگری که باز باعث رابطه گردد. ادیب الممالک : مثنویات
شماره ۱۹ - آن شنیدم که گفت پشه به کیک
آن شنیدم که گفت پشه به کیک صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۱۲۷ - چراغ روی ترا شمع گشته پروانه
چراغ روی ترا شمع گشته پروانه میرزا آقاخان کرمانی : نامهٔ باستان
بخش ۴۱ - شاهنشاهی اکوس (اخواست)
اکوس اندر آمد به تخت مهی فضولی : رباعیات
شماره ۶۵ - چون برگ گلست روی نیکوی تو خوش
چون برگ گلست روی نیکوی تو خوش عطار نیشابوری : باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
شماره ۴۳ - گل خندان شد ز گریهٔ ابر بهار
گل خندان شد ز گریهٔ ابر بهار فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۷۱ - ترا خاطر به سوی دشمن بدخوست میدانم
ترا خاطر به سوی دشمن بدخوست میدانم مهستی گنجوی : رباعیات
رباعی ۱۴۱ - دی خوش پسری دیدم اندر زوزن
دی خوش پسری دیدم اندر زوزن شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۴۲ - درس حال
اگر بلاکش بیداد را به داد رسی
