اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۶۱ - اهلی اگرت آرزوی آب بقاست
اهلی اگرت آرزوی آب بقاست فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۳۲۷ - تا چند توان به ناتوانان دیدن
تا چند توان به ناتوانان دیدن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۸۵ - هر چند که مهر شرم بر درج دهن داری
هر چند که مهر شرم بر درج دهن داری سنایی غزنوی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۶ - در نعت رسول اکرم و اصحاب پاک او
روشن آن بدری که کمتر منزلش عالم بود نظیری نیشابوری : قصاید
شمارهٔ ۲ - این قصیده در مدح ابوالمنصور جهانگیر پادشاه در حین ملازمت ایشان در تعریف شکار گفته شده است
ترتیب کهن تازه شد آیین زمان را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۵۲ - محو جانان خویش را جانان تصور می کند
محو جانان خویش را جانان تصور می کند مولوی : دفتر اول
بخش ۱۶۰ - بقیهٔ قصه زید در جواب رسول صلی الله علیه و سلم
این سُخَن پایان ندارد، خیز زَیْد مولوی : رباعیات
رباعی ۱۲۱ - آنجا که توئی همه غم و جنگ و جفاست
آنجا که توئی همه غم و جنگ و جفاست فضولی : غزلیات
شماره ۳۳۳ - اسیر دام زلفم کرده بر گرد سرگردان
اسیر دام زلفم کرده بر گرد سرگردان قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۸۴ - دل خواست که برخیزد ازان کو، بتر افتاد
دل خواست که برخیزد ازان کو، بتر افتاد فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۶۰ - از روز وجودم شفقی بیش نماند
از روز وجودم شفقی بیش نماند ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۹۶ - گنجم چو گهر در دل گنجینه شکست
گنجم چو گهر در دل گنجینه شکست بابافغانی : غزلیات
شماره ۴۳۸ - ما خویش را بچنگ ملامت سپرده ایم
ما خویش را بچنگ ملامت سپرده ایم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۸۳ - بر نظربازان ستم در ابتدای خط مکن
بر نظربازان ستم در ابتدای خط مکن واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱۸۰ - نظر، ز سیر رخت، چشمه حیات شود
نظر، ز سیر رخت، چشمه حیات شود صوفی محمد هروی : ده نامه
بخش ۱۶ - خبر بردن خادمه
این سخنان را چو بدین سان شنید نجم‌الدین رازی : رباعیات
شماره ۶۹ - آن دم که نبود بود من بودم و تو
آن دم که نبود بود من بودم و تو خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۱۶۰ - سحرگه ماه عقرب زلف من مست
سحرگه ماه عقرب زلف من مست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۴۴ - میزبانی که ز جان سیر کند مهمان را
میزبانی که ز جان سیر کند مهمان را سعدی : غزلیات
غزل ۱۷۱ - مگر نسیم سحر بوی یار من دارد
مگر نسیم سحر بوی یار من دارد
شماره ۱۶۱ - اهلی اگرت آرزوی آب بقاست
اهلی اگرت آرزوی آب بقاست فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۳۲۷ - تا چند توان به ناتوانان دیدن
تا چند توان به ناتوانان دیدن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۸۵ - هر چند که مهر شرم بر درج دهن داری
هر چند که مهر شرم بر درج دهن داری سنایی غزنوی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۶ - در نعت رسول اکرم و اصحاب پاک او
روشن آن بدری که کمتر منزلش عالم بود نظیری نیشابوری : قصاید
شمارهٔ ۲ - این قصیده در مدح ابوالمنصور جهانگیر پادشاه در حین ملازمت ایشان در تعریف شکار گفته شده است
ترتیب کهن تازه شد آیین زمان را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۵۲ - محو جانان خویش را جانان تصور می کند
محو جانان خویش را جانان تصور می کند مولوی : دفتر اول
بخش ۱۶۰ - بقیهٔ قصه زید در جواب رسول صلی الله علیه و سلم
این سُخَن پایان ندارد، خیز زَیْد مولوی : رباعیات
رباعی ۱۲۱ - آنجا که توئی همه غم و جنگ و جفاست
آنجا که توئی همه غم و جنگ و جفاست فضولی : غزلیات
شماره ۳۳۳ - اسیر دام زلفم کرده بر گرد سرگردان
اسیر دام زلفم کرده بر گرد سرگردان قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۸۴ - دل خواست که برخیزد ازان کو، بتر افتاد
دل خواست که برخیزد ازان کو، بتر افتاد فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۶۰ - از روز وجودم شفقی بیش نماند
از روز وجودم شفقی بیش نماند ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۹۶ - گنجم چو گهر در دل گنجینه شکست
گنجم چو گهر در دل گنجینه شکست بابافغانی : غزلیات
شماره ۴۳۸ - ما خویش را بچنگ ملامت سپرده ایم
ما خویش را بچنگ ملامت سپرده ایم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۸۳ - بر نظربازان ستم در ابتدای خط مکن
بر نظربازان ستم در ابتدای خط مکن واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱۸۰ - نظر، ز سیر رخت، چشمه حیات شود
نظر، ز سیر رخت، چشمه حیات شود صوفی محمد هروی : ده نامه
بخش ۱۶ - خبر بردن خادمه
این سخنان را چو بدین سان شنید نجم‌الدین رازی : رباعیات
شماره ۶۹ - آن دم که نبود بود من بودم و تو
آن دم که نبود بود من بودم و تو خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۱۶۰ - سحرگه ماه عقرب زلف من مست
سحرگه ماه عقرب زلف من مست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۴۴ - میزبانی که ز جان سیر کند مهمان را
میزبانی که ز جان سیر کند مهمان را سعدی : غزلیات
غزل ۱۷۱ - مگر نسیم سحر بوی یار من دارد
مگر نسیم سحر بوی یار من دارد