این متن شعری است که از استعارههای مختلفی مانند آب، سنگ، گوهر و گل استفاده میکند تا مفاهیم عمیقی مانند عشق، فریب، رنج و جنون را بیان کند. شاعر از تصاویر طبیعی و نمادین برای انتقال احساسات و اندیشههای خود بهره میبرد.
متن دارای مفاهیم عمیق و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و جنون نیاز به بلوغ فکری دارند.
غزل ۹۲۱ - از لعل و گهر گرچه گرانسنگ شود آب
حیف است که آیینه نیرنگ شود آب ۱
در دیده روشن گهران رنگ ندارد
هر چند ز گلزار به صد رنگ شود آب ۲
تیغ تو شد از کشتن عشاق رگ لعل
در کان بدخشان می گلرنگ شود آب ۳
چون در دل شیرین نکند کار، چه حاصل
کز ناله فرهاد دل سنگ شود آب ۴
شد سلسله جنبان جنون سنگ ملامت
در سینه کهسار به آهنگ شود آب ۵
از صحبت تن گوهر دل مهره گل شد
با سنگ چو آمیخته شد، سنگ شود آب ۶
زینسان که کند آب، دل راهروان را
در بادیه عشق چرا تنگ شود آب ۷
از جلوه مستانه آن سرو گل اندام
صائب چه عجب گر می گلرنگ شود آب؟ ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.