قاسم انوار : غزلیات
شماره ۱۷۷ - حلقه بر در مزن، که راهت نیست
حلقه بر در مزن، که راهت نیست سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۲ - بیا که سوخت ز شوق تو لاله در صحرا
بیا که سوخت ز شوق تو لاله در صحرا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۹۳ - گذشت عمر سبکرو به خورد و خواب تمام
گذشت عمر سبکرو به خورد و خواب تمام اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۸۰۴ - خوش بهشتی است روی او دیدن
خوش بهشتی است روی او دیدن واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۶۸ - به دوست روی دو عالم تو آشنای که یی
به دوست روی دو عالم تو آشنای که یی مجیرالدین بیلقانی : قصاید
شماره ۲۹ - زیوری از نو بدین چرخ کهن بر بسته اند
زیوری از نو بدین چرخ کهن بر بسته اند سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۴۱۴ - کسی کز عاشقی دم زد، چه باک از دشمنی دارد
کسی کز عاشقی دم زد، چه باک از دشمنی دارد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۱۳۱ - چند نالم ز غم و شهر پر آوازه کنم
چند نالم ز غم و شهر پر آوازه کنم سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۷۹ - دل تنگم و ز عشق توام بار بر دلست
دل تنگم و ز عشق توام بار بر دلست نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۰۲ - هر نفس مجلس ما دوش معطر میشد
هر نفس مجلس ما دوش معطر میشد فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۳۰ - این نسخه که بر شیشه نادان سنگست
این نسخه که بر شیشه نادان سنگست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۱۹ - جمعیت جسم از نفس پا به رکاب است
جمعیت جسم از نفس پا به رکاب است جامی : یوسف و زلیخا
بخش ۱۱ - در بیان آنکه هر یک از جمال و عشق مرغیست از آشیان وحدت پریده و بر شاخسار مظار کثرت آرمیده اگر نوای عزت معشوقیست از آنجاست و اگر ناله محنت عاشقیست هم از آنجاست
در آن خلوت که هستی بی نشان بود ابوالفرج رونی : قصاید
شمارهٔ ۸۲ - در مدح سلطان مسعود بن ابراهیم و پسرش شیرزاد عضدالدولة
نو گشت به فر ملک این صفه زرین ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۷۷ - دلبر بجفا ممتحنم میدارد
دلبر بجفا ممتحنم میدارد طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۳۳ - چو خنجر ستم آن ترک لشگری برداشت
چو خنجر ستم آن ترک لشگری برداشت ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۱۳۶ - گر چشم من ایجان جهان روی تو بیند
گر چشم من ایجان جهان روی تو بیند ملکالشعرای بهار : رباعیات
شمارهٔ ۱۱ - این رباعی را در خواب گفته است
امروز نه کس ز عشق آگه چو من است قاسم انوار : غزلیات
شماره ۳۶۲ - اول ثبوت عرش، پس آنگه جلوس یار
اول ثبوت عرش، پس آنگه جلوس یار قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۳۳ - دلا، ز باده و خم خانه که میپرسی؟
دلا، ز باده و خم خانه که میپرسی؟
شماره ۱۷۷ - حلقه بر در مزن، که راهت نیست
حلقه بر در مزن، که راهت نیست سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۲ - بیا که سوخت ز شوق تو لاله در صحرا
بیا که سوخت ز شوق تو لاله در صحرا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۹۳ - گذشت عمر سبکرو به خورد و خواب تمام
گذشت عمر سبکرو به خورد و خواب تمام اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۸۰۴ - خوش بهشتی است روی او دیدن
خوش بهشتی است روی او دیدن واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۶۸ - به دوست روی دو عالم تو آشنای که یی
به دوست روی دو عالم تو آشنای که یی مجیرالدین بیلقانی : قصاید
شماره ۲۹ - زیوری از نو بدین چرخ کهن بر بسته اند
زیوری از نو بدین چرخ کهن بر بسته اند سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۴۱۴ - کسی کز عاشقی دم زد، چه باک از دشمنی دارد
کسی کز عاشقی دم زد، چه باک از دشمنی دارد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۱۳۱ - چند نالم ز غم و شهر پر آوازه کنم
چند نالم ز غم و شهر پر آوازه کنم سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۷۹ - دل تنگم و ز عشق توام بار بر دلست
دل تنگم و ز عشق توام بار بر دلست نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۰۲ - هر نفس مجلس ما دوش معطر میشد
هر نفس مجلس ما دوش معطر میشد فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۳۰ - این نسخه که بر شیشه نادان سنگست
این نسخه که بر شیشه نادان سنگست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۱۹ - جمعیت جسم از نفس پا به رکاب است
جمعیت جسم از نفس پا به رکاب است جامی : یوسف و زلیخا
بخش ۱۱ - در بیان آنکه هر یک از جمال و عشق مرغیست از آشیان وحدت پریده و بر شاخسار مظار کثرت آرمیده اگر نوای عزت معشوقیست از آنجاست و اگر ناله محنت عاشقیست هم از آنجاست
در آن خلوت که هستی بی نشان بود ابوالفرج رونی : قصاید
شمارهٔ ۸۲ - در مدح سلطان مسعود بن ابراهیم و پسرش شیرزاد عضدالدولة
نو گشت به فر ملک این صفه زرین ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۷۷ - دلبر بجفا ممتحنم میدارد
دلبر بجفا ممتحنم میدارد طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۳۳ - چو خنجر ستم آن ترک لشگری برداشت
چو خنجر ستم آن ترک لشگری برداشت ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۱۳۶ - گر چشم من ایجان جهان روی تو بیند
گر چشم من ایجان جهان روی تو بیند ملکالشعرای بهار : رباعیات
شمارهٔ ۱۱ - این رباعی را در خواب گفته است
امروز نه کس ز عشق آگه چو من است قاسم انوار : غزلیات
شماره ۳۶۲ - اول ثبوت عرش، پس آنگه جلوس یار
اول ثبوت عرش، پس آنگه جلوس یار قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۳۳ - دلا، ز باده و خم خانه که میپرسی؟
دلا، ز باده و خم خانه که میپرسی؟
