شرف خانه خود گر تو و من حفظ کنیم نشود خانه بیگانه شرف خانه ما
نمایش گوهر
چو کار عمر نه پیداست باری آن اولی که روز واقعه پیش نگار خود باشم
نمایش گوهر
خاکساری نه بنایی است که ویران گردد سیلها عاجز کوتاهی این دیوارند
نمایش گوهر
من از آن حسن روزافزون که یوسف داشت دانستم که عشق از پرده ی عصمت برون آرد زلیخا را
نمایش گوهر
نفس خائن زندگی را تلخ بر من کرده است وای بر آن کس که دزدش در درون خانه است
نمایش گوهر
شمعی که آورد به زبان فیض نور خود گر آتش خلیل فروزد فسرده به
نمایش گوهر
صد نیک به یک بد نتوان کرد فراموش گر خار بر اندیشی خرما نتوان خورد
نمایش گوهر
پروانه را چه پروا از این که سوزدش شمع عاشق نباشد آنکو پروا ز خویش کرده
نمایش گوهر
هست امید زیستن از بام چرخ افتاده را وای بر آن کس کز اوج اعتبار افتاده است
نمایش گوهر