روی خود را بر کف پایش بمالم همچو سنگ بعد ازین با زلفش ار چون شانه نتوانم نشست
نمایش گوهر
او را خود التفات نبودی به صید من من خویشتن اسیر کمند نظر شدم
نمایش گوهر
چو خواهم کز ره شوقش دمی بر گرد سر گردم به نزدیکش روم صد بار و باز از شرم برگردم
نمایش گوهر
ابلیس از غرور عبادت رجیم شد ای شیخ بر حذر ز غرور ثواب باش
نمایش گوهر
مرد حق بین که بلا را ز خدا می‌بیند تیغ را بر سر خود بال هما می‌بیند
نمایش گوهر
زلف دلبر دام راه و غمزه‌اش تیر بلاست یاد دار ای دل که چندینت نصیحت می‌کنم
نمایش گوهر
کم خسب زیر سایهٔ غفلت که ناگهان خورشید عمر بر سر دیوار می‌شود
نمایش گوهر
طی طریق طلب، باید کردن به سر راه نیابد به دوست، هر که به اقدام رفت
نمایش گوهر
مویت سفید چون شد آماده سفر شو کاین صبح طی چو گردید صبح کفن برآید
نمایش گوهر