حدیث جوانی

اشکم ولی به پای عزیزان چکیده‌ام
خارم ولی به سایه‌ی گل آرمیده‌ام ۱

با یاد رنگ و بوی تو ای نو بهار عشق
همچون بنفشه سر به گریبان کشیده‌ام ۲

چون خاک در هوای تو از پا فتاده‌ام
چون اشک در قفای تو با سر دویده‌ام ۳

من جلوه‌ی شباب ندیدم به عمر خویش
از دیگران حدیث جوانی شنیده‌ام ۴

از جام عافیت می نابی نخورده‌ام
وز شاخ آرزو گل عیشی نچیده‌ام ۵

موی سپید را فلکم رایگان نداد
این رشته را به نقد جوانی خریده‌ام ۶

ای سرو پای بسته به آزادگی مناز
آزاده من که از همه عالم بریده‌ام ۷

گر می‌گریزم از نظر مردمان رهی
عیبم مکن که آهوی مردم ندیده‌ام ۸