قاسم انوار : غزلیات
شماره ۳۶۶ - در داستان عشق تفصی نمود یار
در داستان عشق تفصی نمود یار سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۶۶ - سؤال کردن فرامرز،آخرکار
به پاسخ بدو گفت کای سرفراز سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۴۲۲ - نمی شود دم پیری اجل فراموشم
نمی شود دم پیری اجل فراموشم اهلی شیرازی : قطعات
شماره ۱۷ - هر که در معنی است حرفی بیش
هر که در معنی است حرفی بیش فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۴۱ - همیشه آینة دل به پیش روی تو دارم
همیشه آینة دل به پیش روی تو دارم غبار همدانی : غزلیات
شماره ۱۰۰ - به دریا خویش را تا لا نبینی
به دریا خویش را تا لا نبینی اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۴۹۰ - ای که رفتی و نرفتی نفسی از یادم
ای که رفتی و نرفتی نفسی از یادم ظهیری سمرقندی : سندبادنامه
بخش ۵۲ - داستان هدهد و پارسا مرد
سندباد گفت: آورده اند که در نواحی کابل هدهدی بود، داهی و کافی و روشن رای و مشکل گشای. در امور ممارست و تجربت یافته و در حوادث مجرب و مهذب گشته و با پارسا مردی دوستی داشت و اوقات و ساعات به مواصلت و مصاحبت او می گذاشت. روزی پارسا مرد به صحرا بیرون شد، هدهد را دید بر بالایی نشسته، پر و بال به آب زلال می زد و نشاط می کرد و در پیش او کودکان فخ می نهادند و دام می گستردند. پارسا مرد گفت: ای برادر، این نه مقام راحتست و نه منزل استراحت، از برای تو فخ می نهند و تو غافل وار روزگار می بری. هدهد گفت: کوز پوده می شکنند و رخ بیهوده می برند و خود را رنجه می دارند و روزگار در تضییع می نهند. پارسا مرد برفت و گفت: رودکی : ابیات به جا مانده از مثنوی بحر خفیف
پاره ۱۹
من چنان زار ازان جماش درم طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۱۱۱ - تو دریایی و طغرا قطره، کی از قطره می آید
تو دریایی و طغرا قطره، کی از قطره می آید قاسم انوار : غزلیات
شماره ۴۶۷ - در کعبه و بت خانه بجز یار ندیدیم
در کعبه و بت خانه بجز یار ندیدیم ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٨۵٧ - قطب سپهر مکرمت ای یافته دلم
قطب سپهر مکرمت ای یافته دلم حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۶۷ - بدان خدای که مثلت نیافرید ای دوست
بدان خدای که مثلت نیافرید ای دوست جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۶۴ - چو مهر دوست مرا در حریم جان تابد
چو مهر دوست مرا در حریم جان تابد سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۸۰ - جواب دادن فرامرز
چنین داد پاسخ شه نیمروز اهلی شیرازی : تواریخ
شماره ۳۵ - تاریخ وفات نور الدین محمد
خواجه نور الدین محمد گنج لطف فریدون مشیری : ابر و کوچه
دست ها و دست ها
به دستهای او نگاه میکنم قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۴۲ - پیش از بنای مدرسه و دیر ارمنی
پیش از بنای مدرسه و دیر ارمنی ایرانشان : کوشنامه
بخش ۲۳۹ - جنگ کردن قارن با کوش، و پیروزی ایرانیان
چو از قلب، قارن بدید آن شکست غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۰ - چاک از جیبم به دامان می رود
چاک از جیبم به دامان می رود
شماره ۳۶۶ - در داستان عشق تفصی نمود یار
در داستان عشق تفصی نمود یار سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۶۶ - سؤال کردن فرامرز،آخرکار
به پاسخ بدو گفت کای سرفراز سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۴۲۲ - نمی شود دم پیری اجل فراموشم
نمی شود دم پیری اجل فراموشم اهلی شیرازی : قطعات
شماره ۱۷ - هر که در معنی است حرفی بیش
هر که در معنی است حرفی بیش فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۴۱ - همیشه آینة دل به پیش روی تو دارم
همیشه آینة دل به پیش روی تو دارم غبار همدانی : غزلیات
شماره ۱۰۰ - به دریا خویش را تا لا نبینی
به دریا خویش را تا لا نبینی اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۴۹۰ - ای که رفتی و نرفتی نفسی از یادم
ای که رفتی و نرفتی نفسی از یادم ظهیری سمرقندی : سندبادنامه
بخش ۵۲ - داستان هدهد و پارسا مرد
سندباد گفت: آورده اند که در نواحی کابل هدهدی بود، داهی و کافی و روشن رای و مشکل گشای. در امور ممارست و تجربت یافته و در حوادث مجرب و مهذب گشته و با پارسا مردی دوستی داشت و اوقات و ساعات به مواصلت و مصاحبت او می گذاشت. روزی پارسا مرد به صحرا بیرون شد، هدهد را دید بر بالایی نشسته، پر و بال به آب زلال می زد و نشاط می کرد و در پیش او کودکان فخ می نهادند و دام می گستردند. پارسا مرد گفت: ای برادر، این نه مقام راحتست و نه منزل استراحت، از برای تو فخ می نهند و تو غافل وار روزگار می بری. هدهد گفت: کوز پوده می شکنند و رخ بیهوده می برند و خود را رنجه می دارند و روزگار در تضییع می نهند. پارسا مرد برفت و گفت: رودکی : ابیات به جا مانده از مثنوی بحر خفیف
پاره ۱۹
من چنان زار ازان جماش درم طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۱۱۱ - تو دریایی و طغرا قطره، کی از قطره می آید
تو دریایی و طغرا قطره، کی از قطره می آید قاسم انوار : غزلیات
شماره ۴۶۷ - در کعبه و بت خانه بجز یار ندیدیم
در کعبه و بت خانه بجز یار ندیدیم ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٨۵٧ - قطب سپهر مکرمت ای یافته دلم
قطب سپهر مکرمت ای یافته دلم حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۶۷ - بدان خدای که مثلت نیافرید ای دوست
بدان خدای که مثلت نیافرید ای دوست جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۶۴ - چو مهر دوست مرا در حریم جان تابد
چو مهر دوست مرا در حریم جان تابد سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۸۰ - جواب دادن فرامرز
چنین داد پاسخ شه نیمروز اهلی شیرازی : تواریخ
شماره ۳۵ - تاریخ وفات نور الدین محمد
خواجه نور الدین محمد گنج لطف فریدون مشیری : ابر و کوچه
دست ها و دست ها
به دستهای او نگاه میکنم قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۴۲ - پیش از بنای مدرسه و دیر ارمنی
پیش از بنای مدرسه و دیر ارمنی ایرانشان : کوشنامه
بخش ۲۳۹ - جنگ کردن قارن با کوش، و پیروزی ایرانیان
چو از قلب، قارن بدید آن شکست غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۰ - چاک از جیبم به دامان می رود
چاک از جیبم به دامان می رود
