سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۱۶۴ - ز من شکایت آن جورپیشه برعکس است
ز من شکایت آن جورپیشه برعکس است انوری : رباعیات
رباعی ۱۱۴ - عاقل چو به حاصل جهان درنگرد
عاقل چو به حاصل جهان درنگرد میرزا قلی میلی مشهدی : قصاید
شمارهٔ ۲۱ - در مدح بهروز محمّد
ای قافله‌سالار، غمت راه عدم را غبار همدانی : غزلیات
شماره ۵۵ - در بند هرچه در دو جهان هست نیستم
در بند هرچه در دو جهان هست نیستم حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۷۵ - کاش بیرون فتد از سینه دل زار مرا
کاش بیرون فتد از سینه دل زار مرا فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۳۵۹ - ای بوم در این بوم مؤسس شده ای
ای بوم در این بوم مؤسس شده ای اهلی شیرازی : شمع و پروانه
بخش ۴۰ - یافتن نور پروانه را بحالت زار و حال شمع را در عشق با او گفتن
چو نور از جستجو یک لحظه ننشست رشیدالدین میبدی : ۵۳- سورة النجم
النوبة الاولى
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان. شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۶۶۵ - این سعادت بین که ما را رو نمود
این سعادت بین که ما را رو نمود سوزنی سمرقندی : غزلیات
شماره ۱۲ - سوزنیم مرد باندام . . . ر
سوزنیم مرد باندام . . . ر مهستی گنجوی : رباعیات
رباعی ۱۶۹ - زلف و رخ خود به هم برابر کردی
زلف و رخ خود به هم برابر کردی ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٧٢٨ - گر بمنت بر کفت لعلی نهد فیروز شاه
گر بمنت بر کفت لعلی نهد فیروز شاه ابوالفضل بیهقی : باقیماندهٔ مجلد پنجم
بخش ۲۲ - فرو گرفتن حاجب علی
چون لشکر بهرات رسید، سلطان مسعود برنشست و بصحرا آمد با شوکتی و عدّتی و زینتی سخت بزرگ، و فوج فوج لشکر پیش آمدند و از دل خدمت کردند که او را سخت دوست داشتند، و راست بدان مانست که امروز بهشت و جنّات عدن یافته‌اند. و امیر همگان را بزبان بنواخت از اندازه گذشته. و کارها همه بر غازی حاجب میرفت که سپاه سالار بود و علی دایه نیز سخن میگفت و حرمتی داشت بحکم آنکه از غزنین غلامان را بگردانیده بود و بنشابور رفته، ولکن سخن او را محلّ سخن غازی نبود و خشمش میآمد و در حال سود نمی‌داشت. استاد ابو- نصر را سخت تمام بنواخت ولکن بدان مانست که گفتی محمودیان گناهی سخت بزرگ کرده‌اند و بیگانگان‌اند در میان مسعودیان . و هر روزی بو نصر بخدمت میرفت و سوی دیوان رسالت نمی‌نگریست. و طاهر دبیر می‌نشست بدیوان رسالت با بادی و عظمتی سخت تمام. جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۳۱ - گل فیض از ریاض حسن زاهد چیدنی دارد
گل فیض از ریاض حسن زاهد چیدنی دارد مجد همگر : رباعیات
شماره ۲۵۹ - زلفت ستمی بر رخ سیمین ای کاج
زلفت ستمی بر رخ سیمین ای کاج طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۷۱ - گرنه گل ناله ای از مرغ چمن گوش کند
گرنه گل ناله ای از مرغ چمن گوش کند صائب تبریزی : مطالع
شماره ۱۸ - عمر را پاس نفس باز ندارد ز شتاب
عمر را پاس نفس باز ندارد ز شتاب کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۵۴۰ - در تیره شبی چون سر زلفش تاریک
در تیره شبی چون سر زلفش تاریک صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۱۱ - ای دل عنان توسن طاقت نگاه دار
ای دل عنان توسن طاقت نگاه دار ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۶۴۱ - عشقم دادی زاهل دردم کردی
عشقم دادی زاهل دردم کردی
شماره ۱۶۴ - ز من شکایت آن جورپیشه برعکس است
ز من شکایت آن جورپیشه برعکس است انوری : رباعیات
رباعی ۱۱۴ - عاقل چو به حاصل جهان درنگرد
عاقل چو به حاصل جهان درنگرد میرزا قلی میلی مشهدی : قصاید
شمارهٔ ۲۱ - در مدح بهروز محمّد
ای قافله‌سالار، غمت راه عدم را غبار همدانی : غزلیات
شماره ۵۵ - در بند هرچه در دو جهان هست نیستم
در بند هرچه در دو جهان هست نیستم حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۷۵ - کاش بیرون فتد از سینه دل زار مرا
کاش بیرون فتد از سینه دل زار مرا فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۳۵۹ - ای بوم در این بوم مؤسس شده ای
ای بوم در این بوم مؤسس شده ای اهلی شیرازی : شمع و پروانه
بخش ۴۰ - یافتن نور پروانه را بحالت زار و حال شمع را در عشق با او گفتن
چو نور از جستجو یک لحظه ننشست رشیدالدین میبدی : ۵۳- سورة النجم
النوبة الاولى
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان. شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۶۶۵ - این سعادت بین که ما را رو نمود
این سعادت بین که ما را رو نمود سوزنی سمرقندی : غزلیات
شماره ۱۲ - سوزنیم مرد باندام . . . ر
سوزنیم مرد باندام . . . ر مهستی گنجوی : رباعیات
رباعی ۱۶۹ - زلف و رخ خود به هم برابر کردی
زلف و رخ خود به هم برابر کردی ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٧٢٨ - گر بمنت بر کفت لعلی نهد فیروز شاه
گر بمنت بر کفت لعلی نهد فیروز شاه ابوالفضل بیهقی : باقیماندهٔ مجلد پنجم
بخش ۲۲ - فرو گرفتن حاجب علی
چون لشکر بهرات رسید، سلطان مسعود برنشست و بصحرا آمد با شوکتی و عدّتی و زینتی سخت بزرگ، و فوج فوج لشکر پیش آمدند و از دل خدمت کردند که او را سخت دوست داشتند، و راست بدان مانست که امروز بهشت و جنّات عدن یافته‌اند. و امیر همگان را بزبان بنواخت از اندازه گذشته. و کارها همه بر غازی حاجب میرفت که سپاه سالار بود و علی دایه نیز سخن میگفت و حرمتی داشت بحکم آنکه از غزنین غلامان را بگردانیده بود و بنشابور رفته، ولکن سخن او را محلّ سخن غازی نبود و خشمش میآمد و در حال سود نمی‌داشت. استاد ابو- نصر را سخت تمام بنواخت ولکن بدان مانست که گفتی محمودیان گناهی سخت بزرگ کرده‌اند و بیگانگان‌اند در میان مسعودیان . و هر روزی بو نصر بخدمت میرفت و سوی دیوان رسالت نمی‌نگریست. و طاهر دبیر می‌نشست بدیوان رسالت با بادی و عظمتی سخت تمام. جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۳۱ - گل فیض از ریاض حسن زاهد چیدنی دارد
گل فیض از ریاض حسن زاهد چیدنی دارد مجد همگر : رباعیات
شماره ۲۵۹ - زلفت ستمی بر رخ سیمین ای کاج
زلفت ستمی بر رخ سیمین ای کاج طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۷۱ - گرنه گل ناله ای از مرغ چمن گوش کند
گرنه گل ناله ای از مرغ چمن گوش کند صائب تبریزی : مطالع
شماره ۱۸ - عمر را پاس نفس باز ندارد ز شتاب
عمر را پاس نفس باز ندارد ز شتاب کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۵۴۰ - در تیره شبی چون سر زلفش تاریک
در تیره شبی چون سر زلفش تاریک صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۱۱ - ای دل عنان توسن طاقت نگاه دار
ای دل عنان توسن طاقت نگاه دار ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۶۴۱ - عشقم دادی زاهل دردم کردی
عشقم دادی زاهل دردم کردی