خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از ناله‌ها و رنج‌های خود می‌گوید و از بی‌وفایی و فراموشی دیگران شکایت می‌کند. او از عشق و غم‌هایش سخن می‌گوید و احساس تنهایی و ناامیدی خود را بیان می‌کند.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و غمگین است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد. همچنین، درک کامل آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی بیشتری دارد.
شماره ۷۱ - گرنه گل ناله ای از مرغ چمن گوش کند
گرنه گل ناله ای از مرغ چمن گوش کند
ناله را مرغ چمن به که فراموش کند
نالم از دیده تر تابکی از مشت خسی
هر نفس آتشی افروزم و خاموش کند
در کنار توازین رشگ خورم خون که مباد
با خیال تو کسی دست در آغوش کند
تا بکی جور جوانان قصب پوش مگر
اثری ناله پیران خشن پوش کند
سادگی بین که باین سست وفا یار طبیب
بسته ام عهدی و دانم که فراموش کند
ناله را مرغ چمن به که فراموش کند
نالم از دیده تر تابکی از مشت خسی
هر نفس آتشی افروزم و خاموش کند
در کنار توازین رشگ خورم خون که مباد
با خیال تو کسی دست در آغوش کند
تا بکی جور جوانان قصب پوش مگر
اثری ناله پیران خشن پوش کند
سادگی بین که باین سست وفا یار طبیب
بسته ام عهدی و دانم که فراموش کند
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰ - مائیم و فراق دیده ای چند
گوهر بعدی:شماره ۷۲ - تا قیامت دمد از خاک من خون آلود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
