آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۵۸۰ - شب قدر است این یا صبح نوروز
شب قدر است این یا صبح نوروز اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۱۲ - با قبای آل چون برقی بمیدان تاختی
با قبای آل چون برقی بمیدان تاختی اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۱۴۹ - گر شوم خاک ره و سبزه دمد از گل من
گر شوم خاک ره و سبزه دمد از گل من وحیدالزمان قزوینی : شهرآشوب کوچک
بخش ۱۶ - صفت کلّه پز
گر حرف ز کلّه پز کنم سر رشیدالدین میبدی : ۷- سورة الاعراف
۸ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: وَ إِلى ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً الایة خداوند عالم، کردگار جهان، و دیّان مهربان، جل جلاله و تقدست اسماؤه، درین آیات صالح پیغامبر را برادر ثمود خواند. معلوم است که این برادرى از روى صورت و نسبت است، نه از روى دین و دیانت و موافقت، و همچنین در حق پیغمبران گفت: أَخاهُمْ هُوداً، أَخاهُمْ شُعَیْباً، أَخُوهُمْ لُوطٌ، أَخُوهُمْ نُوحٌ. چون از روى نسبت بود این برادرى لا جرم در قیامت بگسلد، و آن را هیچ اثر نماند، که اللَّه میگوید، جل جلاله: فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ، و گفت: یَوْمَ یَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِیهِ. باز مؤمنان را برادر یکدیگر خواند، گفت: إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ، فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً، و این برادرى از روى دیانت و موافقت است، نه از روى نسبت، لا جرم فردا در قیامت بیفزاید و بپیوندد، چنان که اللَّه گفت سبحانه و تعالى: إِخْواناً عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلِینَ. بابافغانی : غزلیات
شماره ۲۹۳ - تو گر زارم کشی غمخوار جان من که خواهد شد
تو گر زارم کشی غمخوار جان من که خواهد شد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۰۴ - جان ز جانان دریغ دارم نه
جان ز جانان دریغ دارم نه بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۳۹ - بغایت تلخ گفتارست در می لعل میگونش
بغایت تلخ گفتارست در می لعل میگونش بابافغانی : غزلیات
شماره ۸۵ - بیمار عشق را سر و برگ علاج نیست
بیمار عشق را سر و برگ علاج نیست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۴۳ - در کوی تو از دست رقیبان گذرم نیست
در کوی تو از دست رقیبان گذرم نیست قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۳۶۳ - اگر نه صید کسی گشته مرغ نامهبرم
اگر نه صید کسی گشته مرغ نامهبرم رشیدالدین وطواط : ترکیبات
شمارهٔ ۲ - نیز در مدح ملک اتسز گوید
ملک بهار گشت مقرر بنام گل شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۲۰۰ - تا ما نظر از اهل نظر یافته ایم
تا ما نظر از اهل نظر یافته ایم واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۳۸ - در آن گلشن که خواهد نکهت او جلوه گر گشتن
در آن گلشن که خواهد نکهت او جلوه گر گشتن قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۴۷ - آنان که مرا جورکش یار نوشتند
آنان که مرا جورکش یار نوشتند فصیحی هروی : قطعات
شمارهٔ ۲۹ - ماده تاریخ وفات ابراهیم
داد از این چرخ حشوپرور دون جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۸۰ - وله
چو شاه زنگ راند ابلق زمکمن مولوی : غزلیات
غزل ۷۸۵ - ما نه زان محتشمانیم که ساغر گیرند
ما نه زان مُحْتَشَمانیم که ساغَر گیرند کوهی : غزلیات
شماره ۱۰۵ - ماه روی تو مرا نور بصر میگردد
ماه روی تو مرا نور بصر میگردد فیاض لاهیجی : قصاید
شمارهٔ ۱۲ - مطلع دوم
در چمن پیش لبت وا نشد ار غنچه رواست
شماره ۵۸۰ - شب قدر است این یا صبح نوروز
شب قدر است این یا صبح نوروز اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۱۲ - با قبای آل چون برقی بمیدان تاختی
با قبای آل چون برقی بمیدان تاختی اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۱۴۹ - گر شوم خاک ره و سبزه دمد از گل من
گر شوم خاک ره و سبزه دمد از گل من وحیدالزمان قزوینی : شهرآشوب کوچک
بخش ۱۶ - صفت کلّه پز
گر حرف ز کلّه پز کنم سر رشیدالدین میبدی : ۷- سورة الاعراف
۸ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: وَ إِلى ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً الایة خداوند عالم، کردگار جهان، و دیّان مهربان، جل جلاله و تقدست اسماؤه، درین آیات صالح پیغامبر را برادر ثمود خواند. معلوم است که این برادرى از روى صورت و نسبت است، نه از روى دین و دیانت و موافقت، و همچنین در حق پیغمبران گفت: أَخاهُمْ هُوداً، أَخاهُمْ شُعَیْباً، أَخُوهُمْ لُوطٌ، أَخُوهُمْ نُوحٌ. چون از روى نسبت بود این برادرى لا جرم در قیامت بگسلد، و آن را هیچ اثر نماند، که اللَّه میگوید، جل جلاله: فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ، و گفت: یَوْمَ یَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِیهِ. باز مؤمنان را برادر یکدیگر خواند، گفت: إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ، فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً، و این برادرى از روى دیانت و موافقت است، نه از روى نسبت، لا جرم فردا در قیامت بیفزاید و بپیوندد، چنان که اللَّه گفت سبحانه و تعالى: إِخْواناً عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلِینَ. بابافغانی : غزلیات
شماره ۲۹۳ - تو گر زارم کشی غمخوار جان من که خواهد شد
تو گر زارم کشی غمخوار جان من که خواهد شد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۰۴ - جان ز جانان دریغ دارم نه
جان ز جانان دریغ دارم نه بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۳۹ - بغایت تلخ گفتارست در می لعل میگونش
بغایت تلخ گفتارست در می لعل میگونش بابافغانی : غزلیات
شماره ۸۵ - بیمار عشق را سر و برگ علاج نیست
بیمار عشق را سر و برگ علاج نیست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۴۳ - در کوی تو از دست رقیبان گذرم نیست
در کوی تو از دست رقیبان گذرم نیست قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۳۶۳ - اگر نه صید کسی گشته مرغ نامهبرم
اگر نه صید کسی گشته مرغ نامهبرم رشیدالدین وطواط : ترکیبات
شمارهٔ ۲ - نیز در مدح ملک اتسز گوید
ملک بهار گشت مقرر بنام گل شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۲۰۰ - تا ما نظر از اهل نظر یافته ایم
تا ما نظر از اهل نظر یافته ایم واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۳۸ - در آن گلشن که خواهد نکهت او جلوه گر گشتن
در آن گلشن که خواهد نکهت او جلوه گر گشتن قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۴۷ - آنان که مرا جورکش یار نوشتند
آنان که مرا جورکش یار نوشتند فصیحی هروی : قطعات
شمارهٔ ۲۹ - ماده تاریخ وفات ابراهیم
داد از این چرخ حشوپرور دون جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۸۰ - وله
چو شاه زنگ راند ابلق زمکمن مولوی : غزلیات
غزل ۷۸۵ - ما نه زان محتشمانیم که ساغر گیرند
ما نه زان مُحْتَشَمانیم که ساغَر گیرند کوهی : غزلیات
شماره ۱۰۵ - ماه روی تو مرا نور بصر میگردد
ماه روی تو مرا نور بصر میگردد فیاض لاهیجی : قصاید
شمارهٔ ۱۲ - مطلع دوم
در چمن پیش لبت وا نشد ار غنچه رواست
