امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۱۲ - گل به تماشای چمن می رود
گل به تماشای چمن می رود اثیر اخسیکتی : قطعات
شماره ۵۶ - دل گواهی میدهد این کعبه اقبال را
دل گواهی میدهد این کعبه اقبال را امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۱۴ - ای نازنین که ماه منی امشب
ای نازنین که ماه منی امشب سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۷۹ - در حادثهٔ زهر خوردن سرهنگ محمد خطیبی و انگشتری فرستادن سلطان مسعود رحمةالله علیه گوید و او را ستاید
زهی سزای محامد محمد بن خطیب امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۱۵ - بر لب اثر شراب داری
بر لب اثر شراب داری امیر پازواری : چهاربیتیها
شماره ۱۹۴ - تا که اینْ کِسْ خاطرْ مُشوّشْ بویی
تا که اینْ کِسْ خاطرْ مُشوّشْ بویی شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۴۲۸ - گرد و خاک ما روان بر باد رفت
گرد و خاک ما روان بر باد رفت امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۷۵ - دلم در عاشقی آواره شد آواره تر بادا
دلم در عاشقی آواره شد آواره تر بادا شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۸۸ - کار عشقست و کار ما آنست
کار عشقست و کار ما آنست حافظ : غزلیات
غزل ۱۷ - سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت
سینه از آتش دل، در غمِ جانانه بسوخت عنصری بلخی : بحر خفیف
شماره ۳۰ - تیز شد عشق و در دلش پیچید
تیز شد عشق و در دلش پیچید سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۱۳ - اگر خورشید و مه نبود برین گردون مینایی
اگر خورشید و مه نبود برین گردون مینایی حافظ : غزلیات
غزل ۱۸۹ - طایر دولت اگر باز گذاری بکند
طایر دولت اگر باز گذاری بکند رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۸۴ - کافری شیرازی
اسمش میرزا محمود. گویند مؤمنی خوش اعتقادو فرزانه نهاد بودو در سنهٔ ۱۱۰۰ رحلت نمود. غرض، مردی جلیل و این رباعی بر حالش دلیل است: عطار نیشابوری : باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد
شماره ۸ - گاهی ز سلوک عقل چون نسناسیم
گاهی ز سلوک عقل چون نسناسیم امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۴۵۳ - همه شب از تو به دیوار خانه غم گویم
همه شب از تو به دیوار خانه غم گویم مجد همگر : قطعات
شماره ۲۱ - پناه ملک سلیمان ملاذ اهل زمان
پناه ملک سلیمان ملاذ اهل زمان امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۴۳۵ - برابر لب او انگبین چگونه کنم؟
برابر لب او انگبین چگونه کنم؟ صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۱۵۹ - امروز حسن خط به رخ او مسلم است
امروز حسن خط به رخ او مسلم است امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۴۶۲ - ما که در راه غم قدم زده ایم
ما که در راه غم قدم زده ایم
شماره ۸۱۲ - گل به تماشای چمن می رود
گل به تماشای چمن می رود اثیر اخسیکتی : قطعات
شماره ۵۶ - دل گواهی میدهد این کعبه اقبال را
دل گواهی میدهد این کعبه اقبال را امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۱۴ - ای نازنین که ماه منی امشب
ای نازنین که ماه منی امشب سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۷۹ - در حادثهٔ زهر خوردن سرهنگ محمد خطیبی و انگشتری فرستادن سلطان مسعود رحمةالله علیه گوید و او را ستاید
زهی سزای محامد محمد بن خطیب امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۱۵ - بر لب اثر شراب داری
بر لب اثر شراب داری امیر پازواری : چهاربیتیها
شماره ۱۹۴ - تا که اینْ کِسْ خاطرْ مُشوّشْ بویی
تا که اینْ کِسْ خاطرْ مُشوّشْ بویی شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۴۲۸ - گرد و خاک ما روان بر باد رفت
گرد و خاک ما روان بر باد رفت امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۷۵ - دلم در عاشقی آواره شد آواره تر بادا
دلم در عاشقی آواره شد آواره تر بادا شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۸۸ - کار عشقست و کار ما آنست
کار عشقست و کار ما آنست حافظ : غزلیات
غزل ۱۷ - سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت
سینه از آتش دل، در غمِ جانانه بسوخت عنصری بلخی : بحر خفیف
شماره ۳۰ - تیز شد عشق و در دلش پیچید
تیز شد عشق و در دلش پیچید سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۱۳ - اگر خورشید و مه نبود برین گردون مینایی
اگر خورشید و مه نبود برین گردون مینایی حافظ : غزلیات
غزل ۱۸۹ - طایر دولت اگر باز گذاری بکند
طایر دولت اگر باز گذاری بکند رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۸۴ - کافری شیرازی
اسمش میرزا محمود. گویند مؤمنی خوش اعتقادو فرزانه نهاد بودو در سنهٔ ۱۱۰۰ رحلت نمود. غرض، مردی جلیل و این رباعی بر حالش دلیل است: عطار نیشابوری : باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد
شماره ۸ - گاهی ز سلوک عقل چون نسناسیم
گاهی ز سلوک عقل چون نسناسیم امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۴۵۳ - همه شب از تو به دیوار خانه غم گویم
همه شب از تو به دیوار خانه غم گویم مجد همگر : قطعات
شماره ۲۱ - پناه ملک سلیمان ملاذ اهل زمان
پناه ملک سلیمان ملاذ اهل زمان امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۴۳۵ - برابر لب او انگبین چگونه کنم؟
برابر لب او انگبین چگونه کنم؟ صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۱۵۹ - امروز حسن خط به رخ او مسلم است
امروز حسن خط به رخ او مسلم است امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۴۶۲ - ما که در راه غم قدم زده ایم
ما که در راه غم قدم زده ایم