خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این شعر به توصیف زیباییهای طبیعت در فصل بهار و احساسات شاعر نسبت به جدایی از یار میپردازد. عناصری مانند گل، باد، آینه، و آب برای بیان عمق احساسات عاشقانه و غمانگیز شاعر استفاده شدهاند. همچنین، شاعر از شکسته شدن عهد و فراق یار خود شکایت دارد و از درد دوری مینالد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، موضوعاتی مانند فراق و اندوه نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۸۱۲ - گل به تماشای چمن می رود
گل به تماشای چمن می رود
باد به گلگشت سمن می رود ۱
آینه گشته ست ز عکس سمن
آب که در زیر سمن می رود ۲
دوش شنیدم که به هر مجلسی
از دهن غنچه سخن می رود ۳
وقت بهار آمد و ایام گل
آه که یار از بر من می رود ۴
راحت روح است رخش، چون کنم
روح دل و راحت تن می رود ۵
عهد شکسته ست و به هنگام صبر
آن صنم عهد شکن می رود ۶
خسرو دلسوخته را در غمش
عمر در اندوه و حزن می رود ۷
باد به گلگشت سمن می رود ۱
آینه گشته ست ز عکس سمن
آب که در زیر سمن می رود ۲
دوش شنیدم که به هر مجلسی
از دهن غنچه سخن می رود ۳
وقت بهار آمد و ایام گل
آه که یار از بر من می رود ۴
راحت روح است رخش، چون کنم
روح دل و راحت تن می رود ۵
عهد شکسته ست و به هنگام صبر
آن صنم عهد شکن می رود ۶
خسرو دلسوخته را در غمش
عمر در اندوه و حزن می رود ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۱۱ - هر که به دنباله کامی بود
گوهر بعدی:شماره ۸۱۳ - عشق تو هر لحظه فزون می شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.