مهدی اخوان ثالث : از این اوستا
قصه شهر سنگستان
دو تا کفتر
قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۹۶ - غیر از شکن طره به جایی گذرم نیست
غیر از شکن طره به جایی گذرم نیست
رودکی : قصاید و قطعات
شماره ۶۶ - زیرش عطارد، آن که نخوانیش جز دبیر
زیرش عطارد، آن که نخوانیش جز دبیر
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۵۹ - ز وحشت چرخ بر من حلقه دام است پنداری
ز وحشت چرخ بر من حلقه دام است پنداری
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۳۶ - چند حرف آب و نان چون مردم غافل زدن؟
چند حرف آب و نان چون مردم غافل زدن؟
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۰۲ - ز خود برآ که سر کوی یار نزدیک است
ز خود برآ که سر کوی یار نزدیک است
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۰۱۶ - سرشک گرم با مژگان و چشم تر نمی سازد
سرشک گرم با مژگان و چشم تر نمی سازد
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۴ - از غباری خانه گردد بی صفا آیینه را
از غباری خانه گردد بی صفا آیینه را
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۶۳ - نیست بیرون ز تو مقصود، تکاپو بگذار
نیست بیرون ز تو مقصود، تکاپو بگذار
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۱۷ - چون شبنم می بر رخ جانان بنشیند
چون شبنم می بر رخ جانان بنشیند
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۱۶ - چشم تو عجب نیست اگر مست و خراب است
چشم تو عجب نیست اگر مست و خراب است
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۰۲۸ - این آهوی رمیده ز مردم، نگاه کیست؟
این آهوی رمیده ز مردم، نگاه کیست؟
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۸۳ - خنده چون زان غنچه مستور می گردد بلند
خنده چون زان غنچه مستور می گردد بلند
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۰۶۲ - تا هست اثر ز عاشق شیدا تمام نیست
تا هست اثر ز عاشق شیدا تمام نیست
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۹ - نیم آن شعله که خاموش توان کرد مرا
نیم آن شعله که خاموش توان کرد مرا
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۴۵ - زمانه را گل روی تو در بهار گرفت
زمانه را گل روی تو در بهار گرفت
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۹۲۰ - می تراشم رزق خود چون تیر از پهلوی خویش
می تراشم رزق خود چون تیر از پهلوی خویش
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۶۶ - خط تو راه دین ودل وهوش می زند
خط تو راه دین ودل وهوش می زند
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۴۵ - چه پروا داغ من از دیده های شور می دارد؟
چه پروا داغ من از دیده های شور می دارد؟
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۴۶ - تا نافه زلف مجلس آراست
تا نافه زلف مجلس آراست