سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۳۴ - چیت گر
آن نگار چیت گر آمد شبی بر سر مرا عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۱۷۵ - تشنه ام رطل گران خواهم گزید
تشنه ام رطل گران خواهم گزید مسعود سعد سلمان : مثنویات
شمارهٔ ۲۰ - صفت پری بانی
پری خوش خط ار به رنگ رباب صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۷۹ - سبزه خط صفحه رخسار جانان را گرفت
سبزه خط صفحه رخسار جانان را گرفت صامت بروجردی : کتاب الروایات و المصائب
شمارهٔ ۱۵ - در بیان اذان گفتن بلال
کرد رحلت سوی جنت چو رسول قرشی جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۱۶ - در تهنیت عید رمضان
رسید عید و بدانسان بروزه بست جهات حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۱۳ - خلاف وعده کردن ناپسندست
خلاف وعده کردن ناپسندست فضولی : غزلیات
شماره ۳۶۶ - ز فلک می گذرد آه و فغانم بی تو
ز فلک می گذرد آه و فغانم بی تو صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۴۷۸ - نهایه السفر الرابع
تو را رابع سفر چبود نهایت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲۷۲ - کوری خود گر نبینند اهل دنیا دور نیست
کوری خود گر نبینند اهل دنیا دور نیست اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۱۳۶ - هرچه آن نبود راست نباید گفتن
هرچه آن نبود راست نباید گفتن حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۹۳ - صبا را گرد سر گردم، که از کوی تو می آید
صبا را گرد سر گردم، که از کوی تو می آید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۹۱ - چه حاجت است به افسانه خواب غفلت را؟
چه حاجت است به افسانه خواب غفلت را؟ قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۳۱ - تا سر الهی ز ملاهی نشناسی
تا سر الهی ز ملاهی نشناسی سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۱۱ - دلستانی که بجان نیست امان از چشمش
دلستانی که بجان نیست امان از چشمش غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۱۲۵ - پیدا کردن سکرات مرگ و شدت جان کندن
بدان که اگر آدمی را هیچ چیزی فرا پیش نیست مگر سکرات مرگ و جان کندن و شدت آن. بایستی اگر عقل داشتی از بیم آن از دنیا هیچ لذت نیافتی که اگر ترسد که ترکی از در خانه درخواهد آمد که وی را یک دبوس بزند، از خوردن و خفتن لذت نیابد از بیم آن و باشد که خود نیاید. فضولی : غزلیات
شماره ۱۵۵ - بخت بد بی اختیار از کوی یارم می برد
بخت بد بی اختیار از کوی یارم می برد فضولی : غزلیات
شماره ۲۷۳ - عمریست ای پری که رخت را ندیده ایم
عمریست ای پری که رخت را ندیده ایم سعدی : رباعیات
رباعی ۱۰۲ - آن رفته که بود دل بدو مشغولم
آن رفته که بود دل بدو مشغولم نیر تبریزی : آتشکدهٔ نیر (اشعار عاشورایی)
بخش ۱۸ - آمدن فرشتهٔ ابر بجهه یار
شد فرشته ارض بسوی آسمان
شمارهٔ ۲۳۴ - چیت گر
آن نگار چیت گر آمد شبی بر سر مرا عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۱۷۵ - تشنه ام رطل گران خواهم گزید
تشنه ام رطل گران خواهم گزید مسعود سعد سلمان : مثنویات
شمارهٔ ۲۰ - صفت پری بانی
پری خوش خط ار به رنگ رباب صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۷۹ - سبزه خط صفحه رخسار جانان را گرفت
سبزه خط صفحه رخسار جانان را گرفت صامت بروجردی : کتاب الروایات و المصائب
شمارهٔ ۱۵ - در بیان اذان گفتن بلال
کرد رحلت سوی جنت چو رسول قرشی جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۱۶ - در تهنیت عید رمضان
رسید عید و بدانسان بروزه بست جهات حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۱۳ - خلاف وعده کردن ناپسندست
خلاف وعده کردن ناپسندست فضولی : غزلیات
شماره ۳۶۶ - ز فلک می گذرد آه و فغانم بی تو
ز فلک می گذرد آه و فغانم بی تو صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۴۷۸ - نهایه السفر الرابع
تو را رابع سفر چبود نهایت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲۷۲ - کوری خود گر نبینند اهل دنیا دور نیست
کوری خود گر نبینند اهل دنیا دور نیست اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۱۳۶ - هرچه آن نبود راست نباید گفتن
هرچه آن نبود راست نباید گفتن حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۹۳ - صبا را گرد سر گردم، که از کوی تو می آید
صبا را گرد سر گردم، که از کوی تو می آید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۹۱ - چه حاجت است به افسانه خواب غفلت را؟
چه حاجت است به افسانه خواب غفلت را؟ قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۳۱ - تا سر الهی ز ملاهی نشناسی
تا سر الهی ز ملاهی نشناسی سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۱۱ - دلستانی که بجان نیست امان از چشمش
دلستانی که بجان نیست امان از چشمش غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۱۲۵ - پیدا کردن سکرات مرگ و شدت جان کندن
بدان که اگر آدمی را هیچ چیزی فرا پیش نیست مگر سکرات مرگ و جان کندن و شدت آن. بایستی اگر عقل داشتی از بیم آن از دنیا هیچ لذت نیافتی که اگر ترسد که ترکی از در خانه درخواهد آمد که وی را یک دبوس بزند، از خوردن و خفتن لذت نیابد از بیم آن و باشد که خود نیاید. فضولی : غزلیات
شماره ۱۵۵ - بخت بد بی اختیار از کوی یارم می برد
بخت بد بی اختیار از کوی یارم می برد فضولی : غزلیات
شماره ۲۷۳ - عمریست ای پری که رخت را ندیده ایم
عمریست ای پری که رخت را ندیده ایم سعدی : رباعیات
رباعی ۱۰۲ - آن رفته که بود دل بدو مشغولم
آن رفته که بود دل بدو مشغولم نیر تبریزی : آتشکدهٔ نیر (اشعار عاشورایی)
بخش ۱۸ - آمدن فرشتهٔ ابر بجهه یار
شد فرشته ارض بسوی آسمان
