شماره ۱۵۵ - بخت بد بی اختیار از کوی یارم می برد

بخت بد بی اختیار از کوی یارم می برد
بی قرارم می کند بی اختیارم می برد ۱

چون نگریم در طریق عشق ترک اعتبار
در میان پاکبازان اعتبارم می برد ۲

التفاتی نیست بر حالم ز اهل این دیار
وه که این بی التفاتی زین دیارم می برد ۳

تا چه بد کردم درین کشور که بهر کام دل
آنکه با صد عزتم آورد خوارم می برد ۴

وه چه حالست این که دور دون بدین محنت سرا
شادمان می آورد هر بار زارم می برد ۵

بر سر آن کوی تا یابم بکام دل قرار
چرخ خاکم کرده بود اکنون غبارم می برد ۶

من فضولی نیستم سرگشته عالم بخود
اینچنین بی خود بهر سو روزگارم می برد ۷