مجد همگر : رباعیات
شماره ۳۶ - ای چرخ بیار هر چه داری ز عذاب
ای چرخ بیار هر چه داری ز عذاب رودکی : ابیات به جا مانده از مثنوی بحر خفیف
پاره ۱۱
تبر از بس که زد به دشمن کوس امیر پازواری : دوبیتیها
شماره ۱۶۴ - امیر گنه: این کُوهْنه دنی ره کُورمهْ؟
امیر گنه: این کُوهْنه دنی ره کُورمهْ؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۵۴ - حکم خرد به مردم مجنون نمی رود
حکم خرد به مردم مجنون نمی رود اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۸۱ - مدح شاه علاءالدوله فخرالدین عربشاه
تا منت توست هم نشینم مولوی : غزلیات
غزل ۱۵۹۶ - چون همه یاران ما رفتند و تنها ماندیم
چون همه یارانِ ما رفتند و تنها ماندیم مولوی : رباعیات
رباعی ۱۲۸۰ - گر دریائی ماهی دریای توام
گر دریائی ماهی دریای توام ادیب الممالک : مقطعات
شمارهٔ ۱۹ - ماده تاریخ جلوس محمد علی شاه
تا محمد علی شه قاجار غزالی : رکن سوم - رکن مهلکات
بخش ۴۷ - پیدا کردن مذمت دنیا به اخبار
بدان که رسول (ص) روزی به گوسفند مرده ای بگذشت. گفت، «ببینید که این مردار چگونه خوار است که کسی به وی ننگرد! بدان خدای که نفس محمد به دست قدرت وی است که دنیا بر حق سبحانه و تعالی خوارتر از این است و اگر نزدیک وی دنیا را بر پشه ای محل بودی، هیچ کافر را شربتی آب ندادی» و گفت، «دوستی دنیا سر همه گناهان است» و گفت، «دنیا ملعون است و هرچه دروست ملعون است، الا آنچه برای حق سبحانه تعالی باشد» و گفت، «هرکه دنیا را دوست دارد آخرت به زیان آورد و هرکه آخرت را دوست دارد دنیا را به زیان آورد، پس آنچه بماند اختیار کند بر آنچه نماند». ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٩١ - بخور بنوش بپاش و بدان که حاصل عمر
بخور بنوش بپاش و بدان که حاصل عمر غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۱۷ - غمت در بوته دانش گدازد مغز خامان را
غمت در بوته دانش گدازد مغز خامان را بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۹۲۷ - دب چه چارهکند چون فضول افتد
دب چه چارهکند چون فضول افتد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۳۸ - زیر سپهر خواب فراغت چه می کنی؟
زیر سپهر خواب فراغت چه می کنی؟ حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۱۵۳ - در طمع، کام دل بی بصران می باشد
در طمع، کام دل بی بصران می باشد سنایی غزنوی : الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
فیالحکمة و سبب رزق الرازق
آن نبینی که پیشتر ز وجود شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۴۲ - مخموری و میکده نجوئی حیف است
مخموری و میکده نجوئی حیف است صوفی محمد هروی : غزلیات
شماره ۱۹ - روی تو آتش است و برو خال چون سپند
روی تو آتش است و برو خال چون سپند الهامی کرمانشاهی : خیابان اول
بخش ۲۱ - مامورشدن امام بار دیگربه سفر عراق در روضه جدش به عالم واقعه
دگر شب به بدرود خیرالبشر (ع) ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۴۵٠ - منت ایزد را که باز افکند چتر شهریار
منت ایزد را که باز افکند چتر شهریار حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۹۳ - فروغ آن گل رخسار بی نقابم سوخت
فروغ آن گل رخسار بی نقابم سوخت
شماره ۳۶ - ای چرخ بیار هر چه داری ز عذاب
ای چرخ بیار هر چه داری ز عذاب رودکی : ابیات به جا مانده از مثنوی بحر خفیف
پاره ۱۱
تبر از بس که زد به دشمن کوس امیر پازواری : دوبیتیها
شماره ۱۶۴ - امیر گنه: این کُوهْنه دنی ره کُورمهْ؟
امیر گنه: این کُوهْنه دنی ره کُورمهْ؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۵۴ - حکم خرد به مردم مجنون نمی رود
حکم خرد به مردم مجنون نمی رود اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۸۱ - مدح شاه علاءالدوله فخرالدین عربشاه
تا منت توست هم نشینم مولوی : غزلیات
غزل ۱۵۹۶ - چون همه یاران ما رفتند و تنها ماندیم
چون همه یارانِ ما رفتند و تنها ماندیم مولوی : رباعیات
رباعی ۱۲۸۰ - گر دریائی ماهی دریای توام
گر دریائی ماهی دریای توام ادیب الممالک : مقطعات
شمارهٔ ۱۹ - ماده تاریخ جلوس محمد علی شاه
تا محمد علی شه قاجار غزالی : رکن سوم - رکن مهلکات
بخش ۴۷ - پیدا کردن مذمت دنیا به اخبار
بدان که رسول (ص) روزی به گوسفند مرده ای بگذشت. گفت، «ببینید که این مردار چگونه خوار است که کسی به وی ننگرد! بدان خدای که نفس محمد به دست قدرت وی است که دنیا بر حق سبحانه و تعالی خوارتر از این است و اگر نزدیک وی دنیا را بر پشه ای محل بودی، هیچ کافر را شربتی آب ندادی» و گفت، «دوستی دنیا سر همه گناهان است» و گفت، «دنیا ملعون است و هرچه دروست ملعون است، الا آنچه برای حق سبحانه تعالی باشد» و گفت، «هرکه دنیا را دوست دارد آخرت به زیان آورد و هرکه آخرت را دوست دارد دنیا را به زیان آورد، پس آنچه بماند اختیار کند بر آنچه نماند». ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٩١ - بخور بنوش بپاش و بدان که حاصل عمر
بخور بنوش بپاش و بدان که حاصل عمر غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۱۷ - غمت در بوته دانش گدازد مغز خامان را
غمت در بوته دانش گدازد مغز خامان را بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۹۲۷ - دب چه چارهکند چون فضول افتد
دب چه چارهکند چون فضول افتد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۳۸ - زیر سپهر خواب فراغت چه می کنی؟
زیر سپهر خواب فراغت چه می کنی؟ حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۱۵۳ - در طمع، کام دل بی بصران می باشد
در طمع، کام دل بی بصران می باشد سنایی غزنوی : الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
فیالحکمة و سبب رزق الرازق
آن نبینی که پیشتر ز وجود شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۴۲ - مخموری و میکده نجوئی حیف است
مخموری و میکده نجوئی حیف است صوفی محمد هروی : غزلیات
شماره ۱۹ - روی تو آتش است و برو خال چون سپند
روی تو آتش است و برو خال چون سپند الهامی کرمانشاهی : خیابان اول
بخش ۲۱ - مامورشدن امام بار دیگربه سفر عراق در روضه جدش به عالم واقعه
دگر شب به بدرود خیرالبشر (ع) ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۴۵٠ - منت ایزد را که باز افکند چتر شهریار
منت ایزد را که باز افکند چتر شهریار حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۹۳ - فروغ آن گل رخسار بی نقابم سوخت
فروغ آن گل رخسار بی نقابم سوخت
