شاعر خود را به عنوان بخشی از وجود معشوق توصیف میکند، چه به عنوان ماهی دریا یا آهوی صحرا، و ابراز میدارد که بندهٔ نفسهای معشوق است و همانند سرنای اوست.
محتوا شامل مضامین عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای درک کامل نیاز به بلوغ فکری و عاطفی داشته باشد. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان پیچیده باشد.
رباعی ۱۲۸۰ - گر دریائی ماهی دریای توام
ور صحرائی آهوی صحرای توام ۱
در من میدم بندهٔ دمهای توام
سرنای تو سرنای تو سرنای توام ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.