شاعر در این متن بیان میکند که مانند چرخ آسمان در عشق میچرخد و تنها خداوند میداند که در این حال و هوا چگونهاند. او از این که عاقلان هشیارند و آنها از دیوانگی او متعجباند، سخن میگوید.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای سنین پایینتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و زبان شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۲۷۹ - گردان به هوای یار چون گردونیم
ایزد داند در این هوا ما چونیم ۱
ما خیره که عاقلان چرا هشیارند
وانان حیران که ما چرا مجنونیم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.