آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۱۹۵ - نه آدمی نه فرشته نه حوری و نه پری
نه آدمی نه فرشته نه حوری و نه پری اهلی شیرازی : ساقینامهٔ رباعی
شماره ۹۹ - ساقی قدحی که هست عالم نفسی
ساقی قدحی که هست عالم نفسی ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱۸۷ - هر راحت و لذتی که خلاق نهاد
هر راحت و لذتی که خلاق نهاد اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۷۶ - بی تو نکردیم به جایی نشست
بی تو نکردیم به جایی نشست سنایی غزنوی : الباب التاسع فیالحکمة والامثال و مثالب شعراءالمدّعین ومذّمةالاطباء والمنجّمین
اندر خویشان گوید فیمذمة الارقاب که: الاقارب عقارب، والاخ فخ، والعمّ غمّ، والخال وبال، والختن محن
این گُره را که نام کردی خویش بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۴۵۹ - غلغل صبح ازل از دل عالم برخاست
غلغل صبح ازل از دل عالم برخاست سیف فرغانی : قصاید و قطعات (گزیدهٔ ناقص)
شماره ۲۵ - ای بت سنگ دل و ای صنم سیم عذار
ای بت سنگ دل و ای صنم سیم عذار مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۷ - سبق الجد الینا نزل الحب علینا
سَبَقَ الْجِدُّ اِلَیْنا نَزَلَ الْحُبُّ عَلَیْنا حزین لاهیجی : قصاید
شمارهٔ ۲۱ - مدح امیر مؤمنان (ع)
غم چو در سینه لنگر اندازد عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۳۷۱ - همین معامله ما را بس است با زنار
همین معامله ما را بس است با زنار بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۰۴ - جنون ذرهام در ساز وحشت سخت قلاشم
جنون ذرهام در ساز وحشت سخت قلاشم میرزا آقاخان کرمانی : نامهٔ باستان
بخش ۵۹ - پادشاهی بهرام دوم
ورارام پور دلارام او ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۱۱۴ - در بیان حکایت میرفندرسکی و کفار روم و فرنگ
آن شنیدستی که میرفندرسک فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۲۷۶ - یک چند گرفتار خطر گردیدم
یک چند گرفتار خطر گردیدم محمد کوسج : برزونامه (بخش کهن)
بخش ۱۲ - آمدن بیژن و آوردن برزوی رستم زال را قسمت اول
وز این سوی بیژن چو باد دمان فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۲۳ - ای نفس خسیس، رو تباهی میکن
ای نفس خسیس، رو تباهی میکن محمد کوسج : برزونامه (بخش کهن)
بخش ۳۳ - بیرون آوردن پهلوانان ایران از بند پیلسم
فرامرز چون دید خالی حصار ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱۷ - دی شانه زد آن ماه خم گیسو را
دی شانه زد آن ماه خم گیسو را قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۴ - در ستایش پادشاه رضوان جایگاه مروج ملت نبی حجازی محمدشاه غازی طاب ثراه گوید
ساقی بده رطل گران زان می که دهقان پرورد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۱۰۶ - حضرتی غیر او نمی دانم
حضرتی غیر او نمی دانم
شماره ۱۱۹۵ - نه آدمی نه فرشته نه حوری و نه پری
نه آدمی نه فرشته نه حوری و نه پری اهلی شیرازی : ساقینامهٔ رباعی
شماره ۹۹ - ساقی قدحی که هست عالم نفسی
ساقی قدحی که هست عالم نفسی ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱۸۷ - هر راحت و لذتی که خلاق نهاد
هر راحت و لذتی که خلاق نهاد اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۷۶ - بی تو نکردیم به جایی نشست
بی تو نکردیم به جایی نشست سنایی غزنوی : الباب التاسع فیالحکمة والامثال و مثالب شعراءالمدّعین ومذّمةالاطباء والمنجّمین
اندر خویشان گوید فیمذمة الارقاب که: الاقارب عقارب، والاخ فخ، والعمّ غمّ، والخال وبال، والختن محن
این گُره را که نام کردی خویش بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۴۵۹ - غلغل صبح ازل از دل عالم برخاست
غلغل صبح ازل از دل عالم برخاست سیف فرغانی : قصاید و قطعات (گزیدهٔ ناقص)
شماره ۲۵ - ای بت سنگ دل و ای صنم سیم عذار
ای بت سنگ دل و ای صنم سیم عذار مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۷ - سبق الجد الینا نزل الحب علینا
سَبَقَ الْجِدُّ اِلَیْنا نَزَلَ الْحُبُّ عَلَیْنا حزین لاهیجی : قصاید
شمارهٔ ۲۱ - مدح امیر مؤمنان (ع)
غم چو در سینه لنگر اندازد عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۳۷۱ - همین معامله ما را بس است با زنار
همین معامله ما را بس است با زنار بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۰۴ - جنون ذرهام در ساز وحشت سخت قلاشم
جنون ذرهام در ساز وحشت سخت قلاشم میرزا آقاخان کرمانی : نامهٔ باستان
بخش ۵۹ - پادشاهی بهرام دوم
ورارام پور دلارام او ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۱۱۴ - در بیان حکایت میرفندرسکی و کفار روم و فرنگ
آن شنیدستی که میرفندرسک فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۲۷۶ - یک چند گرفتار خطر گردیدم
یک چند گرفتار خطر گردیدم محمد کوسج : برزونامه (بخش کهن)
بخش ۱۲ - آمدن بیژن و آوردن برزوی رستم زال را قسمت اول
وز این سوی بیژن چو باد دمان فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۲۳ - ای نفس خسیس، رو تباهی میکن
ای نفس خسیس، رو تباهی میکن محمد کوسج : برزونامه (بخش کهن)
بخش ۳۳ - بیرون آوردن پهلوانان ایران از بند پیلسم
فرامرز چون دید خالی حصار ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱۷ - دی شانه زد آن ماه خم گیسو را
دی شانه زد آن ماه خم گیسو را قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۴ - در ستایش پادشاه رضوان جایگاه مروج ملت نبی حجازی محمدشاه غازی طاب ثراه گوید
ساقی بده رطل گران زان می که دهقان پرورد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۱۰۶ - حضرتی غیر او نمی دانم
حضرتی غیر او نمی دانم