صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۵۵ - گر نباشد در میان روی تو، از یک آه گرم
گر نباشد در میان روی تو، از یک آه گرم نسیمی : غزلیات
شماره ۱۸۱ - نظر برداشت از من تا حبیبم
نظر برداشت از من تا حبیبم سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۱۰۱ - اوّل كسی كه عَلَم بر جامه كرد و انگشتری در دست، جمشید بود
اوّل كسی كه عَلَم بر جامه كرد و انگشتری در دست، جمشید بود. آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۵۴۲ - خیمه زد لیلی گلی باز بطرف گلزار
خیمه زد لیلی گلی باز بطرف گلزار وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۰۲ - چرا خود را کسی در دام صد بی نسبت اندازد
چرا خود را کسی در دام صد بی نسبت اندازد جمالالدین عبدالرزاق : قصاید
شمارهٔ ۷۴ - درمدح رکن الدین مسعود
در آمد ازدرم آنشمع بررخان آتش جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۷۵۸ - عاشقان را نیست در کویت نظامی این بتر
عاشقان را نیست در کویت نظامی این بتر اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۷۵ - صرّاف سخن باش و سخن کمتر گوی
صرّاف سخن باش و سخن کمتر گوی رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۸۷ - کاشفی سبزواری
و هُوَ زبدة الحکماء و قدوة العرفاء مولانا کمال الدّین حسین الواعظ. فاضلی یگانه و عالمی مشهور زمانه. به تحقیق در علوم نجوم و انشاء و فنون عربیه اعلم عهد خود بود. به صوتی خوش و آهنگی دلکش خلایق را موعظه و نصیحت مینمود. معانی آیات قرآنی و احادیث نبویّهؐرا به عبارات لایقه و اشارات رایقه بیان میساخت. در هرات با مولانا جامی ملاقات کرد و مصاهرت جامی را پذیرفت و مولانا فخرالدّین علی از او متولد شد. غرض، او را تصانیف نیکوست. مِنْجمله جواهر التّفسیر و لبّ لباب کتاب مثنوی مولوی نیز از اوست و مواهب علیه هم ازکتب وی است. در اخلاق نیز تصنیف دارد. تفصیل حالات او در تواریخ مفصّلاً مسطور است. مدتها در نیشابور موعظه میکرده و واعظ بوده و این بیت از آن جناب است: قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۳۱۳ - عاشق که مدام محو دلدار بود
عاشق که مدام محو دلدار بود کمال خجندی : غزلیات
شماره ۶۰۰ - دریغ از جورت آمد وز جفا نیز
دریغ از جورت آمد وز جفا نیز صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۹۲ - طومار عمر طی شد و غافل نشسته ای
طومار عمر طی شد و غافل نشسته ای سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۱۷ - یار دل میجوید و عاشق روانی میدهد
یار دل میجوید و عاشق روانی میدهد قدسی مشهدی : مطالع و متفرقات
شماره ۲۷ - ز دل پیش از فراقت آه دردآلود برخیزد
ز دل پیش از فراقت آه دردآلود برخیزد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۲۵۲ - با تو گویم روی بی چون چو ببین
با تو گویم روی بی چون چو ببین بهاءالدین ولد : جزو اول
فصل ۲۸
وَ أَوْحَیْنا إِلی أُمِّ مُوسی أَنْ أَرْضِعِیهِ رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۸۷ - اخترانند آسمانشان جایگاه
اخترانند آسمانشان جایگاه شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۶۱ - بیا که جان و دلم در هوای درویش است
بیا که جان و دلم در هوای درویش است وحشی بافقی : رباعیات
رباعی ۶۲ - گر درخور مهرم احترامی بودی
گر درخور مهرم احترامی بودی صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۵۰۴ - در جهان آگهی خضری دچار من نشد
در جهان آگهی خضری دچار من نشد
شماره ۵۵ - گر نباشد در میان روی تو، از یک آه گرم
گر نباشد در میان روی تو، از یک آه گرم نسیمی : غزلیات
شماره ۱۸۱ - نظر برداشت از من تا حبیبم
نظر برداشت از من تا حبیبم سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۱۰۱ - اوّل كسی كه عَلَم بر جامه كرد و انگشتری در دست، جمشید بود
اوّل كسی كه عَلَم بر جامه كرد و انگشتری در دست، جمشید بود. آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۵۴۲ - خیمه زد لیلی گلی باز بطرف گلزار
خیمه زد لیلی گلی باز بطرف گلزار وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۰۲ - چرا خود را کسی در دام صد بی نسبت اندازد
چرا خود را کسی در دام صد بی نسبت اندازد جمالالدین عبدالرزاق : قصاید
شمارهٔ ۷۴ - درمدح رکن الدین مسعود
در آمد ازدرم آنشمع بررخان آتش جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۷۵۸ - عاشقان را نیست در کویت نظامی این بتر
عاشقان را نیست در کویت نظامی این بتر اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۷۵ - صرّاف سخن باش و سخن کمتر گوی
صرّاف سخن باش و سخن کمتر گوی رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۸۷ - کاشفی سبزواری
و هُوَ زبدة الحکماء و قدوة العرفاء مولانا کمال الدّین حسین الواعظ. فاضلی یگانه و عالمی مشهور زمانه. به تحقیق در علوم نجوم و انشاء و فنون عربیه اعلم عهد خود بود. به صوتی خوش و آهنگی دلکش خلایق را موعظه و نصیحت مینمود. معانی آیات قرآنی و احادیث نبویّهؐرا به عبارات لایقه و اشارات رایقه بیان میساخت. در هرات با مولانا جامی ملاقات کرد و مصاهرت جامی را پذیرفت و مولانا فخرالدّین علی از او متولد شد. غرض، او را تصانیف نیکوست. مِنْجمله جواهر التّفسیر و لبّ لباب کتاب مثنوی مولوی نیز از اوست و مواهب علیه هم ازکتب وی است. در اخلاق نیز تصنیف دارد. تفصیل حالات او در تواریخ مفصّلاً مسطور است. مدتها در نیشابور موعظه میکرده و واعظ بوده و این بیت از آن جناب است: قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۳۱۳ - عاشق که مدام محو دلدار بود
عاشق که مدام محو دلدار بود کمال خجندی : غزلیات
شماره ۶۰۰ - دریغ از جورت آمد وز جفا نیز
دریغ از جورت آمد وز جفا نیز صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۹۲ - طومار عمر طی شد و غافل نشسته ای
طومار عمر طی شد و غافل نشسته ای سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۱۷ - یار دل میجوید و عاشق روانی میدهد
یار دل میجوید و عاشق روانی میدهد قدسی مشهدی : مطالع و متفرقات
شماره ۲۷ - ز دل پیش از فراقت آه دردآلود برخیزد
ز دل پیش از فراقت آه دردآلود برخیزد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۲۵۲ - با تو گویم روی بی چون چو ببین
با تو گویم روی بی چون چو ببین بهاءالدین ولد : جزو اول
فصل ۲۸
وَ أَوْحَیْنا إِلی أُمِّ مُوسی أَنْ أَرْضِعِیهِ رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۸۷ - اخترانند آسمانشان جایگاه
اخترانند آسمانشان جایگاه شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۶۱ - بیا که جان و دلم در هوای درویش است
بیا که جان و دلم در هوای درویش است وحشی بافقی : رباعیات
رباعی ۶۲ - گر درخور مهرم احترامی بودی
گر درخور مهرم احترامی بودی صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۵۰۴ - در جهان آگهی خضری دچار من نشد
در جهان آگهی خضری دچار من نشد