خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عرفانی و شاعرانه به توصیف نور و جمال الهی می‌پردازد و از مفاهیمی مانند آینهٔ گیتی‌نما، آفتاب و ماه به عنوان نمادهایی از حقیقت و زیبایی الهی استفاده می‌کند. شاعر از مخاطب می‌خواهد تا با نگاهی عمیق‌تر، حقیقت وجودی را درک کند و پاکی و نور الهی را ببیند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار خواهد بود. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا، مناسب مخاطبان با سطح درک و تجربهٔ بیشتر است.
غزل ۱۲۵۲ - با تو گویم روی بی چون چو ببین
با تو گویم روی بی چون چو ببین
نور روی او به نور او ببین ۱
روشنست آئینهٔ گیتی نما
در صفای روی او آن رو ببین ۲
می نماید آن یکی در هر یکی
ورنه می بینی چو احوال دو ببین ۳
آفتابی رو نموده مه نقاب
روشنست در دیده ماه نو ببین ۴
آبرو جوئی در این دریا در آ
عین ما را می نگر هر سو ببین ۵
خرقهٔ هستی به می می شو چو ما
پاکی ما را ز شست و شو ببین ۶
نعمت الله را به چشم ما نگر
نور نور الدین ما نیکو ببین ۷
نور روی او به نور او ببین ۱
روشنست آئینهٔ گیتی نما
در صفای روی او آن رو ببین ۲
می نماید آن یکی در هر یکی
ورنه می بینی چو احوال دو ببین ۳
آفتابی رو نموده مه نقاب
روشنست در دیده ماه نو ببین ۴
آبرو جوئی در این دریا در آ
عین ما را می نگر هر سو ببین ۵
خرقهٔ هستی به می می شو چو ما
پاکی ما را ز شست و شو ببین ۶
نعمت الله را به چشم ما نگر
نور نور الدین ما نیکو ببین ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۵۱ - چشم بگشا و جمال او ببین
گوهر بعدی:غزل ۱۲۵۳ - بندگانه گفتم ای سلطان گدای خود ببین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
