صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۴۲۰ - هرگز از من چون کمان بر دست کس زوری نرفت
هرگز از من چون کمان بر دست کس زوری نرفت مولوی : غزلیات
غزل ۶۶۲ - اگر عالم همه پرخار باشد
اگر عالَم همه پُرخار باشد صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۴۲۳ - غفلت پیریم از عهد جوانی بیش است
غفلت پیریم از عهد جوانی بیش است مولوی : رباعیات
رباعی ۵۷۵ - با هرکه دمی عشق تو آمیخته شد
با هرکه دمی عشق تو آمیخته شد صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۸۴۰ - بر گشاد دل من دست ندارد تدبیر
بر گشاد دل من دست ندارد تدبیر هاتف اصفهانی : غزلیات
غزل ۶۷ - گواهی دهد چهرهٔ زرد من
گواهی دهد چهرهٔ زرد من اهلی شیرازی : صنف پنجم که چنگ است و کم بر است
برگ ششم هفت چنگ است
ای کز دهنت غنچه به تنگ آمده است اهلی شیرازی : صنف پنجم که چنگ است و کم بر است
برگ نهم چهار چنگ است
ای کز ستم غم تو یک دل نرهد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۹۶ - هرچه پیدا و هرچه پنهان است
هرچه پیدا و هرچه پنهان است رضیالدین آرتیمانی : غزلیات
غزل ۴۴ - شور عشقی کرده بازم بیقرار
شور عشقی کرده بازم بیقرار عطار نیشابوری : حکایت طوطی
حکایت طوطی
طوطی آمد با دهان پر شکر عارف قزوینی : تصنیفها
شماره ۲۷ - تا رخت مقید نقاب است
تا رخت مقید نقاب است عطار نیشابوری : پندنامه
در بیان چارچیز که آدمی را شکست آرد
آدمی را چارچیز آرد شکست صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۵۹ - الشئون
شئون ذاتی و افعالی است آن صفایی جندقی : ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی
بند ۷۳ - جز داغ و درد و تاب و تن از خوان کربلا
جز داغ و درد و تاب و تن از خوان کربلا عطار نیشابوری : تذکرة الأولیاء
ذکر شیخ ابوالعباس قصاب رحمةالله علیه
آن گستاخ درگاه آن مقبول الله آن کامل معرفت آن عامل مملکت آن قطب اصحاب شیخ وقت ابوالعباس قصاب رحمةالله علیه شیخ عالم و محترم مشایخ بود و صدیق وقت بود و در فتوت و مروت پادشاه و در آفات عیوب نفس دیدن اعجوبه بودو در ریاضت و کرامت و فراست ومعرفت شانی عظیم داشت او را عامل مملکت گفتهاند و پیر و سلطان عهد بود و شیخ میهنه را گفت: که اشارت و عبارت نصیب تست. مولوی : غزلیات
غزل ۱۹۷۷ - در ستایشهای شمس الدین نباشم مفتتن
در ستایشهای شَمسُ الدّین نباشم مُفْتَتَن اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۴۵ - رخ او دیده را بصر بخشد
رخ او دیده را بصر بخشد مولوی : غزلیات
غزل ۲۴۴۵ - از بامدادان ساغری پر کرد خوش خمارهیی
از بامْدادانْ ساغَری پُر کرد خوش خَمّارهیی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۹۶ - زان رخ گلگون عرق یاقوت احمر می شود
زان رخ گلگون عرق یاقوت احمر می شود
تکبیت ۴۲۰ - هرگز از من چون کمان بر دست کس زوری نرفت
هرگز از من چون کمان بر دست کس زوری نرفت مولوی : غزلیات
غزل ۶۶۲ - اگر عالم همه پرخار باشد
اگر عالَم همه پُرخار باشد صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۴۲۳ - غفلت پیریم از عهد جوانی بیش است
غفلت پیریم از عهد جوانی بیش است مولوی : رباعیات
رباعی ۵۷۵ - با هرکه دمی عشق تو آمیخته شد
با هرکه دمی عشق تو آمیخته شد صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۸۴۰ - بر گشاد دل من دست ندارد تدبیر
بر گشاد دل من دست ندارد تدبیر هاتف اصفهانی : غزلیات
غزل ۶۷ - گواهی دهد چهرهٔ زرد من
گواهی دهد چهرهٔ زرد من اهلی شیرازی : صنف پنجم که چنگ است و کم بر است
برگ ششم هفت چنگ است
ای کز دهنت غنچه به تنگ آمده است اهلی شیرازی : صنف پنجم که چنگ است و کم بر است
برگ نهم چهار چنگ است
ای کز ستم غم تو یک دل نرهد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۹۶ - هرچه پیدا و هرچه پنهان است
هرچه پیدا و هرچه پنهان است رضیالدین آرتیمانی : غزلیات
غزل ۴۴ - شور عشقی کرده بازم بیقرار
شور عشقی کرده بازم بیقرار عطار نیشابوری : حکایت طوطی
حکایت طوطی
طوطی آمد با دهان پر شکر عارف قزوینی : تصنیفها
شماره ۲۷ - تا رخت مقید نقاب است
تا رخت مقید نقاب است عطار نیشابوری : پندنامه
در بیان چارچیز که آدمی را شکست آرد
آدمی را چارچیز آرد شکست صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۵۹ - الشئون
شئون ذاتی و افعالی است آن صفایی جندقی : ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی
بند ۷۳ - جز داغ و درد و تاب و تن از خوان کربلا
جز داغ و درد و تاب و تن از خوان کربلا عطار نیشابوری : تذکرة الأولیاء
ذکر شیخ ابوالعباس قصاب رحمةالله علیه
آن گستاخ درگاه آن مقبول الله آن کامل معرفت آن عامل مملکت آن قطب اصحاب شیخ وقت ابوالعباس قصاب رحمةالله علیه شیخ عالم و محترم مشایخ بود و صدیق وقت بود و در فتوت و مروت پادشاه و در آفات عیوب نفس دیدن اعجوبه بودو در ریاضت و کرامت و فراست ومعرفت شانی عظیم داشت او را عامل مملکت گفتهاند و پیر و سلطان عهد بود و شیخ میهنه را گفت: که اشارت و عبارت نصیب تست. مولوی : غزلیات
غزل ۱۹۷۷ - در ستایشهای شمس الدین نباشم مفتتن
در ستایشهای شَمسُ الدّین نباشم مُفْتَتَن اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۴۵ - رخ او دیده را بصر بخشد
رخ او دیده را بصر بخشد مولوی : غزلیات
غزل ۲۴۴۵ - از بامدادان ساغری پر کرد خوش خمارهیی
از بامْدادانْ ساغَری پُر کرد خوش خَمّارهیی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۹۶ - زان رخ گلگون عرق یاقوت احمر می شود
زان رخ گلگون عرق یاقوت احمر می شود
