این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مفاهیمی مانند عشق، جنون، آزادگی، و حقیقت استفاده میکند. شاعر با تصاویر زیبا و استعارههای عمیق، حالات روحی و عرفانی خود را بیان میکند و به مفاهیمی مانند قناعت، حقیقتجویی، و رهایی از تعلقات دنیوی اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی ادبی نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند جنون و عشق ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد.
غزل ۲۶۹۶ - زان رخ گلگون عرق یاقوت احمر می شود
چون زمین افتاد قابل دانه گوهر می شود ۱
گر چنین مجنون ما را عشق در شور آورد
دامن دشت جنون صحرای محشر می شود ۲
آب جای باده گلرنگ نتواند گرفت
تشنه دیدار کی قانع به کوثر می شود؟ ۳
از گریبان خموشی هر که آرد سر برون
چون چراغ صبحگاهی خرج صرصر می شود ۴
با سر آزاده ام فارغ ز دولت کاین هما
بر سر بی مغز دایم سایه گستر می شود ۵
خجلت از حرف مکرر لازم فهمیدگی است
منفعل کی طوطی از حرف مکرر می شود؟ ۶
جلوه های مختلف دارد می دولت که آب
زنگ در آیینه و در تیغ جوهر می شود ۷
آه خون آلود را چندان که می دزدم به دل
از گره چون رشته باران رساتر می شود ۸
نیست خوان پر ز نعمت را به سرپوش احتیاج
کی سر آزادگان قانع به افسر می شود؟ ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.